• VAN DE VOORZITTER door Rob van der Wel
• VAN DE BESTUURSTAFEL door Ria Timmerman, secretaresse
• VAN DE FINANCIËLE COMMISSIE door Paul Kaastra
• DENKT U MEE ? met Ans Guikema en Addy Ritsema
• VAN DE LEDENADMINISTRATIE door Henk van der Veen
• WELKOM NIEUWE LEDEN
• THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo
• OVERBELASTING VAN DE KNIEPEES door Els Stolk, bondsarts KNAU
• IK GEEF DE PEN AAN.........? door Ingrid Bosscha
• LANDELIJKE FINALE MC APELDOORN door Suzanne Hartwig en Ingrid Bosscha
• EEN KLEIN BERICHT UIT GROOTEBROEK door Harry van Essen
• BELEVENISSEN VAN EEN TRAINSTER door Petra de Lange
• DE VERRASSENDE TOCHT VAN FOLKERT door Bea Ernst
• EEN BERICHT VAN DE LOOPGROEP WOLVEGA door Ria Timmerman
• VERJAARSKALENDER
• START MET PRET door Yvonne Morris
• EEN BALLONVAART door Arend Scholten

VAN DE VOORZITTER door Rob van der Wel

Start '78 heeft afscheid moeten nemen van Agaath van Tielen, die vele jaren lang onze hoofdtrainster was. Een combinatie van factoren lag hieraan ten grondslag, ik denk dat Agaath hier liever zelf op ingaat dus ik zeg er maar niet al te veel over. Feit echter was, dat er vrij plotseling een vacature ontstond voor een hoofdtrainer/ster. Het krijgen van goede en gekwalificeerde trainers is sowieso erg moeilijk. Ik ben dan ook erg blij, dat wij er in geslaagd zijn contact te leggen met Wim van der Mark, die vanuit Noord Holland naar Basse is verhuisd. Wim heeft een jarenlange ervaring als atletiektrainer. Hij beschikt over een aantal diploma's en specialisaties en hij is bereid bij ons in dienst te komen als hoofdtrainer, waarbij het accent zal komen te liggen op het begeleiden van onze huidige trainers. Daarnaast zal hij zelf ook trainingen gaan verzorgen; in de T.C. zal daarover nader overleg plaatsvinden. Inmiddels is hij voorgesteld aan de andere trainers tijdens een informele bijeenkomst bij mij thuis. Ongetwijfeld zal hij zichzelf voorstellen bij jullie, of leren jullie hem op een andere wijze kennen. Het bestuur heeft er alle vertrouwen in, dat met de komst van Wim er grotendeels een einde is gekomen aan het trainersprobleem te meer ook, omdat onze penningmeester Hendri Schokker na het behalen van zijn trainersdiploma een aantal leden in Wolvega onder zijn hoede heeft genomen.

Op 9 september 1999 heeft het bestuur, samen met een aantal kaderleden een bijeenkomst gehouden in de kantine van de M.H.C. (= Mixed Hockey Club). Er werd veel aandacht geschonken aan een door het bestuur op korte termijn te ontwikkelen beleidsplan.
Als bestuursleden hebben wij onszelf een huiswerkopdracht meegegeven om vóór de 21e oktober een aantal beleidsplannen en doelstellingen op papier te zetten en die dan op de avond van de 21e met elkaar te bespreken. De resultaten hiervan zullen schriftelijk worden vastgelegd en vervolgens met het kader worden besproken; dat moet dit jaar nog gebeuren. Daarna zal er een presentatie plaatsvinden aan de leden in de Algemene Ledenvergadering die waarschijnlijk in januari 2000 wordt gehouden.

VAN DE BESTUURSTAFEL door Ria Timmerman, secretaresse

Bestuursvergadering
De bestuursvergaderingen zullen vanaf nu op de 3e donderdag van de maand worden gehouden.
Is er iets wat u of jij naar voren wilt brengen, geef dat door aan de secretaris.
Verder wil ik na afloop van onze clubkampioenschappen op 2 en 3 oktober j.l. iedereen van harte bedanken die op wat voor wijze dan ook weer gezorgd hebben dat deze kampioenschappen weer goed zijn verlopen. Helaas zat het weer ons niet mee.
Wel zou ik nog willen zeggen dat de deelname wel wat meer had kunnen zijn. Hopelijk is dat in het jaar 2000 stukken beter.
In het bijzonder wil ik Nel Zwerver en Addy Ritsema de complimenten geven over de manier waarop zij "tijdelijk" de juco-taken hebben waargenomen. Ik schrijf met opzet "TIJDELIJK" want deze taak van juco moet zo gauw mogelijk door iemand anders worden overgenomen daar deze beide dames al genoeg taken hebben binnen de vereniging.
De allerbelangrijkste vacatures die moeten worden ingevuld zijn:

VAN DE FINANCIËLE COMMISSIE door Paul Kaastra

Tegeltjesactie
Het is al enige tijd geleden aangekondigd: de tegeltjesactie, waarvan de opbrengst bestemd is voor de bouw van het nieuwe clubhuis en de aanschaf van atletiekmateriaal.
De actie bestaat uit twee delen. Een voor onze leden, oud-leden en sympathisanten, en de andere voor bedrijven. In de prijzen van de tegeltjes zit een verschil. De bedrijven betalen voor de exclusiviteit van de tegel en krijgen een prominente plaats in de entree van het clubhuis. De brieven naar "grote" bedrijven worden binnenkort verstuurd. Ingezet wordt op een beperkt aantal bedrijven waaraan een hoog bedrag wordt gevraagd. De middenstand wordt hiervoor in principe niet benaderd.
De tegeltjes van de leden komen in de kantine.

Wat houdt de actie voor leden, oud-leden en sympathisanten in?
Aan een van de wanden in de kantine zal een tegelwand worden gemaakt met daarop tegeltjes van deze categorie personen. Op de tegeltjes kan de naam en/of voornaam van de leden worden gezet. Op diverse tegeltjes zullen stylistisch atletieksymbolen worden gezet. Dit kan op zowel de "naam"-tegel als op een afzonderlijke tegel. Dit wordt aan de ontwerpster en keramiste overgelaten. Wij hebben mevrouw G. van der Plas uit Steenwijk bereid gevonden de tegeltjes voor ons te maken.
De tegeltjes hebben een afmeting van naar keuze 11 x 11 cm of 11 x 22 cm. Een combinatie van deze tegeltjes is uiteraard ook mogelijk. Het is mogelijk in te schrijven met meer leden voor een of meer tegeltjes. Misschien vind je het leuk om een of meer tegeltjes te "vullen" met enkele atleten waarmee je nu samen optrekt of in het verleden hebt opgetrokken. Je wilt je daarmee op de tegel "vereeuwigen". Dat kan dus. Let wel, de tegel heeft zijn beperking met het aantal letters. Als het aantal letters teveel is, wordt nader contact opgenomen. Dan is de keuze òf een beperking in het aantal letters òf een volgende tegel erbij (dus meerkosten). De artistieke verantwoording ligt bij de keramiste.

De prijs van een tegel in de kantine is als volgt vastgesteld:
- tegel van 11 x 11 cm f 75,00 (voor leden en niet-commercieel);
- tegel van 11 x 22 cm f 125,00 (voor leden en niet-commercieel).

Een hoger bedrag is natuurlijk zeer welkom.

Voor het geval er spontaan middenstand of leden (commercieel) een tegel in de kantine willen, kan dit in principe ook. Daarbij kan bijvoorbeeld het bedrijfslogo worden gebruikt.
De prijzen voor deze commerciële tegels zijn het dubbele van de hiervoor genoemde prijzen.

Voor al deze tegels geldt dat zij tenminste voor een periode van tien jaar aan de wand van de kantine blijven. Daarna zal bezien worden of de tegelwand gehandhaafd blijft, dan wel zijn tijd gehad heeft. Een besluit hierover zal dan aan de algemene ledenvergadering worden voorgelegd.

Nadere informatie bij de financiële actie commissie:

- Addy Ritsema, Het Schar 84, 8332 CT STEENWIJK telefoon 0521- 515691
- Ans Guikema, Basserweg 5, 8342 TD BASSE, telefoon 0521 - 589545
- Paul Kaastra, Sonnegaweg 43, 8478 HD SONNEGA telefoon 0521 - 499382

DENKT U MEE ? met Ans Guikema en Ady Ritsema

De bouw van de kantine vordert gestaag en nu vragen we jullie om mee te denken over de inrichting.
De gordijnstof en klapstoelen zijn geregeld, maar de gordijnen moeten nog gemaakt worden.
Er zijn vast wel enthousiaste dames die ons willen helpen.
Dit is maar één voorbeeld, er is nog veel meer te doen, aarzel niet en doe mee.

De jeugd van Start'78 heeft natuurlijk ook een stem in dit geheel. We zouden het leuk vinden als jullie met je groep met plannen willen komen.
Wil je na de training nog wat na kletsen of een gezellige avond organiseren dat behoort straks tot de mogelijkheden.
Wij zijn erg benieuwd naar jullie ideeën en horen dat graag.

En niet alleen hierover maar wat dachten jullie over de opening in maart?

THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo

Een van de hoogtepunten van het jaar hebben we weer gehad: de survival van de Boer Berenburg-loopgroep. Hoe lang zagen de lopers er niet naar uit, of misschien wel, hoe lang zagen zij er tegenop? Lang werd dit evenement uitgesteld tot eindelijk Treesje van Veen terug was van vakantie. Gelegenheid genoeg voor Beatrix Ernst om tezamen met Triensje Brandmaar van te voren de route te verkennen en vooral, volgens het hardnekkige gerucht, de te vrezen oversteek van de Tjonger! Toen het die avond zover was zag de arme Bea alsmaar slangen en beren op haar weg. Eenmaal bij de Tjonger aangekomen moest zij tot haar schrik ervaren dat het werkelijk de bedoeling was de kleren uit te trekken en het water in te gaan... Nee, omlopen was niet toegestaan! Nog nooit hebben we zo snel iemand met de vrije slag een oversteek zien maken. Toen ten tweede male de Tjonger moest worden overgestoken, mocht dit met een vlot. Natuurlijk leed iedereen schipbreuk en kwam opnieuw nat over, behalve, ja juist, Bea. Gezeten als een kikker op een waterlelieblad werd zij door Pietje Tmmermans behoedzaam naar de overkant gevaren...

Dat de alsmaar met een blessure tobbende Schapel Houman in bescherming werd genomen door hem het starten op de 1500 m te beletten, is een ieder nu wel bekend. Onlangs gebeurde iets dergelijks weer. Nu bij een wegloop in Bovensmilde waar, naar wij dachten, Heertje Postma de arme Schapel de veters uit de schoenen haalde. En dat vinden we verstandig! Schapel Houman had immers de vorige dag ook al een wedstrijd gelopen!

Hoe zou het gaan met de bouw van jullie clubhuis? Heel goed natuurlijk, maar het kan altijd beter. Neem nou eens het geval opa Jan Driessen. Hij verscheen op een keer niet op de bouw omdat hij meende dat hij de vorige zaterdag door Paulus Kaatstra was ontslagen wegens het overtreden van de bouwvoorschriften. Toch valt er op de bouwplaats ook voor andere ijverige Starters veel op te steken. We dachten zo, valt hier misschien van overheidswege nog een vette subsidie binnen te halen vanwege het opleiden van vaklieden, met name het bijspijkeren van timmerlieden? Toen namelijk Hans van Jolanda Monica een gaatje moest boren, kreeg hij deze ogenschijnlijk eenvoudige handeling niet voor elkaar omdat, volgens zijn zeggen, de boor achteruit draaide…

Dat Rolien Duifjes uit Tuk iets met vliegen te maken heeft zal niemand verbazen. Geen wonder dat zij zomaar door haar werk een luchtballonvaart kreeg aangeboden. Rolien heeft dus echt gevlogen! Kijk daar moest Taxi-Hans I eerst voor lopen, om zo'n ballonvaart als prijs in de wacht te slepen. En dat terwijl Taxi-Hans I als vogelwachter in Weststellingwerf ook alles met vogels te maken heeft. Zou eigenlijk Joop Boomsma al eens gevlogen hebben? Deze vreemde vogel uit Wanneperveen kent alle vogeltjes, ja, zelfs bij hun Latijnse naam!

Natuurlijk zag iedereen het. In de laatste 'Atletiek', het tijdschrift van de KNAU, stond een drinkende Dalton Wolter William afgebeeld met de tekst "Bij warm weer is voldoende drinken tijdens training, wedstrijd of trimloop heel belangrijk. Een aangeboden bekertje afslaan of mislopen kan eigenlijk niet. Soms is het beter om dan maar even snelheid te minderen of zelfs helemaal te stoppen." Was de 'Atletiek' maar een week eerder uitgekomen dan had opa Harmen Bakker dit wijze advies van Wolter kunnen lezen vóór de start van de bij erg warm weer gelopen Fish-Potato Run. Want dan had opa niet zó zwalkend de finish hoeven te bereiken, dat zijn eigen kinderen hem aan zijn loopstijl niet eens herkenden. Overigens ging het nieuws van de fraaie foto van Wolter William sneller de ronde dan de postbode zijn rondje kon lopen. Want toen Albert Jan Averell broer Wolter opbelde wist Wolter niet waar Albert Jan het over had. De post was nog niet in de Tulpstraat geweest...

Was Jeroen Bob Ritsema op bezoek bij prins Albert van Monaco? Bertje Slachter maakte tijdens Hunebedloop zijn debuut als veteraan. Enthousiaste verhalen van Raajmon Blaaser en Nicolaas Janszen over hun marathon in Berlijn! Waarom heeft Klaas Haan een haantje op zijn windwijzer? Loopt Harmen Bakker ooit weer een Fish-Potato Run? Heeft Tjebbe Trijntje Tjoeke Tjoek Westerbeek de loopstijl van Michael Johnson of andersom? Dit en nog veel meer van die verrassende Start-nieuwtjes in de komende edities van uw eigen cluborgaan!

Beste redactie, wij danken u voor plaatsing van dit stukje in uw blaadje, wensen een ieder het allerbeste, enne... doet u toch vooral deze keer de geblesseerde Frans Fluitenberg van THE OUTSIDERS de hartelijke groeten! 

IK GEEF DE PEN AAN ………? door Ingrid Bosscha

Hallo allemaal,

Ik ben Ingrid Bosscha en ik ben 13 jaar. Ik zit al 6 jaar op atletiek. Ik vind de nieuwe baan heel mooi nu kunnen we ten minste hoogspringen. Ik hoop dat we binnenkort een C/D competitie mogen houden op onze baan.
Behalve atletiek doe ik ook aan mountainbiken.
(Omdat ik ook al een stukje over de landelijke finale heb geschreven met Suzanne heb ik nu niet zo veel te vertellen.)
Ik train 2x in de week bij Ella.
Laatst hadden we trainingswedstrijd. We moesten 150 m sprint, discus en stap stap sprong. Met de 150 m had ik 21.0 sec, discus ongeveer 20 m en met stap stap sprong 8,90 m. Het was best wel een leuke wedstrijd (ook al was lang nog iedereen er niet van de meisjes C)

Ik zit ook op school, op de R.S.G. in Steeenwijk. Ik zit in de tweede klas van de HAVO.

Groetjes Ingrid

LANDELIJKE FINALE MC APELDOORN door Suzanne Hartwig en Ingrid Bosscha

Op 11 september zijn wij (de meisjes C) naar de landelijke finale geweest.
Om 9 uur vertrokken we vanaf de Cebeco. Toen we om ± 10.30 uur aankwamen zetten we onze spullen neer. Omdat het een hele warme dag was hadden we heel veel meegenomen (handdoeken, lakens, parasol, koelboxen, stoeltjes enz.).
Om 11.00 uur moesten we defilé lopen. Daar liepen we dan met z'n zessen tussen al die grote groepen.
Om 11.45 gingen we estafette lopen. We hadden een tijd van 44.09 sec. gelopen ( ongeveer laatste). Na de estafette had iedereen het heel warm en gingen we. met al onze rotzooi in de boswal zitten.
In totaal deden er 18 meisjes C 2e klas mee.
Onze indeling was als volgt:

Uiteindelijk zijn we 17e geworden.
Na de tijd zijn we naar de Mc Donalds geweest. We hebben allemaal een Happy Meal genomen. We kregen toen allemaal een mooie barby pop. Daar hebben we ons allemaal de hele terugweg mee vermaakt.
Toen we naar huis gingen hebben we allemaal een vlaggetje en een zonneklep meegenomen als herinnering aan deze leuke dag.
We hopen dat als we volgend jaar bijna allemaal 2e jaars zijn wat hoger eindigen. Maar we hadden alleen maar meisjes C 1e jaars en zelfs nog een Meisje D 2e jaars.
Dus... Volgend jaar zijn we een stuk sterker.

EEN KLEIN BERICHT UIT GROOTEBROEK d.d. 1 oktober 1999 door Harry van Essen

Beste Jan,

Net terug van vakantie en binnenkort alweer op vakantie. Ja Jan, het leven zit vol verrassingen.
Heb je trouwens het Atletiekblad gelezen? Wat stond het embleem van "Start'78" mooi in beeld, hè. Samen met Wolter v.d. Veen en nogal wat goede tips erbij vermeld.
Na het lezen van de laatste Starter snap ik waarom de oude garde van Start bij Rob van der Wel traint. De straten van Steenwijk zullen wel te smal zijn nu iedere mannelijke Starter naast Miss Nederland wil lopen.
Sinds kort wonen en werken hier 3 km verderop in Enkhuizen ook enkele Steenwijkers en wel de heer en mevrouw Damhuis, van sportschool Arno Damhuis. We zijn ze nog niet in levende lijve tegengekomen, maar op de lokale televisie zijn ze reeds verschenen om te vertellen over hun nieuwe uitdaging. Misschien een nieuw loopmaatje voor mij?

Loop ze!

Harry van Essen

P.S. Laatste nieuws: ben weer begonnen aan een nieuwe uitdaging. Ik heb het blik verruild voor groente.

Beste Harry,

Jawel, ik heb Wolter van der Veen gezien! Een levende reclamezuil voor Start'78. En wie weet komen er meer! Je hebt het over Miss Nederland, nou haar regeerperiode zit er bijna op, maar daarom niet getreurd, volgens mij heeft Jazlin talent genoeg om haar zus op te volgen en dan blijven we toch binnen de Start'78-familie ruim voorzien van bekende Nederlanders, naast Ysbrand Visser, Jan de Lange en noem maar op.

Waar ik wel een beetje over treur Harry, is dat het nog niet echt wil vlotten. Ik bedoel die Elfstedentocht-blessure van me blijft opspelen. Nu heb ik besloten voorlopig radicaal te stoppen met lopen. Dat voornemen lag er al eerder maar steeds vond ik een uitvlucht. Eerst wachten op de door Folkert en Marrie georganiseerde survival, want zoiets kun je niet missen. Vervolgens nog even de laatste bostraining van Rob van der Wel meepakken. Ik had geen spijt, want ook deze training had het karakter van een survival! Rob tracteerde ons in het alsmaar donker wordende bos op een waterballet, gepaard gaande met hevige donder en bliksem, gelijk het vuurwerk waarmee ook in Blokzijl het zomerseizoen werd afgesloten. Echt bijzonder Harry!
Tja, blijft nu over het kijken naar wedstrijden. Zo was ik bij de Hunebedloop en sprak met enkele organisatoren die er terecht een beetje sneu van waren dat een paar lopers waren verdwaald vanwege het omdraaien van bordjes door een aantal onverlaten. Toen heb ik ze maar uitgelegd dat wij bij Start'78 altijd de bordjes door de voorste loper weer goed laten zetten omdat onze Lange Jan de weg kent en altijd voldoende voorsprong heeft.

Een schrale troost is er Harry. Hans Sterkenburgh heeft ook een loopverbod en fietst en ik heb begrepen dat Frans Kluitenberg ook al het klappen van de zweep kent. En bemoedigend was de leuke kaart met handtekenigen vanuit de wedstrijdgroep (waarvoor ik ze hierbij hartelijk wil bedanken).
Maar dan de mannen die volop actief zijn! Neem de marathon van Berlijn Harry, waar we zulke dierbare herinneringen aan bewaren. Er zijn daarover goede berichten binnengekomen. Internet vermeldde dat Nico Janssen met 3.32.53 binnen de Kupertiet liep en Raymond Blaeser met 3:07:16 zelfs binnen de SuperKupertiet, ruimschoots want dit waren nog maar de brutotijden!
Tenslotte heb ik nog nieuws over mijn snelle buurman Klaas, maar zal ik dat wegens gebrek aan ruimte tot de volgende keer bewaren? Die van de redactie zijn namelijk ook niet makkelijk…

Harry, ik wandel het bos maar eens in

Tot schrijfs, Jan

P.S. Gefeliciteerd met jouw nieuwe baan! Ben je nu bij "de groe(n)ten van HAK" of bij de concurrent?

BELEVENISSEN VAN EEN TRAINSTER door Petra de Lange

De titel van dit artikel is de belevenissen van een trainster. Daarmee wil ik zeggen, alles wat IK als trainster beleef wil ik tot uiting brengen in dit stukje. En met deze mening wil ik dan even het commentaar weerleggen dat ik kreeg van mijn oudere trainingsjongens. Zij hadden in het afgelopen stukje willen lezen dat Thye tijdens de medaillewedstrijden een jurylid bekogelde. Misschien was hij niet tevreden met zijn prestatie en reageerde hij zich af op Carolien Hartwig door middel van een alles of niets poging. Gelukkig was zij ooit lid van de trimgroep van Ella en had zij de snelheid om opzij te springen. Arjen en Bas ja die twee weer wilden graag in de Starter lezen dat zij het slot niet dicht konden krijgen bij de hoogspringinstallatie. Wat een softies mij lukte het in een keer. Ik moet wel zeggen dat deze twee heren wel altijd nablijven om mij te helpen met de container te sluiten wat ons gedrieën dan nog niet lukt maar voor noo(t)dgevallen is er altijd Gerard Cox o nee ik bedoel natuurlijk Jebbe. Op dit moment zit ik achter de computer voor ik naar de baan ga om de ontknoping mee te maken van de clubkampioenschappen, helaas kon ik de eerste dag niet meemaken (daar straks meer over) dus ik heb geen flauw idee hoe de stand is. Wel wist ik dat ik dit jaar geen duidelijke winnaar kon aanwijzen wat toch een heel goed teken is omdat alle jongens toch van plan waren om wel eens kampioen te worden. Wat de een miste bij het werpen miste de ander bij het lopen dus in zijn totaliteit zijn zij bijna even sterk. We zullen het wel merken aan het einde van de dag. En al heb je niet gewonnen dan is er altijd nog het puntenklassement waarin je hoog kunt scoren. Nu eens even over mijn afwezigheid bij de eerste dag. Ik zat op Papendal het Mekka van de KNAU zal ik maar zeggen. Er was een themadag over jeugdatletiek. Toen ik in maart aan Ella vroeg nadat ik mij had ingeschreven ga jij ook toen zei zij "nee joh want dan hebben wij de clubkampioenschappen" Aangezien het cursusgeld al betaald was besloot ik maar in mijn eentje te gaan. Hoewel ik er niet in mijn eentje was viel het mij wel op dat er maar twee trainers uit het noorden waren, uit Zwolle kwam er nog een maar dan was het ook gebeurd, alles kwam uit het westen en zuiden van het land. Ondanks dat de routebeschrijving zeer duidelijk was miste ik toch een afslag en zo was ik maar net op tijd in deze kleine sportstad op zich. Ik had mij ingeschreven voor de lezing over alternatieve vormen van wedstrijden en trainingen buiten, ook voor alternatieve trainingsvormen en materiaal in zaal en als laatste een lezing over blessures bij kinderen. Ik moet zeggen dat het heel interessant was maar ik zat er ook wel met gemengde gevoelens want je kreeg tijdens de lezingen en bij het forum discussie het idee dat de echte jeugd niet bestaat voor de KNAU. En met de echte jeugd bedoel ik dan de alle jongste onder de atleetjes. Men sprak over het voor en nadeel van specialiseren op jonge leeftijd welke leeftijd dan? Juist de C/D junioren. Alles had betrekking op de oudere jeugd. De tijd opvullen tussen een wedstrijd met andere vormen van atletiekactiviteiten prima maar de kleinste jeugd vergeet de tijd en dan is het weer wachten geblazen bij de wedstrijdonderdelen want de oudere jeugd let (meestal) wel op de tijd. Over specialiseren op vroege leeftijd werd heel wat afgepraat de een vond wel de ander zegt biedt een zo breed mogelijk programma aan want het talent komt toch wel boven drijven. Er was een voorbeeld en dat ging over een hoogspringer (specialist) die ging verspringen of het nu tijdens een meerkamp was daar wil ik van afwezen maar hij zette af op de hoogspringmanier dus voor een flop. Dat werd dus een pijnlijke landing. Volgens de discussie had dit voorkomen kunnen worden bij zolang mogelijk een brede basistraining. Dat wil dus niet zeggen tot lengte van dagen onderdelen doen wat je niet wil of waar je niet goed in bent. Een loper wil nu eenmaal liever lopen dan werpen en andersom maar het wil helemaal niet zeggen dat een pupil die goed hard kan lopen geen goede speerwerper zou kunnen zijn om de eenvoudige reden dat hij nog nooit speer heeft geworpen. Al met al een leerzame dag waarbij ik veel heb geleerd. Bij sommige onderwerpen had ik ook wel vraagtekens want men gaat er bij de KNAU vanuit dat er ouders genoeg zijn die mee willen helpen en dat ontbreekt er nog wel eens aan, ook gaat men er vanuit dat wij trainen met ideaal atleetjes, dat wil zeggen dat er niets aan op te merken valt zoals een motorische storing van bewegingen of kinderen die overactief zijn en ga zo maar door, ook deze kinderen moeten hun plekje binnen de groep kunnen vinden. Er vanuit gaan dat de trainer altijd mee naar een wedstrijd gaat is ook zo'n punt. In deze drukke tijden en dat is toch wel de klacht bij menig vereniging worden de kinderen vaak bij de poort afgezet en na afloop weer opgehaald. Wat is er mis met erbij blijven en aanmoedigen of helpen? Atletiek is nu eenmaal een individuele sport zodat men niet kan verwachten van een trainer dat hij /zij met een pupil naar een wedstrijd gaat. Bij wat belangstelling van een ouder over het hoe en wat moet het bijna zonder trainer kunnen. Want vroeger ja. ja. vroeger waren er veel meer ouders mee naar een wedstrijd nooit een probleem van te weinig vervoer of zo. Je zat met de hele groep langs de kant op een kleed, onder de parasol en de broertjes en zusjes gingen ook mee. Maar dit soort dingen is allemaal verloren gegaan door het haastige leven en door het te vele werk wat iedereen heeft. Het klinkt bijna zoals in Alice in Wonderland waarbij het konijn steeds roept van ik heb haast, geen tijd, geen tijd. Daarom zeg ik tegen de ouders maak eens tijd en ga eens mee naar een wedstrijd en als je bang bent voor verveling bied je dan aan als jurylid of nog beter geef je op voor de cursus zodat je alle spelregels snapt die bij de atletiek horen want net als elke sport hebben wij ze ook en het is verdraaid gemakkelijk als je deze weet. En dat scheelt ons trainers ook weer wat want voor ons is het niet te doen om elke keer voor maar een kind mee te gaan naar een wedstrijd hoe graag wij dat ook willen. De oplossing is weer gewoon met hele groepen naar een wedstrijd te gaan maar dan nog ligt het voor een groot gedeelte aan de ouders, en bedenk wel door veel aan wedstrijden mee te doen doe je een schat aan ervaring op. Zoals je ziet zit ik ver over mijn gelimiteerde hoeveelheid regels heen en zal ik wel op mijn duvel krijgen maar het is niet anders het moest mij even allemaal van het hart. Voor nu veel succes en tot de volgende Starter.

DE VERRASSENDE TOCHT VAN FOLKERT door Bea Ernst

Onze trainer Folkert had zoals gewoonlijk een verrassing in petto, wij moesten op een maandag naar Oldeberkoop bij een natuurgebied komen en daar zouden we een survival houden (met zwemmen erbij).
Ik zag ontzettend tegen het zwemmen op in dat vieze water, er waren wel meer die het zwemwater eigenlijk te vies vonden, maar ik dacht je kunt vast wel om het water heen lopen, dus ik had geen badpak aangetrokken.
We gingen van start rond 19.00 uur met een stuk of 12 trimmers en het weer hadden we helemaal mee die avond.
We liepen naar het natuurgebied toe en ondertussen werd er ook nog een foto gemaakt, na ongeveer een kwartiertje kwamen we aan bij het gevreesde water de Tjonger, iedereen begon de bovenkleren en schoenen al uit te trekken, behalve ik, want ik zei, als ik nou rechts langs de Tjonger loop dan kom ik jullie weer tegen, maar wat denk je wat Folkert zei "we gaan links, dus je moet zwemmen."
Dan zit er niets anders op het water in te gaan en zo hard mogelijk naar de overkant, waar ik snel op de wal probeerde te komen en met de buik en benen in de afgemaaide brandnetels terechtkwam, gelukkig kreeg ik hulp van Hans, die als eerste op de wal stond.
Toen iedereen weer op de wal stond trokken we onze droge kleren en schoenen weer aan, deze hadden ze in plasticzakken gedaan, dichtgeknoopt en zo meegenomen.
En inderdaad we gingen links en we kwamen langs een paar boten, daarna sloegen we een bospad in en toen liepen we richting Oude Horne, daar staken we de weg over naar de Siebe Annes bossen, alleen Saskia mocht het rustig aan doen, zij ging naar een picknickplaats, waar wij later ook op uit kwamen, daar hadden Folkert en Marrie een koelbox verstopt waar drinken in zat, dit was perfect geregeld.
We moesten opschieten, want het begon al te schemeren, we liepen weer terug, ik denk dat iedereen dacht dat we via de brug naar Oldeberkoop zouden gaan, maar nee, net voor de brug gingen wij weer langs de Tjonger.
Bij de boten aangekomen, moesten de mannen maar even met Folkert mee en daar kwam al wat te voorschijn uit de bosjes, drie trekkerbanden en twee deuren dit moest een vlot worden, maar waar waren de peddels? (onze handen)
Dus de trekkerbanden in het water en daar bovenop de deuren en toen een voor een erop, bij de zevende of achtste persoon daar kiepte "het Vlot" om.
Daarom weer zwemmen, behalve twee, die werden vorstelijk naar de overkant gebracht op de trekkerbanden, ondertussen werd het donker en kouder, toen iedereen weer op de wal stond, zetten we onze survival voort over de wat mistige en donkere heide, dankzij Folkert zijn goede ogen kwamen we rond half tien weer bij de auto's aan, waar we ons omkleden.
Folkert nodigde ons uit om bij hem thuis nog wat te drinken met wat erbij, omdat hij de week daarvoor jarig was geweest.
Ik denk dat ik namens de hele ploeg kan zeggen dat het een geslaagde avond is geweest, het was knotsgezellig en we hebben veel gelachen, dit is voor herhaling vatbaar. (maar dan groter water) ha, ha.

EEN BERICHT VAN DE LOOPGROEP WOLVEGA door Ria Timmerman

Op 30 augustus hadden wij een heuse survivaltocht. Wat moet je je daar nou bij voorstellen met hardlopen?
Wij moesten ons verzamelen op een parkeerplaats bij de Dellebuursterheide voorbij Olderberkoop.
Om 19.00 uur vertrokken wij daar hardlopend onderleiding van onze trainer Folkert Sterkenburg. Na ongeveer een kwartier gelopen te hebben door het natuurgebied aldaar kwamen wij bij de Tjonger aan. Er was geen brug in de buurt en toch moesten wij naar de overkant. De dames hadden eerst nog wat bedenkingen maar lieten zich toch niet kennen en gingen te water. Aan de overkant gekomen, moesten wij weer hardlopend onze tocht vervolgen. Na heel wat door verschillende natuurgebieden te hebben gelopen kwamen wij bij een gecreëerde verfrissingpost op een picknickplaats aan waar de familie Sterkenburg warme thee klaar had staan. Verder onze tocht vervolgend hadden enkelen die hier wel bekend waren het idee dat wij wel droog terug konden komen bij onze auto's. Want wanneer wij daar en daar uit zouden komen dan konden wij de brug over en konden wij door lopen naar de auto's. Maar wat gaf de trainer aan: " vlak voor de brug links af en weer bij de Tjonger langs". Dat was even slikken want dan moesten wij dus toch nog een keer over zwemmen!
Even voor het punt waar wij op de heenweg overgezwommen waren, riep Folkert de groep tot stilstand. De heren moesten met hem mee naar wat struiken toe en zij kwamen met 3 trekkerbanden, 2 deuren terug bij de dames van de groep.
Wij kregen al vlug door wat de bedoeling was, n.l. een vlot bouwen. Wij vonden het nu niet nodig om onze overkleren uit te doen, alleen de sportschoenen deden wij in plastic zakken en probeerden zo op het vlot te komen. Nog voordat de helft van de groep op het vlot zat, lag het al uit elkaar en vielen velen van ons in het water. Alleen Bea Ernst is alsof het een gondelvaart betrof op een trekkerband door een van de mannen droog naar de overkant gebracht.
Inmiddels was iedereen aan de overkant en hebben enkelen met Folkert alle spullen van het vlot weer naar de struiken teruggebracht. Het was al behoorlijk donker geworden toen wij over de heide terug liepen naar de auto's. Daar hebben wij droge kleren aangetrokken en werden wij nog door Folkert en Marry uitgenodigd om een kop koffie te drinken en een door Marry gebakken stuk appeltaart te komen eten.
Folkert namens iedereen bedankt voor deze survivaltocht. We hadden hem geen van allen willen missen en hebben heel veel plezier gehad.

Verder willen wij de mensen speciaal groeten die door hardnekkige blessures even niet mee kunnen trainen met onze groep. Dat zijn Appie Bos, Epi de Vries, Hans Sterkenburg, Liesbeth Mendel, Jan Driegen en al heel lang Saskia Modderman. Ook hebben we Martin de Boer al een poos gemist. Wij hopen dat jullie blessure vlug over is en dat jullie weer op de training kunnen komen.

EEN BALLONVAART door Arend Scholten

Onlangs maakte mijn zoon André een ballonvaart mee boven Steenwijk. Tijdens deze ballonvaart heeft hij deze luchtfoto gemaakt. Omdat velen hier in het verleden hun prestaties hebben verricht, lijkt het mij leuk om met deze foto afscheid te nemen van de oude baan.