door Rob van der Wel
En verder...
| UITSLAGEN BAANWEDSTRIJDEN | |
| UITSLAGEN WEG- EN CROSSLOPEN | |
| WEGLOPEN IN SAMENWERKING MET AV START'78 | |
| KOMENDE BAANWEDSTRIJDEN EN WEGLOPEN |
| VAN DE VOORZITTER door Rob van der Wel |
Tijdens de bestuursvergadering op 17 juni hebben wij onder andere
gesproken over de datum waarop de officiële opening van ons
atletiekcomplex zou kunnen plaatsvinden.
Dacht ik aanvankelijk in mijn altijd aanwezig optimisme, dat dat
dit jaar nog wel zou kunnen; de realiteit is dat dat niet mogelijk
is. Eensgezind koos het bestuur voor een datum waarop de kleedaccommodatie
en de kantine echt helemaal klaar zullen zijn. Die datum hebben
wij vastgesteld op 19 maart 2000. Op die dag zal Start '78 echt
helemaal serieus de volledige beschikking hebben over een prachtig
complex. Houdt die dag dus maar vast vrij. Binnenkort gaat een
aantal mensen om de tafel zitten om de eerste plannen voor de
feestelijke opening te bespreken. Dat het een mooi openingsfeest
zal worden, dat staat voor mij nu al vast!
Op 9 september a.s. zullen de kaderleden weer worden uitgenodigd
voor een bijeenkomst met het bestuur. Daarbij komt altijd een
groot aantal zaken aan de orde, dat zal dit keer niet anders zijn.
Ik mag wel zeggen, dat binnen onze vereniging er eigenlijk nooit
sprake is van onenigheid. Dit soort bijeenkomsten is dan ook erg
belangrijk voor het saamhorigheidsgevoel.
Bij een vorige keer meldde ik, dat aan de leden een vragenlijstje
zou worden meegegeven waarop het bestuur een vraag stelde met
betrekking tot het beroep en/of de opleiding. Dit om meer gericht
potentiële vrijwilligers te kunnen benaderen. Bij nader inzien
lijkt dit een toch niet zo gewenste wijze van benaderen. Immers
het al dan niet hebben van een adequate opleiding is niet in de
eerste plaats van belang voor het op een prettige wijze kunnen
werken als vrijwilliger. Dat een penningmeester verstand moet
hebben van cijfertjes zal iedereen wel duidelijk zijn (daarom
is dat ook niets voor mij), maar voor verreweg het meeste werk
is een grote portie enthousiasme van wezenlijker belang. Er komt
wél een vragenlijstje, maar dan anders van opzet.
Het is de laatste Starter die uitkomt voor het grote vakantiegeweld
losbarst. Ik heb zelf het plan om naar Spanje te gaan met de caravan,
maar wie weet wordt dat nog wel iets anders. Hoe dan ook, ik wens
jullie allemaal een fijne vakantie toe.
|
|
VAN DE REDACTIE (1) door Jan Driegen | |
Deze aflevering van de Starter is de laatste in een lange serie
van vele jaren waaraan Jan en Petra de Lange als redactieleden
hebben meegewerkt, zowel met het eigenlijke redactionele werk
als met de distributie. Aan deze medewerking is nu een einde gekomen.
Hun werkzaamheden vielen niet meer te combineren met het dagelijkse
werk. Niet dat Jan en Petra nu verloren zijn, integendeel, zij
blijven zich graag inzetten voor Start '78, maar het werk voor
de Starter spitst zich vaak toe op een aantal dagen dat het werk
perse moet worden afgerond om de periode tussen het inleveren
van de kopie en de verspeiding zo minimaal mogelijk te houden,
en zo'n spits komt niet altijd goed uit.
Vrijwel alle redactievergaderingen vonden plaats bij Jan en Petra
thuis. Als resterende redactie bedanken wij Jan en Petra dan ook
voor hun gastvrijheid en natuurlijk voor al hun activiteiten.
Het was altijd plezierig samenwerken met jullie en we konden altijd
op jullie aan. Nauwgezetheid was jullie visitiekaartje. Jan en
Petra, nogmaals bedankt!
Zoals bekend zijn de opengevallen plaatsen opgevuld door een ander
paar, Denise en Yvonne Morris, dat de taken van Jan en Petra overneemt,
in het bijzonder de presentatie van de uitslagen (gegevens van
Rob & Ella de Jong en Hans & Jolanda Hes) en de distributie
(gegevens van ledenadministrateur Henk van der Veen).
De kopie kan bij alle redactieleden worden ingeleverd, kies in
de praktijk de makkelijkste weg, en in volgorde van voorkeur en
waar mogelijk per e-mail, op diskette of per brief.
|
|
VAN DE WOC door Nel Zwerver | |
Running-Center baanwedstrijd
We hadden er dit jaar een nieuwe wedstrijd bij: nl. een van de
vier Running-Center baanwedstrijden. De promotor en initiatiefnemer
van deze wedstrijden is John Sloot van Running Center
sport in Leeuwarden.
Deze wedstrijd is woensdagavond 23 juni gehouden op de nieuwe
baan. Het was een instuifwedstrijd, d.w.z. een kwartier voor een
onderdeel begint mag men nog inschrijven.
Dat was organisatorisch, vooral op het secretariaat, even wennen.
Ook voor de mensen achter de computer was het hard werken. In
plaats van één computer moesten er nu twee zijn
om een vlotte invoering te verrichten en ook opdat de uitslagen
snel uitgedraaid konden worden.
Men kon op deze avond de technische nummers doen: verspringen,
hoogspringen, kogelstoten en discuswerpen. Ook loopnummers: sprint,
800m, 1500m, 5000m en 4x100m estafette. Voor deze nummers was
elektronische tijdwaarneming aanwezig. Dat spaarde ons zeker 12
juryleden.
Voor zo'n wedstrijd is weer veel werk vooraf gedaan:
baan gereed maken, juryleden oproepen, voor lijsten zorgen en
tenten opzetten omdat de kantine nog niet klaar is.
Deze wedstrijd is goed verlopen en het aantal deelnemers (vanaf
C-junioren) was goed.
15 km van Steenwijk
Drie dagen later: op zaterdag 26 juni was er de 15 km van Steenwijk.
Ook voor deze wedstrijd was vooraf veel te regelen zoals:
sponsors zoeken, convo's versturen, parcours uitstippelen en uitzetten,
herinneringen kopen, waterposten bemensen. Mensen vragen die op
moeilijke punten in de route willen posten. Weer de tent opzetten.
Juryleden en speaker oproepen en nog veel meer.
Het was een geslaagde namiddag. Het aantal deelnemers was goed
te noemen. Men vond het een mooi parcours: grotendeels autovrij.
Voor de organisatie was het een drukke en spannende periode geweest,
maar het zijn 2 geslaagde wedstrijden geworden. We willen langs
deze weg alle medewerkers nog eens bedanken.
Voorafgaande aan deze wedstrijden waren er nog in juni 2 medaillewedstrijden
en een trainingswedstrijd.
Het is nu toch weer gebleken dat we best een of meer WOC-leden
kunnen gebruiken, waaronder ook een jurycoördinator.
Vooral om dat laatste zitten we erg te springen. We hopen dat
een of meerdere ouders of seniorleden de WOC willen versterken,
want velen van ons hebben al een dubbele taak in de vereniging.
Men kan zich melden bij een van de WOC-leden (namen voor in de
Starter). Als men merkt dat een wedstrijd goed verlopen is en
je krijgt af en toe complimenten van andere verenigingen, dan
geeft dat toch voldoening, is het niet zo?
Hopelijk komt er gauw versterking. Nel Zwerver
 |
GESLAAGD |
Trainerscursus
Zoals velen van jullie weten volgt Denise Morris de cursus atletiektrainer.
Ze is geslaagd in december voor de basismodule. Onlangs behaalde
ze module werpen. Denise, van harte namens iedereen van de vereniging!
Nu nog 2 modules: lopen en springen.
 | IK GEEF DE PEN AAN ………? door Esther Evers |
Hallo, trouwe clubleden! Als eerste wil ik natuurlijk Jan Driegen en Petra even bedanken. Wij, als jeugd, vonden onszelf al best wel zielig. Ik zal eens wat over mezelf vertellen, voor zover dat boeiend is.
Ik ben Esther Evers (was al bekend), ik woon in Steenwijk
aan de atletiekbaan. Ik ben geboren in Zwolle waar ik 11 jaar
gewoond heb. Ik zit op atletiek sinds ik hier woon (omdat ik nu
14 ben, is dat dus nog maar drie jaar). Van scholierensport had
ik nooit gehoord, dus ik moest nog errug veel leren. Hardlopen
vind ik het leukste onderdeel, vooral de 1000 meter. Hoogspringen
en kogel zijn echt mijn handicap, de rest gaat allemaal wel. Ik
begon als pupillen A 2e - jaars en nu ben ik meiden
C in het eerste jaar. Al die tijd heb ik trainen van Ella en Petra
gehad. Ik heb hier en daar wat gehoord over het vertrek van Agaath!!!
Ik vind het wel jammer dat we nooit les van haar gehad hebben.
Maar misschien krijgen wij de nieuwe wel, lijkt me ook erg leuk,
hoor!
| Nou, ik ben eigenlijk wel weer uitgekletst. Ik wil
graag nog ff de groetjes doen aan het hele (kleine) meiden C-team… De pen geef ik door aan Suzanne Hartwig (hè hè).
P.S.: De baan is hartstikke tof en het clubhuis wordt ook heel mooi! |
 |
| Esther Evers s_tur4evers@hotmail.com (voor de geïnteresseerden onder ons) |
|
|
VAN DE REDACTIE (2) door Jan en Petra de Lange | |
Je kunt haast wel zeggen het einde van een tijdperk is aangebroken voor ons, een tijdperk van vergaderen, kopij verzamelen en het uitbrengen van een clubblad is van af nu verleden tijd. Toen Frans Kluitenberg enkele jaren geleden de redactie verliet hebben wij zijn plaats in genomen. Het begon met het opstellen van de jeugdpagina , daarna kwamen er andere rubrieken bij. Sommige tijdelijk en sommige zijn nu nog te lezen in het blad. Traditioneel waren ook de vergaderingen bij ons thuis, hoeveel koffie en koek er verdwenen is in redactionele magen ben ik vergeten maar veel was het. Het zwaarste en moeilijkste was altijd wel het op tijd binnen krijgen van de kopij. Nu in het computertijdperk gaat het veel makkelijker, het floppy wordt ingeleverd en klaar is kees, maar dat ging in het begin niet zo, er moest steeds gebeld en gezeurd worden "van heb je de kopij al ingeleverd ?" of er moesten zelfs wel eens dreigementen aan te pas komen in de trant van "als je nu niet iets inlevert dan komt het er niet meer in". Doordat niet iedereen een computer had moest menig velletje over getypt worden en soms had niet iedereen een leesbaar handschrift dus het kostte dan menig zweetdruppel voordat er een leesbaar stukje was. Ook stonden wij aan de wieg van de nieuwe uitvoering van de Starter, na jaren werd er besloten dat wij met onze nieuwe baan in aantocht ook ons clubblad wel een face-lift konden geven en zo kwam er een strakkere uitvoering van zowel de buiten- als binnenkant. Gelukkig konden we vele positieve reacties hierover in ontvangst nemen, en als wij nu schrijven over wij dan bedoelen wij natuurlijk de gehele redactie. Ondanks dat wij allemaal verschillende taken hadden het een ging niet zonder het ander. Zoals de foto in de vorige Starter liet zien waren de vergaderingen soms erg machtig. Wat sommigen ook waarschijnlijk niet weten is dat de feestcommissie, die de prijsuitreiking een feestelijk tintje geeft, is ontstaan tijdens een redactievergadering enkele jaren geleden. Met een korte onderbreking hebben wij ook de distributie van de Starter onder onze hoede gehad in de periode dat wij in de redactie zaten. Allemaal kleine handelingen met grote gevolgen want iedereen moet toch wel de Starter krijgen en liefst voordat hij uitkomt... Soms vergeten we dat het allemaal vrijwilligers-werk is. Dit alles is nu voor ons verleden tijd en geloof me wij zullen best wel terugdenken aan de tijd dat wij deel uit maakten van de redactie. Zoals de gezusters Morris al op merkten zal Jan het best wel moeilijk vinden om DE MAP uit handen te geven, ook de ritjes naar Folkerts boerderij zullen minder worden omdat de zondag na de vergadering de dag was dat de map werd overhandigd aan Folkert die hem bij de drukker afleverde. Wij zijn ervan overtuigd dat wij goede opvolgers hebben in Yvonne en Denise, en om die reden is het dan ook wat gemakkelijker om te stoppen met onze werkzaamheden. Wij wensen dan ook via deze weg onze oude redactievrienden veel succes met die twee razende wervelwinden van meiden die in onze plaats het team komen versterken en Denise en Yvonne hopelijk hebben jullie net zo een leuke tijd als wij hebben gehad. Bedankt en Sterkte.
 | THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo |
Blijven er veel van jullie doorwerken aan dat prachtige clubhuis in plaats van op vakantie gaan? Is het pluche al besteld voor de bestuurskamer? Het zou jammer zijn indien de levertijd wat tegenvalt. Van het bestuur naar de Kupertietcommissie, ook een plechtig overlegorgaan, is maar een kleine stap. Deze commissie kwam bijeen om te bespreken of de nieuwe toptijd van Taxi-Hans II moet worden erkend. Nou, wij hebben zo het vermoeden dat de wijze dames en heren er deze keer vlug zijn uitgekomen, gezien het als een Salomonsoordeel uitziende besluit. We vernamen dat 3:37:40 Kupertiet en 3:26:01 Supertiet blijft en dat de nieuwe toptijd van 3:08:02 gewoon SuperKupertiet gaat heten. Tja, 't is een manier om alle ingeburgerde begrippen en tijden in zwang te houden. Nog even terug naar de bouw van het clubhuis. Goed voorbeeld, doet goed volgen. Dat bleek weer eens toen we oma Alie van opa Jan Driessen op een warme zaterdagmiddag de bouwers op ijsjes zagen trakteren in navolging van Trijntje van Tjebbe Trijntje Tjoeke Tjoek die eerder met warme broodjes kroket langskwam. En een week later verwende Thaise Sophit van Dalton Brother Albert-Jan Averell de bouwers met heerlijke Thaise loempia's! En er wordt verteld dat ook de pannenkoeken van Jolanda Monica van Hans hoog in de planning staan genoteerd. Zo blijven de verwachtingen rond lunchtijd hooggespannen, al komt men ook wel eens langs, zoals mevrouw Ans Gaaikema, alleen om even goedendag te zeggen. Aardig bedoeld natuurlijk maar men kan daar niet van eten…
Vanuit de baanatletenwereld hoorden we het sterke verhaal dat Fleurtje Wullums op jullie nieuwe baan zou gaan kogelstoten maar in de kogelsector een kievitsei aantrof. Dat wil zeggen, er lag wel een ei -en een training later zelfs twee!- maar was het wel een kievitsei? Of was het soms een ei van een grappenmaker? Een soort Joop Boomsma? Afijn, we dachten dat Rolien Duifjes, die toch heel veel van vogels en van eieren af moet weten, er ook nog bij werd gehaald, maar het eind van het liedje luidde dat clubman Henkie Jonker de eieren naar Friesland meenam om uit te broeden. De clubman zal dus helaas een aantal weken ontbreken bij het clubklusjesgebeuren maar daarna zullen we toch weten welke vreemde vogel daar zijn ei had neergelegd… Aldus zal het trekkertje met kenteken HE-HA-99, dat HEnk tezamen met collega-materiaalman HArm Feenstra heeft ingezet voor het materiaaltransport op de nieuwe baan, voorlopig alleen door Harm worden bestuurd.
Hoe staat het eigenlijk met jullie "website" op dat Internet? We vernamen dat het internetten, e-mailen, chatten en weten wij veel, steeds meer ingeburgerd raakt, tenminste we hoorden webvrouwtje Denies Morris al spreken van een sterk groeiende Start'78 Cyber Community, een gemeenschap dus van Start'78 leden, vrienden en sympathisanten die verstrikt zijn geraakt in het World Wide Web. Zo schijnen de mannelijke tegenhangers van de Morris Sisters, de Dalton Brothers dus, zelfs al op Internet te adverteren met hun eigen boerenkaas…
Viert Mother Mary twee keer per jaar moederdag? Is Tjebbe Trijntje Tjoeke Tjoek Westerbeek een fanatieke Rolling Stones fan en wat heeft Harrie von Essen met de Backstreet Boys? Grote deelname verwacht aan de Lies Beth Mendel Fanclub Familiedag. Is een "blauwtje lopen" het moeilijkste loopnummer in de atletiek? Dit en nog veel meer van die verrassende Start-nieuwtjes in de komende edities van uw eigen cluborgaan!
Zo, dat was het dan. Wij gaan ook op vakantie, maar waarheen dat weten we nog niet. Wie weet laten we ons informeren door Henriëtte Els Inga op haar reisbureau. Ze kan wel zeggen dat praktisch alles vol zit, maar Starters helpen Starters, of niet soms? En anders dan helpen we het bouwbedrijf Gaaikema & Kaatstra met het metselen van de open haard in de spiksplinternieuwe kantine van Jolanda Monica, want de dagen korten weer! Beste redactie, wij danken u voor plaatsing van dit stukje in uw blaadje, wensen een ieder het allerbeste, enne... doet u toch vooral deze keer alle vakantiegangers én thuisblijvers van THE OUTSIDERS de hartelijke groeten!
 | ADRIAAN PAULEN MEMORIAL door Denise Morris |
Het is vrijdag nog vroeg in de avond als plotsklaps de telefoon overgaat: "Tring, tring.... Hoi met Ella de Jong, Heb je zondag wat te doen?..."
Wat blijkt, Rob is ingedeeld als starter tijdens de APM in Hengelo, een Grand Prix II wedstrijd, en Ella is gevraagd om te assisteren op het wedstrijdsecretariaat om de binnengekomen uitslagen te controleren alvorens ze vrijgegeven worden voor de pers. Beiden hebben ze echter ook een partnercard van de organisatie ontvangen en hoewel ze al diverse Start-leden hebben gebeld zijn ze de kaarten nog niet kwijt.
Ik wil de kaarten graag aannemen maar heb die zondag al afgesproken om samen met m'n moeder en Yvonne een dagje met m'n (geestelijk gehandicapte) tante naar een Sissi-tentoonstelling in Hoorn te gaan.
Nadat ik de kaarten heb afgewezen en de telefoon weer op de haak heb gelegd, realiseer ik me dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe laat we die zondag met m'n tante hebben afgesproken. Ik bel dus m'n moeder op met deze vraag, waarop ze antwoordt: "Heeft Yvonne dan nog niet tegen jou gezegd dat dit niet meer doorgaat...?"
Een geluk bij een ongeluk, dus ik gelijk Ella weer
bellen om te zeggen dat ik die kaarten toch wel wil, want stel
je voor dat ze ze al aan iemand anders heeft beloofd. Nog diezelfde
avond ga ik bij Rob en Ella in Tuk langs om de kaarten op te halen.
Rob is ook zo vriendelijk om de routebeschrijving en het programma
voor me te kopiëren. Ondertussen is er ook atletiek op Eurosport,
dit keer zonder het commentaar van Ysbrand omdat die samen met
Liesbeth op vakantie is, dus ik kom al helemaal in de sfeer.
Tsja, nu heb ik wel twee kaarten, maar nog niemand
die met me mee wil. Natuurlijk vraag ik eerst m'n vriend Martin
of hij mee wil, maar die interesseert zich niet bepaald voor atletiek
en wil daarom niet mee. Dan probeer ik Yvonne te bereiken maar
niemand weet waar ze is en van Susan had ik al begrepen dat ze
die zondag zou gaan werken, dus die hoef ik ook niet te bellen.
Misschien dat Rolien wel zin heeft, want ondanks het feit dat
ze nu geblesseerd is komt ze wel trouw bij alle wedstrijden kijken,
zelfs bij de competitiewedstrijden buiten Steenwijk. Zo gezegd
zo gedaan, dus ik stuur Rolien vast een mailtje met de vraag:
"Heb je zondag wat te doen?". (later blijkt dat Rolien
dat weekend van internet verstoken is geweest en het mailtje dus
`s maandags pas onder ogen krijgt; ze baalt dan wel even). Om
kwart over twaalf `s nachts krijg ik Yvonne dan toch te pakken
en ze heeft inderdaad wel zin om mee te gaan.
Op de bewuste zondag arriveer ik rond half drie `s middags bij Yvonne, ruim voordat de APM begint, want omdat dit de eerste Grand Prix wedstrijd is die we gaan bijwonen willen we er natuurlijk niks van missen. En mochten we te vroeg aankomen dan kunnen we ook nog wat meepikken van het voorprogramma.
Hoewel we van de andere kant Hengelo binnen komen
rijden is de routebeschrijving die Rob heeft meegegeven toch heel
goed bruikbaar en vinden we bijna zonder problemen het Fanny Blankers
Koen stadion. Voordat we het stadion binnengaan willen we eerst
nog een fotorolletje halen, aangezien ik nog maar 1 foto kan schieten.
De pompbediende in het tegenover het stadion gelegen shell-station,
antwoordt echter op m'n vraag of ze ook APS rolletjes verkopen:
"Nee, maar we verkopen wel Fuji", dus houden we het
maar bij een lekkere mergpijp en lopen we het stadion binnen.
Bij de ingang treffen we nog een collega van Yvonne die bij de
VVV in Kampen werkt en zelf veel traint voor de marathon, ze had
die zondag nog een halve marathon gelopen. Deze collega blijkt
in hetzelfde vak (X) te zitten als wij, alleen heeft zij wel dertig
gulden per kaartje betaald.
Eenmaal binnen in het stadion kijken we onze ogen uit. Dit is wel even heel wat anders dan een gewoon atletiekwedstrijdje en ook heel wat grootser dan de NK waar we ook wel eens zijn wezen kijken. Rondom het stadion zijn overal kraampjes geplaatst. Yvonne en ik kopen daar een grote zak kersen, waarvan Yvonne er een paar dagen later nog een paar in haar tas aantreft, en gaan op zoek naar onze plaatsen. Onderweg komen we langs het inloopveld waar allemaal kinderen om handtekeningen van de steratleten vragen.
Onze timing blijkt precies goed te zijn, want als
we net zitten begint de openingsceremonie al. Het Nederlandse
volkslied wordt gespeeld en bij het opstaan ontwaart Yvonne in
de box recht tegenover ons de blonde haren en rijzige gestalte
van kroonprins Willem Alexander (is dat even geluk hebben...)
Dan worden enkele topatleten voorgesteld, waaronder Robin Korving
die dit seizoen al twee keer de 110 horden op internationaal niveau
heeft gewonnen, Haile Gebreselassie die van plan is deze avond
het wereldrecord op de dubbele mijl te veroveren en Ellen van
Langen die deze avond officieel afscheid neemt van de atletiek
met de uitreiking van de eerste Ellen van Langen Bokaal, waarvan
ik op het moment van dit schrijven nog steeds niet weet wie die
bokaal nu ontvangen heeft.
Voordat de officiële wedstrijd begint wordt er eerst door de A-junioren een 800 meter gelopen, waarvan wij denken dat Abel ergens achterin ook wel mee had kunnen komen. Wanneer ik later echter de uitslagen binnenkrijg via de atletiek-discussielijst blijkt dat de laatste loper een tijd had van 1.56.59 wat voor Abel volgens mij toch nog net iets te hoog gegrepen is.
De officiële wedstrijd begint met een 400 horden voor vrouwen, die gewonnen wordt door Kim Batten de huidige wereldkampioene uit de USA.
Gaande de wedstrijd merken we dat we toch niet zo'n gunstige plek hebben omdat we tegenover de start en de finish van de meeste nummers zitten. Omdat er bij onze box niemand om toegangskaartjes had gevraagd proberen we hetzelfde aan de overkant bij de start van de 100m. Hier staat echter wel een "bewaker" die om onze kaartjes vraagt, jammer maar helaas. Vanaf deze plek hebben we echter van buiten het hek toch een redelijk goed zicht op de 110m horden race die wederom gewonnen wordt door "onze eigen" Robin Korving. De enige Nederlandse overwinning van de avond.
We lopen nog even verder en proberen bij de finish
weer een box binnen te komen. Dit keer hebben we meer geluk en
naar later blijkt naar onze mening (ondanks de harde betonnen
bankjes) de mooiste plek van het stadion. Vanaf hier dus maar
de enige foto van de avond geschoten. Zoals je misschien wel ziet
hebben we vanaf deze plek mooi uitzicht op start en finish, op
de VIP-box, op het grote beeldscherm, de topatleten (middenonder
in beeld, o.a. Robin Korving in wit sweatshirt) en niet te vergeten
op Ella (linksboven achter glas in wedstrijdsecretariaat), die
misschien toch nog net een iets beter plekje heeft, omdat ze hoog
en droog binnen zit. Het enige minpuntje van deze plek is de vervelende
man die achter ons zit. Nadat Robin Korving zijn bosje bloemen
naar een van de kinderen achter de hekken heeft gegooid, beent
deze man op het betreffende kind af en gebiedt het kind om de
bloemen aan hem af te staan, wat het jongetje beduusd doet. Met
een voldaan gezicht zegt de man dan: "Hoef ik zelf tenminste
geen bloemen meer te kopen". Omdat deze man er nogal groot,
dik en vervaarlijk uitziet durven ook wij de confrontatie met
deze man niet aan.
Wat we de hele avond in het stadion toch wel een
beetje hebben gemist is de sfeer onder het publiek, maar dit wordt
ruimschoots goedgemaakt bij de race van Mr. Hengelo Haile Gebreselassie.
Iedereen staat op om Haile aan te moedigen bij zijn poging om
het wereldrecord van Daniel Komen te verbeteren, hetgeen helaas
niet is gelukt. Haile finished in een tijd van 8.01.88, 8/l0de
boven z'n PR van 8.01.08 en iets meer dan twee seconden boven
het wereldrecord. Na deze laatste race lukt het ons zowaar ook
nog om vanuit de VIP box, vlakbij Willem Alexander het staartje
van het polsstokhoogspringen te volgen.
Al met al dus een geslaagde avond! Rob en Ella bedankt. Jullie hebben Yvonne en mij een groot plezier gedaan met de 2 vrijkaartjes.
 | EEN KLEIN BERICHT UIT GROOTEBROEK door Harry van Essen |
Beste Jan,
Hier weer een bericht uit het zonovergoten Grootebroek. Zo optimistisch
ik in de laatste brief was, zo pessimistisch ben ik nu (alleen
over het lopen hoor). Niet door blessures, maar door drukke werkzaamheden
heb ik het lopen even moeten laten voor wat het is. Dus maar weer
op de fiets naar het werk voor toch nog enige lichaamsbeweging.
Om even terug te komen op de laatste brief aangaande hardloper
Simon Verlaat en een bosje wortels: Jan, gezien zijn beroep, hij
is toch zandhaas (net geen konijntje)? Wat ik trouwens leuk vond
in de laatste Starter is dat Yvonne een beetje bekend is in Grootebroek.
Die weet nu waar het ligt, Jan. En misschien staat ze hier zo
een keer voor de deur.
Maar even wat anders, Jan. Een tijdje geleden had ik je bericht
over de loop waar P.T., meester van beroep, zijn naam aan had
verkocht. Tot mijn grote verbazing worden tijdens die loop ook
de prijzen verkocht. Heeft de heer Hans Sterkenburgh zich ingekocht
voor een vriendenprijsje? We moeten wat vaker bij de heer P.T.
uit S. op visite komen, denk je niet?
En nu ben ik iets op het spoor gekomen: de heer K. v.d. Veen is
vreemd gegaan! Ik weet niet hoe ik dit anders moet brengen, Jan.
Ik weet dat het schokkend is, maar het bewijs zit in de envelop.
Zeer hot !
| Jan, ik ga de dijk morgen maar eens op. Loop ze! | Harry |
P.S. Zijn er foto's beschikbaar van wat ik gehoord en gelezen heb over de nieuwe redactieleden? B.v.d.
Beste Harry,
Dat is ook toevallig, je hebt het over een konijn, nu hoor ik dat Rob van der Wel, een wit konijn gevonden heeft en thuis in het hok bij zijn andere konijn gezet. Blijken die twee rammen elkaar toch het leven zuur te maken! Nou Harry, die het ook te kwaad had was mijn buurman Klaas. Hij liep de 15 van Steenwijk, een groot succes met zo'n prachtig parcours dat ik wel zou willen spreken van de 15 km van de Steenwijker Aa. Wel, Klaas de Haan ging zó snel van start dat hij bij de finish zó stuk zat dat hij beweerde nooit meer te lopen! Ik hoop, wanneer hij weer bezoek mag ontvangen, hem te overtuigen toch door te gaan…
Verder die foto's van Denise en Yvonne, daar is mij helaas niets van bekend. Ik zal eens voor je navragen!
Tenslotte Harry, kan ik uit eigen ervaring nu meemaken wat jij eerder hebt meegemaakt. Een blessure, niet lopen, wel eten en een weegschaal die triomfantelijk uitkraait dat er weer een nieuw pr is gehaald…Ja, Harry het gebeurde mij tijdens de Elfstedentocht in de etappe Workum-Bolsward. Halverwege een protesterende voet, die niet verder wilde. Maar wat moest ik doen? Ria, Rob, Peter de Eerste, Appy, Sybrand, Peter de Tweede, Henk, Piet, Anne, Folkert, Linda, Cindy, Marrie, Hans, Nico, Chris en Jebbe, de leden van ploeg 2, in de steek laten? Dat nooit, natuurlijk moest ik doorgaan! En waarvoor had ik anders dertig jaar getraind?
Gelukkig gaat het nu weer de goede kant op en besef ik het geduld dat langgeblesseerden moeten opbrengen. Duimen dus dat het hier bij blijft!
Harry, ik ga voorzichtig het bos maar weer eens in. | Tot schrijfs, Jan | |
 | 14de POSTBANK ELFSTEDEN ESTAFETTELOOP door Jebbe Westerbeek |
Vijf juni, het is weer zover voor de 14de Postbank
elfsteden estafetteloop. Dit jaar waren we met twee ploegen, dit
omdat het verleden jaar toch wel lastig was om drie ploegen vol
te krijgen. Je denkt een week van te voren dat alles rond is,
en dan vallen er toch weer mensen af, zodat je op gegeven moment
uitgeput bent, en dan moet gaan zoeken naar mensen buiten de vereniging,
wat niet de bedoeling is. Zodoende dit jaar twee ploegen met nu
genoeg reserve.
Het is elk jaar weer een uitdaging om voor de eerste
plaats te gaan, en met de tweede ploeg zo hoog mogelijk te eindigen.
Na vier jaar achter elkaar eerste te zijn geweest, gingen we er
dit jaar weer voor. De dag zelf verliep goed, geen problemen gehad.
Het weer was af en toe wel slecht (regen en harde wind), maar
dat mocht de pret niet drukken. Iedereen ging ervoor. Een leuk
item onderweg was dat een jongen die de 30,5 km liep van St.Annaparochie
naar Dokkum zijn meisje die naast hem fietste ten huwelijk vroeg,
wat in Dokkum nog eens dunnetjes werd overgedaan. Hij finishte
trouwens als eerste. Wie weet gebeurt dat ook eens bij ons. 's
Morgens om vijf uur het startschot bij de Postbank in Leeuwarden,
's avonds om ongeveer tien uur de finish bij de Postbank, een
voldaan gevoel werd ons meester. De tijden werden opgeteld en
ingeleverd. We waren iets langzamer dan vorig jaar, maar wij hadden
een goed gevoel. De volgende dag zou de uitslag op Internet gezet
worden, waaruit dus bleek dat het met ons gevoel wel goed zat.
Voor het vijfde achtereenvolgende jaar nummer 1 en 58ste
met de tweede ploeg. Mooi man, allemaal heel goed gedaan.
Met dank aan allen die dit weer mogelijk hebben gemaakt,
tevens aan Sabrina de Lange die bijna het gehele traject heeft
gefietst, 186 van de 200 km die af en toe verkleumd op de fiets
zat. Sjapoo.
En met speciale dank aan de Firma Heerschop
die ons niet alleen al jaren sponsort met de Elfsteden Estafetteloop,
maar ook supporting geeft bij onze nieuwe atletiekbaan met o.a.
advies, materieel en materiaal. Hulde.
Wie Internet heeft en alle uitslagen eens rustig wil bekijken, kan dat doen met het adres van sv Friesland http://svfriesland.mypage.org
 | BELEVENISSEN VAN EEN TRAINSTER door Petra de Lange |
De laatste Starter voor de vakantie is inmiddels
in de bus gevallen (dit is hem namelijk), en we hebben nog wat
wedstrijdverslagen tegoed.
Laten we maar eens beginnen bij de
wedstrijd waar ik het in de vorige Starter over had. De J.O.D.
of te wel de Jeugd Olympische Dag in Hoogeveen. De jongens D ploeg
had zich verzameld zoals gewoonlijk bij Cebeco en gewapend met
een plattegrond gingen we op weg. De moeder van Marco reed voorop
en als kaartlezer had zij Petra in de auto (niet ikke maar de
moeder van Thije) en Jansje Koopman met mijzelf zetten de achtervolging
in. Het ging goed tot de afslag van Hoogeveen, daar waren wij
stevig met onze lichten aan het seinen om de eerste wagen op het
goede pad te krijgen en waar duidelijk linksaf stond op de kaart
gingen zij rechtsaf. Zou dat een voorteken van de dag worden?
Ik hoopte van niet want met de val van Arjen hadden we al genoeg
zorgen. Maar goed, in een dikke regenbui kwamen wij aan op de
atletiekbaan en die bui zou pas weggaan als wij die middag ook
naar huis zouden gaan. Het eerste onderdeel was de estafette en
wij waren van plan om hoge ogen te gooien in deze wedstrijd ,,let
wel'' waren van plan, dat het niet geheel lukte lag maar gedeeltelijk
aan ons. Ik heb namelijk de gewoonte om de deelnemers op de plaats
in de baan te zetten met de opdracht om te blijven staan en naar
niemand anders te luisteren behalve naar Ella of naar mij (het
ligt eraan wie de begeleider is). Wij leren de atleten in het
begin al om gebruik te maken van het hele inloopveld en sommige
trainers doen dat niet en niks is zo verwarrend als iemand anders
zich ermee gaat bemoeien. Het was een beetje moeilijk om de juiste
lijnen te vinden maar aangezien wij al twee keer een estafette
gelopen hadden dachten we toch dat we de juiste plaats gevonden
hadden, helaas niets was minder waar bleek na afloop. Het eerste
probleem was dat de jongens C dachten dat zij voor ons aan de
beurt waren en die stonden dus nog vrolijk op de baan. Het volgende
probleem was dat er in onze serie niet door de speaker gevraagd
werd of de wissel punten gereed waren en dat is nu iets waar de
lopers ook zelf op moeten letten maar omdat wij zoals ik al schreef
er pas twee estafettes op hadden zitten als ploeg met vrij nieuwe
atleten was het voor hun wel een probleem, omdat hierdoor de derde
loper nog met jas en trainingspak aanstond toen het startschot
viel. De race verliep redelijk d.w.z. de wissels waren goed en
de tijd ook dachten wij. Het was in ieder geval de beste tijd
die zij gelopen hadden. Wat een deceptie was het toen wij thuis
van Ella te horen kregen dat de hele estafette-afstand niet klopte.
De eerste loper had te weinig gelopen, (geen wonder dat ik moeite
had met de strepen te vinden). Maar goed de dag was jong en we
hadden nog meer te gaan. De sprint kwam eraan en het was jammer
dat mijn drie atleten in èèn serie zaten, want zij
zijn ongeveer even sterk en er gingen maar twee van elke serie
door aangevuld met de tijdsnelste en dat hadden Arjen en Thije
nog nooit meegemaakt omdat er bij een competitie geen spraken
is van een finale. En het was zo koud en nat en niemand had extra
kleren bij zich, Arjen wilde zijn lange broek niet aan omdat hij
dan steeds zijn spikes uit moest doen, Thije vond het ook koud
en wilde zijn jas en trainingspak niet uitdoen bij het sprinten
en de ellende was dat hij het tot de finale bracht dus moest het
trainingspak weer uit. Freark ging gewoon tussen de druppels door
met het speer werpen en kwam ook in de finale terecht. Marco had
ook in het slechte weer een p.r. op kogel dus over het algemeen
waren we niet ontevreden. Tussen de onderdelen door was het een
gewissel met spikes omdat Esther haar spikes vergeten was en ik
wil niet veel zeggen maar bij de districtsfinale wedstrijd was
zij vergeten op te staan en vertrokken wij maar alvast zonder
haar. Maar goed het laatste nummer de 1000 meter daarbij zie ik
bij de eerste doorkomst dat mijn loper zijn veter los heeft en
bij de tweede doorkomst zijn zij allebei los. De moeders en ik
hielden onze adem in want die loper was "ja juist" ARJEN
die nota bene de maandag ervoor op zijn snuit was gegaan en heel
zijn knie en nog wat meer plekken had open gehaald. Als hij weer
gevallen was wist ik niet wat ik tegen zijn ouders moest zeggen
want we waren het er over eens dat atletiek veiliger was dan voetbal
maar waar dat dan uit moest blijken ik weet het niet. Nadat we
op de terugweg waren hoorden we het publiek nog de andere deelnemers
aanmoedigen en dat ontlokte ons de discussie dat atletiek toch
een sportieve sport is want men moedigt iedereen aan en men schopt
en slaat niet naar elkaar. Daar dacht ik thuis gekomen nog aan
toen ik de tv. aanzette en het tennis bekeek, en de finale zag
tussen de dames Steffi en Martine, wat onsportief op het laatst
van Martine, nee dan onze J.O.D. dag met al zijn problemen, de
regen en de kou, al met al zijn de atleten een hele ervaring rijker,
zij vergeten natuurlijk nooit meer een regenjas, extra sokken
en een handdoek.. Nee toch??????<
De volgende wedstrijd was de districtfinale waar wij met drie ploegen naar toe gingen en waar het weer precies het tegenovergestelde was van Hoogeveen, bloed en bloed heet, gebakken werden wij daar maar dat deed niets af aan de prestaties. De jongens D kwamen de finale binnen als negende en werden achtste, de meisjes D werden vierde en de Meisjes C zijn derde geworden ondanks de gemene val die Suzanne maakte op de horde. Zij moest namelijk ook nog hoogspringen en dat ging gelukkig goed dus meiden PROFICIAT en op naar het Nederlands Kampioenschap. Voor deze keer nu een prettige vakantie en succes bij wedstrijden en tot de volgende Starter.
