• VAN DE VOORZITTER door Rob van der Wel
• VAN DE REDACTIE door Jan Driegen
• UITNODIGING VOOR DE ALGEMENE LEDENVERGADERING op donderdag 1 februari 2001
• THE OUTSIDERS SLAAN TOE... (1) over wedstrijden en trainingen en zo
• NACHTKAARS OF OLYMPISCHE FAKKEL? door Ysbrand Visser
• PANNENKOEKEN BAKKEN met Jannie Kielema
• EEN BERICHT UIT LEKKERKERK door Hans Kuiper
• START MET PRET door Yvonne Morris
• BELEVENISSEN VAN EEN TRAINSTER door Petra de Lange
• DE REDACTIE GEEFT DE PEN AAN......... Sabrina de Lange
• VERJAARSKALENDER door Yvonne Morris
• CURSUS TRAINER LOOPGROEPEN door Nel Zwerver
• JURYCURSUS ALGEMEEN (2001) door Nel Zwerver
• UIT DE PRE-HISTORIE VAN START'78 (9) door Jan Driegen
• EXTRA PUZZELPRETPAGINA
• THE OUTSIDERS SLAAN TOE... (2) over wedstrijden en trainingen en zo
• VERSLAG HALOWEENPARTY door Sybrand Sterkenburgh
• LOOPCIRCUIT FRIESLAND door Folkert Sterkenburgh
• DE 30 VAN DE 30STE gepresenteerd door de feestcommissie
• BOUWPLOEG KANTINE na gedane arbeid is het goed eten
• TREKKINGSLIJST GROTE CLUBACTIE
• UITSLAGEN BAANWEDSTRIJDEN door Rob en Ella de Jong
• CLUBRECORDS INDOOR door Rob en Ella de Jong
• UITSLAGEN WEG- EN CROSSLOPEN door Hans en Jolanda Hes
• KOMENDE BAAN- EN INDOORWEDSTRIJDEN, CROSS- EN WEGLOPEN door Hans en Jolanda Hes

In iedere vereniging werkt men met vrijwilligers om zo de club draaiende te houden. Dat is bij Start ’78 ook het geval. Maar het groepje vrijwilligers is te klein. Vandaar een oproep aan een ieder die wel iets voor de vereniging wil gaan betekenen. Onderstaand vindt u een lijst van commissies binnen av Start ’78. Deze commissies kunnen nog wel mensen gebruiken, om die vacatures weer in te vullen. Zeg niet dit is niets voor mij maar geef je op bij de voorzitter of de secretaris. Ouders die zeggen, dat is misschien wel iets voor mij, mogen zich natuurlijk ook opgeven.

Het geldt nog steeds: "VELE HANDEN MAKEN LICHT WERK!!"

1. Bestuur AV Start ’78

Nel Zwerver en Paul Kaastra (aftredend en niet herkiesbaar voor 2001)
2. Wedstrijd Organisatie Commissie

vacant à materiaalman/vrouw è gereed maken baan voor wedstrijden
vacant à nieuwe juco (een of twee personen)
à nieuwe juryleden opgeven bij Nel Zwerver
vacant à leden die de WOC willen versterken
vacant à leden die de WOC met tijdelijke hand en span diensten willen helpen
3. Kantine Commissie

vacant à leden die wel eens kantinedienst willen draaien
4. Redactie clubblad de Starter

vacant à medewerkers redactie (inlichtingen Jan Driegen)
5. Jeugd Commissie

vacant à nog helemaal opzetten
6. Sponsor Commissie/Adverteerders voor ons clubblad werven /Financiële Commissie

vacant à opnieuw werven en vasthouden van adverteerders in ons clubblad
à zoeken grote sponsoren
à zoeken kleine sponsoren
à organiseren van financiële acties

Jazlin Ruinemans heeft een opzet gemaakt en zoekt mensen die haar willen helpen

7. Accommodatie Commissie

vacant à onderhoud materiaal en materiaalberging

THE OUTSIDERS SLAAN TOE... (1) over wedstrijden en trainingen en zo

Net zoals er hulpsinterklazen werkzaam zijn indien de echte Sinterklaas is verhinderd, zo zijn er ook hulptrainers als de echte trainer andere verplichtingen heeft. We kennen Jan Dicken als hulptrainer van Boer Berenburg en Klaas Haan of voorheen Egbert Flink als hulptrainers van Rob kan het Wel. Soms valt dat hulptrainer-zijn niet mee als men bedenkt hoe voornoemde Jan de afgelopen zomer tijdens zo'n invalbeurt nog de maandagavondloopgroep overschatte door een lang, zeg maar te lang traject te nemen langs de Linde richting Kontermans. Beatrix Ernst weet er alles van… Misschien de reden dat Boer Berenburg onlangs zijn eigen Sybrand vroeg, die ook trainer is, al is het niet bij een loopgroep? Een nieuw fenomeen is de plaatsvervanger van de hulptrainer, de hulp-hulptrainer dus. Dit overkwam opa Jan Driessen, toen zijn snelle buurman Klaas als vaste hulptrainer niet kon en Egbert Flink tegenwoordig op de woensdagavond meer rondjes om de biljarttafel loopt dan heerlijk buiten in de frisse lucht. Kennelijk viel opa’s training redelijk in de smaak want vele lopers wilden na afloop nog eens anderhalf uur doorgaan maar dit bleek niet mogelijk vanwege koffie en gebak van Akkefietje Ruinemans die juist op deze avond een heel bijzondere verjaardag had te vieren. Overigens, hier gold weer eens ‘goed voorbeeld doet goed volgen’ want enkele weken later vierde Joop Boomsma uit Wanneperveen zijn laatste werkdag ook na afloop van de training, zij het dat hijzelf hier niets van wist. Verrassinkje van zijn Lummegien…

We lazen in jullie vorige blaadje dat Start Lekkerkerk het boek "130 jaar atletiek in Nederland" bij de KNAU had besteld én betaald en dat dit dankbaar bij Start’78 door Ria T. in ontvangst was genomen. Foutje van de KNAU? Of niet netjes van Ria T.? We willen best even voor beide opkomen. Want nu is Taxi-Hans II toevallig wel lid van zowel Start’78 als van Start Lekkerkerk, hetgeen wel moet leiden tot vriendschappelijke betrekkingen. Hier kan dus in deze tijd van het jaar ook gewoon sprake zijn geweest van een cadeautje! Tenslotte gaat het volgens IJs Brand Visser om "een boek om te zoenen", zo lazen we in het Atletiek magazine. Bovendien is het vaak zo dat de prettigste donaties uit een onverwachte hoek komen. Laatst vond er in Steenwijk een training plaats waarbij van pylon tot pylon moest worden gelopen. Na afloop waren we even behulpzaam bij het opruimen van die oranje hoedjes. Keerden we zo’n ding om en wat stond er onderop? "FC Wolvega"! Conclusie van dit verhaal: Start Lekkerkerk sponsort av Start’78. FC Wolvega sponsort av Start'78.

Commentaar van ûs Folkert na een wedstrijd: "Frâns Kluitenberg moast it tempo meitsje en ik soe him folgje. Wy soene sa prebearje om in gatsje te slaan en dat is wol aardich slagge. Ik haw dan wol krêft genôch om myn tempo fêst te hâlden. Ast sjochtst wat foar in foarútgong ik boekt haw, dan kin ik allinnich mar dik tefreden wêze. Mar ik leau dat ik noch lang net op 'e top sit, it moat noch folle hurder kinne".

We weten niet hoe het jullie vergaat maar de maand januari vinden we altijd een wat trieste maand. De feestdagen zijn dan voorbij en het voorjaar is nog ver weg. En het allerergste is dat die maand de Starter niet verschijnt. Hoe moet dat dan met Akkefietje Ruinemans die, het kan niet schelen waar ze mee bezig was, altijd eerst jullie clubblad leest? Echter, ook hier geldt alweer de regel dat ieder nadeel zijn voordeel heeft, want liet niet de vorige maand Jannie Kieleman haar pannenkoeken aanbranden toen de Starter werd bezorgd? Dat gebeurt de komende maand dus niet! Over deze dames gesproken, beiden lopen mee in de loopgroep van trainer Rob kan het Wel, dat wil zeggen, soms lijkt het dat zij de meeste energie stoppen in praten. Als Rob het commando "dames dribbelen" geeft gebeurt er doorgaans niets, alsof zij alleen maar het commando "dames kwebbelen" hadden verstaan… Over praten gesproken –tja, op die manier schrijven wij ook maar gewoon een verhaal aan elkaar-, het lijkt wel of Tukker Roberto en moeder-overste Ella altijd maar met elkaar in discussie zijn. Want iedere Starter lezen we op jullie jeugdpagina van die raadseltjes in de trant van ‘Ella zegt dat de aarde plat is. Rob beweert dat hij vierkant is. Wie heeft gelijk?’ Jammer, ook dat zullen we in januari missen…

Beste redactie, we hebben een probleem! Eigenlijk kan het helemaal niet dat uw clubblad volgende maand niet verschijnt want we zitten even met een teveel aan tekst. Is het dus goed dat voor deze ene keer ‘The Outsiders’ in twee afleveringen wordt gebracht? Dus als het aan ons ligt tot straks even verderop in deel (2) na de reclame!

NACHTKAARS OF OLYMPISCHE FAKKEL? door Ysbrand Visser

Het is u misschien nog niet opgevallen, maar de baanatletiek in Nederland is een uitermate bedroevende aangelegenheid. Begrijp me niet verkeerd, ik kan er nog enorm van genieten, maar in vergelijking met vele andere sporten schaam je je diep. Nog knap dat een tiental atleten de scherpe internationale limieten voor Sydney haalde. Of toch ook weer niet, want ik ben er van overtuigd dat je op een zaterdagmiddag zo drie wereldtoppers tussen het winkelend publiek uitplukt! Maar dat terzijde.

Overdrijf ik soms? Nee! Luister maar naar KNAU-bestuurslid Wim Slootbeek: ‘Er is een nieuwe impuls nodig om de nachtkaars baanatletiek opnieuw tot een olympische fakkel te laten oplichten.’ En lees wat hij begin 2000 over de baanatletiek schreef op de Internet-discussielijst [ATL]: ‘Van jaar tot jaar wordt duidelijker wat de invloed van het dalend ledenaantal onder baanatleten is. Niet alleen het aantal atleten dat baanatletiek doet, neemt af. Het aantal dat aan wedstrijden deelneemt, wordt verhoudingsgewijs in nog grotere mate minder. De top wordt steeds smaller en het gemiddelde prestatieniveau wordt op vele onderdelen steeds lager. We zitten in een neerwaartse spiraal waar we waarschijnlijk nooit meer echt uitkomen.’ Alstublieft, het KNAU-bestuur spreekt.
Slootbeek treurt verder: ‘Of we het leuk vinden of niet, wedstrijdatleten zullen in de toekomst de fanatiekere, talentvollere atleten zijn. Daaromheen zal een grote groep baanatleten ontstaan die presteren in een wedstrijd niet als doel stelt, die geïnteresseerd is in gezelligheid, in veelzijdige training en niet in specialisatie, die dan weer twee keer in een week komt en dan weer twee weken niet. Deze gegevens zijn onder meer ontleend aan het in 1999 gehouden onderzoek onder leden en ex-leden. Hieruit is naar voren gekomen dat de groep ‘gezelligheidsatleten' zich minder thuis voelt in de prestatiecultuur die de baanatletiek eigen is. De verenigingen hebben geen of nauwelijks aanbod voor deze atleten, met als gevolg dat velen verdwijnen.
Daarnaast blijken junioren gemiddeld nog geen vier jaar lid te zijn van een vereniging. De doorstroming naar de senioren is hierdoor minimaal. Wat doen verenigingen daarnaast aan het bijbrengen van basistechnieken voor technische onderdelen aan atleten die op seniorenleeftijd pas lid worden? Helaas vaak bitter weinig! Door de geringe doorstroming en het op latere leeftijd niet meer kunnen aansluiten, dreigen bepaalde technische onderdelen dood te bloeden. Het niveau op enkele onderdelen tijdens Nederlandse Kampioenschappen spreekt boekdelen.’ Klare taal die onder bestuurders zeer ongewoon is: ik houd van Slootbeek!
‘Dit heeft uiteraard allemaal te maken met maatschappelijke ontwikkelingen’, gaat hij verder. ‘Zaken die we nauwelijks kunnen beïnvloeden. Willen we de baanatletiek redden dan zullen we allemaal hierop moeten inspelen en moeten proberen die nieuwe groep ‘gezelligheidsatleten' voor de baanatletiek te behouden. Van deze sporters zullen er ongetwijfeld weer een aantal doorstromen naar het wedstrijdniveau. Wedstrijdatleten die daarnaast na verloop van tijd minder in wedstrijden geïnteresseerd zijn, kunnen op de andere groep terugvallen en verdwijnen daardoor niet direct geheel uit beeld (vereniging, atletiek).’

Angstaanjagend
Slootbeek produceerde bij dit alles ook angstaanjagende cijfers. Zo’n vijf jaar geleden was al te zien dat per Nederlandse club gemiddeld 1,5 A-meisje (18/19-jaar) lid was. Inmiddels zijn over een breed front die cijfers gekelderd. Waar de atletiekunie in tien jaar 23 procent meer leden telde, en nog steeds één van de weinige sportbonden is die elk jaar fiks groeit (dankzij recreatieve lopers van boven de 35 jaar), wordt het verval onder de baanatleten (mannen en vrouwen senioren) geschat op vijftig procent! De moeder der sporten moet het op de baan doen met zo’n drie- à vierduizend mannen senioren (20-40 jaar). Ook de daling onder junioren noemt Slootbeek dramatisch.
Deze cijfers waren voor kenners overigens overbodig. Al sinds het begin van de jaren negentig is het verval geconstateerd. Met name de overvloed aan (instuif)wedstrijden met een deerniswekkend verloop (opkomst, sfeer, prestaties) sprak boekdelen. Rond 1995 werden een aantal officials wakker, maar het heeft te lang geduurd voordat ‘maatregelen’ in werking traden. En ook nu is het maar de vraag of de toch voornamelijk vrijblijvende aanbevelingen worden gehoord.

Zoniet, dan voorspelt Slootbeek: ‘Alleen verenigingen die deze problematiek tot thema maken en adequaat optreden, hebben een grote kans een ombuiging in de baanatletiek te realiseren. Zij zullen het wel redden. Verenigingen die alles bij het oude laten, zullen het zwaar krijgen. Zij kunnen zich gaan voorbereiden op een toekomst met een op loopsport georiënteerde vereniging of zullen wellicht zelfs het loodje leggen.’
Om de atletiek te redden wijzen sommigen wel eens naar de macht van Koning Voetbal, tezamen met de matige belangstelling van de rechthebbende omroep, NOS. Maar wie niet wil inzien dat het de verenigingen moeten zijn die de problemen aan de basis dienen aan te pakken, kan het wel vergeten. Ook het abominabele beleid ten aanzien van de topatletiek heeft weinig met de huidige problematiek te maken. Een deel van het probleem is snel vastgesteld: de financiën.

De atletiek behoort vreemd genoeg tot de goedkopere sporten, terwijl op ruim honderd locaties in ons land wel een peperdure accommodatie van 400 meter kunststof ligt (kosten rond de 2 miljoen gulden). Voor slechts zo’n driehonderd gulden per jaar kan men vorstelijk worden gecoacht. Vijf, zes keer trainen per week behoort tot de mogelijkheden; en is bij vele doodnormale atleten geen uitzondering. Gemiddeld bedraagt de prijs per training echter slechts 1,70 tot 2,35 gulden (twee keer per week), tien procent van het bedrag dat in een fitnesscentrum wordt betaald! Mag de inzet van de atleten worden opgehemeld, de trainers ontstijgen deze lofzang. Althans zij die voor een absoluut hongerloontje (of niets) door de week en in het weekeinde naar de baan komen. Een enkeling daargelaten zijn de betalingen miniem en de inspanningen enorm.
Zonder uitzondering behoren de veelal hoogopgeleide trainers in Nederland tot de categorie idealisten, die solo een groepje atleten en/of toppers draaiende houdt of een club de nodige successen bezorgt. En daarmee verbloemt dat het technisch beleid nauwelijks iets voorstelt. Je kunt zo de trainers opnoemen die aantoonbaar jaar na jaar successen boeken, maar tegelijkertijd een fulltime baan hebben. Er zijn maar enkele clubs die de toets der kritiek kunnen doorstaan en bijvoorbeeld op elk vakgroepgebied een trainer aanbieden. Of eigenlijk is die club er niet, want waar zie je nog hinkstap-, speerwerp-, kogelslinger- of (…) snelwandeltrainers?

Politiek
Het was KNAU-penningmeester Gerard Hendriksen zelf die een schare bestuurders, tijdens de nationale baanatletiekdag op Papendal (11 november) de les las. Het thema, waarop 370 kaderleden van slechts 100 van de 270 verenigingen afkwamen, was de redding van de baanatletiek. Als de contributie niet vijftig procent omhoog gaat, kunnen de clubs het verder vergeten. Met dat geld, dat op basis van een doorwrocht plan aan de leden dient te worden ontfutseld, moet het kader een véél beter kwalitatief aanbod creëren, hetgeen het verloop dient te stoppen. Tegelijkertijd hebben clubs te maken met de terugtredende overheid, afnemende subsidies en toenemende regelgeving (hygiëne, horeca). En ook dat kost geld.
Fijn dat de politiek, naar aanleiding van de successen van een enkeling in Sydney, momenteel ineens alle geldladen weet open te vinden. Maar de achtste positie tijdens de euforische Olympische Spelen verbloemt de werkelijke stand van zaken, bij een potentieel talentvolle natie (dat wel). Hopelijk komen er ook vele tientallen miljoenen vrij om de verenigingen daadwerkelijk te versterken en daardoor ook recht te doen aan hun ondergewaardeerde maatschappelijke belang, naast de al lang vastgestelde betekenis op het gebied van de volksgezondheid.
De atletiek heeft naast de contributies nog een middel achter de hand, dat echter heel ver van de bedden van clubbestuurders is verwijderd. De moderne sportvereniging neemt beroepskrachten in dienst die op managementniveau taken coördineren. Er zijn hiervoor steeds meer mogelijkheden (gesubsidieerde werkplekken). Daadwerkelijke professionalisering van een club, zeker op een prachtige accommodatie als een kunststofatletiekbaan, kan veel geld opbrengen. Nog veel te weinig wordt overdag de baan opengesteld voor zij die wel de sportschool weten te vinden, en daar in bedompte ruimtes aan wat ijzer lopen te trekken, terwijl er in de buitenlucht veel gezondere en goedkopere alternatieve liggen te wachten. Of voor bedrijfsfitness en –activiteiten, waaronder het populaire lopen.
Gebruik die baan en eventueel (nabijgelegen) natuur om werknemers, vrouwen, jongeren en ouderen te onderwijzen in activiteiten die fitness, plezier en gezondheid in zich verenigen. Wie dat dan moeten doen: kundige gepensioneerde en gepassioneerde lopers, jongere parttimers, of CIOS-studenten die toch al worden opgeleid voor dergelijke taken, en met een businessplan (zo heet dat nu eenmaal) van de grond af aan iets kunnen opbouwen. Overigens zijn die plannen elders verkrijgbaar en misschien heeft de KNAU ze ook al op de plank liggen?
Start’78 heeft op dit gebied een kleine voorsprong, want de kinderopvang is al aanwezig, hetgeen bij andere clubs een voorwaarde was voor succes. Samenwerking met sportschool Musculus kan een andere optie zijn. Maar alles puur zakelijk, met de doelstelling de kwaliteit van het trainingskader verder te verbeteren (er zijn het afgelopen jaar gelukkig wel twee nieuwe enthousiaste baantrainers aangetreden!). Overigens noem ik Start’78 zijdelings, en slaat de problematiek minder op onze club en meer op de dwarsdoorsnede van de Nederlandse atletiek. Kwaliteit wordt verder natuurlijk bereikt door veel meer regionale samenwerking, zodat er niet voor elke club/gemeente een speerwerptrainer hoeft te worden gezocht. Wie niet ziet dat die ontwikkeling onontbeerlijk is, mist de boot wederom.

Fun
Het tweede probleem is de roep om gezelligheid (!), die mede te maken heeft met een afnemende prestatiedrang. Sporters hoeven tegenwoordig niet meer zo nodig uit te blinken, als ze maar gezond bezig zijn. Alleen hoort daarbij wel een goede sfeer. En dus wordt van (jeugd)trainers moderne sociale vaardigheden verlangd en dient verder het wedstrijdprogramma te worden herzien. Waar nog steeds, na vele decennia, wordt gediscussieerd over hoe je een worp van een pupil van nog geen tien jaar in verband met de belabberde techniek kunt diskwalificeren, heeft de KNAU ineens de revolutie gepredikt.
En het moet gezegd, de reeks voorstellen is aanlokkelijk. En vrijblijvend, want de voorzet is gegeven, maar clubs moeten het zelf willen en voor dit programma kiezen. Met bijvoorbeeld wedstrijden volgens het concept Athletics for Fun, die voortaan voor iedereen, zonder lidmaatschap of wedstrijdlicentie, worden opengesteld (16 jaar en ouder). Met alternatieve onderdelen, nummers die voor categorieën en geslachten door elkaar worden aangeboden, waarbij zelf het materiaal (gewicht) wordt uitgekozen of bij elke worp een ander, oplopend gewicht wordt gehanteerd. De eventuele prijzen zijn hooguit ludiek. Een prijs kan ook gaan naar degene met de beste verbetering van een persoonlijk record of de mooiste eindsprint.

De Moerdijkse Ploegenmeerkamp in Zevenbergen heeft al twee jaar ervaring én succes met een nieuw wedstrijdconcept. Centraal staat een ploeg die over twee dagen een hele tienkamp afwerkt, waarbij de vier tot zes teamleden zelf kunnen bepalen welk onderdeel ze voor hun rekening nemen. De beste prestatie per nummer telt voor het eindtotaal. Maar zo serieus gaat het er verder niet aan toe, want na de officiële nummers in de ochtend is het ’s middags tijd voor autoduwen, speermikken, verspringen uit stand en nog wat afwijkende onderdelen. De gemiddelde leeftijd van de 175 deelnemers was dit jaar 21, dus de doelgroep werd bereikt.
Een tweede succesvol alternatief is de mixed competitie, met officiële nummers verdeeld over een kleine meerkamp en ploegen van maximaal vijf mannen en/of vrouwen (mag van verschillende verenigingen); dat alles in een korte wedstrijd. Ook wedstrijden waarin ouders en kinderen samen in een team uitkomen behoren tot de reeds geteste opties. Er zijn overigens talloze manieren om loopnummers alternatief af te werken, onder meer zoals dat vroeger al gebeurde: met een handicap (achterstand) voor de betere atleten.
Verder heeft de atletiekunie de Prestatieladder ingevoerd, een hulpmiddel in de vorm van een foldertje vol cijfers, gericht op individueel presteren. Iedere prestatie, afhankelijk van de leeftijd en het geslacht, komt overeen met een trede (en aantal punten) op de ladder. Ladders zijn er voor tien atletiekonderdelen. De prestatieontwikkeling kan gedurende het seizoen worden gevolgd en steeds kan worden geprobeerd een trede op de ladder te stijgen. Per jaar kan een totaalscore worden vastgesteld ter vergelijking met anderen of met eerdere jaren. Of de folder is bruikbaar in speciale ladderwedstrijden, waarin alle tien onderdelen worden aangeboden en de sporter in één wedstrijd op meerdere onderdelen zo hoog mogelijk op de ladder kan scoren.
Verdere aandachtspunten zijn: een reeks kindvriendelijke atletiekmaterialen, een veel betere aankleding van de wedstrijden, met geschikte muziek (wie herinnert zich nog het afgrijselijke orgeltje tijdens de NK indoor in Houtrust?), en een goed programma waarbij bijvoorbeeld groepen atleten gezamenlijk van nummer naar nummer trekken en niet uren moeten wachten tussen twee onderdelen in. Verder kan worden gedacht aan een barbecue, een feest na afloop, en overnachtingsmogelijkheid rond de baan.

Het is wrang te constateren dat het KNAU-bestuur en –bondsbureau, van oudsher op de baanatletiek gericht, tien jaar geleden werden gedwongen loslopende trimmers eindelijk eens serieus te nemen. Stapels beleid werd (terecht) gemaakt om deze lopers, een leger van meer dan een miljoen sporters, getracht binnen te halen. Maar daarnaast werd de baanatletiek vergeten en verwaarloosd. De opgelopen achterstanden lijken nu onoverbrugbaar. Maar zoals gezegd: verenigingen moeten nu ook wel veranderen, anders worden ze verbannen naar de parkeerplaats aan de rand van een bos en worden er op de fraaie accommodaties nieuwe woonwijken gepland. Nu Start’78 al geruime tijd een nieuwe baan en clubgebouw bezit, zou een deel van de hierboven beschreven ideeën fraai kunnen samenvallen met een eerste wervingscampagne in de vele kinderrijke, en draagkrachtige straten rondom de Oerthe-baan. Met liefst zes leden op Papendal was Start’78 in ieder geval zeer goed vertegenwoordigd! Nu het vervolg.

Ysbrand Visser

PANNENKOEKEN BAKKEN met Jannie Kielema

Ongeveer een jaar geleden is een gedeelte van ons gezin lid geworden van Start’78. We hebben het prima naar ons zin. Vooral het blad dat één keer per maand uitkomt willen we het liefst meteen uitlezen.
Afgelopen zaterdag aten we pannenkoeken, vlak daarvoor kwam de Starter. Ik had het beslag van de pannenkoek in de pan gedaan, en ik zeg tegen Martin: "Nou wil ik hem even inkijken".
Maar als ik het stukje van The Outsiders lees, dan stop ik te laat met lezen, dus u begrijpt het al: verbrande pannenkoeken!
Mijn verzoek is dus nooit meer de Starter te brengen voor het avondeten, want dan krijgt m’n gezin verbrand eten !!!

Vriendelijke groeten van een geboeid lezeres, Jannie Kielema

EEN BERICHT UIT LEKKERKERK d.d. 6 december 2000 door Hans Kuiper

Ha die Jan,

Daar zijn we weer, met de drukte van Sinterklaas & Zwarte Piet weer achter ons gaan we maar weer (uitkijken) naar de kerstdagen. Over drukte gesproken, ik dacht halverwege november de drukte een beetje te gaan ontlopen en op mijn gemak de 7 heuvelenloop te doen. Nou Jan, van rust was geen sprake, meer dan 17.000 deelnemers. En vol verbazing loop ik Anne, Klaas en de Wolter's tegen het lijf. Even bijpraten, elkaar succes wensen, en weer verder met de warming-up.

Jan, weet jij misschien, of deze heren het lopen gewoon leuk vinden en ze daarom heel Nederland doorreizen? Of zijn ze naarstig op zoek naar een leuke vriend of vriendin en hebben ze het zoekgebied uitgebreid naar heel Nederland?

Wat mij verder opviel? Ik zit op mijn gemak wat te bladeren in de wekelijkse stapel reclame en kom alweer een bekende Starter met een bijbaan tegen. Deze keer is het Drs. Jan Groen, ik wist niet wat ik zag! Maar ik begrijp nu wel waarom onze Drs. verhuist is. Als je, naast sociale contacten in Wolvega (en omstreken), je werk in Rotterdam, ook nog een tegelhandel wilt runnen in Bleiswijk, dan ben je wel erg veel van huis.

Jan, doe deze keer Taxi Hans I eens de groeten, en zeg hem dat ik het weekend van 16 en 17 december weer in het noorden ben. Dan kan hij wellicht nu vast beginnen met voorslapen, zodat hij in ieder geval zondag 17 december om 08.45 uur van de partij kan zijn. En biedt mijn verontschuldigingen aan, aan de vrouw van bovenmeester Frans. En zeg, dat ik zal proberen, hem de volgende keer om de plassen te leiden.

Groeten van Superkuper.

BELEVENISSEN VAN EEN TRAINSTER door Petra de Lange

Alweer de tiende en laatste Starter van dit jaar, het jaar 2000. We kunnen in ieder geval tevreden terugkijken op het afgelopen jaar en met een goed gevoel het nieuwe beginnen. De opening van de nieuwe baan en het clubhuis is voor het grootste deel af, alleen de bar moet er nog in. Het ledenaantal bij de jeugd stijgt zowel in Wolvega als in Steenwijk. We hebben er twee nieuwe trainers bij, ik zou haast zeggen 'wat willen we nog meer' maar dat is toch te veel van het goede want net als kabouter Piggelmee blijft er altijd wat te wensen over. Hij wenste teveel en was weer terug bij af, wij willen het wat beschaafder en ons elk jaar een doel stellen. Het zou alleen niet gek zijn als er wat aan de wateroverlast langs de baan gedaan werd. Misschien kan de gemeente zich ook een doel stellen want mijn moeder zei altijd 'als je iets begint moet je het ook af maken' en volgens mij zeggen dat een heleboel ouders tegen hun kinderen, en wat de wateroverlast betreft dat is nog niet af. Gelukkig hebben we nu geen buiten-wedstrijden met gigantische hordes publiek die langs de kant zitten maar het is zomaar weer april en dan gebeurt het weer bij ons in Steenwijk.
Eerst gaan we naar de indoor toewerken in maart, die is zoals altijd de eerste zaterdag in maart. Tussendoor hebben wat andere indoorwedstrijden en natuurlijk de crossen en de coopertesten. Ik kom net terug van de tweede coopertest die gehouden is op onze baan. Het weer werkte net zoals bij de eerste keer niet erg mee en nu kun je wel zeggen "hallo het is ook al december'' maar we hebben soms best nog mooie dagen met een heerlijk zonnetje. In ieder geval het deerde Kevin en Bram niets want zij liepen meer meters dan de eerste keer en Rianne was voor het laatst in actie op onze baan, want zij gaat verhuizen naar het zuiden van het land, maar zij heeft beloofd dat ze nog wel eens terugkomt om met een wedstrijd mee te doen. Leonie kwam al binnen met een losse veter en aangezien zij de eerste keer met een losse veter gelopen had was iedereen alert op de kleding van Leonie, dus er moest eerst geveterd worden voor zij de baan op kon. Lieke is ook een van de dames die er pas op zitten en heeft al een visitekaartje afgegeven. Zij wilde beslist weten hoe het nu zou gaan want de eerste keer had zij toch wel wat spierpijn. Dat komt omdat zij de spelregels nog niet zo goed kent en voor alle duidelijkheid zal ik ze nog even geven. Een ieder die aan wedstrijden deelneemt heeft na afloop recht op vertroeteling, hetzij in de vorm van een warm bad met een kopje thee of liggen op de bank of iets anders waar de moeheid van overgaat. Ook hoeft de afwas niet gedaan te worden en de hond uitlaten mag iets later als je hersteld bent (wel eerst even aan de hond vragen of hij/zij dat goedvindt).

Op 10 november hadden wij ons feestje voor de allerjongsten. Het werd een echt griezelfeestje. Samen met de jeugd uit Wolvega en Steenwijk begonnen we met wat binnenspelletjes, want Sybrand, Peter en Marieke moesten eerst even nog het parcours uitzetten. Dat gebeurde in de stromende regen. Toen zij klaar waren gingen er drie groepen om de drie minuten naar buiten onder begeleiding van een ouder. Wie nou wie begeleidde weet ik niet want in groep 1 ging het volgens mij niet goed, want de moeder van Anneke, nou die weet van af nu wat griezelen is. Sybrand had zijn vriendin in de boom gegooid om met een spook te spelen en Peter rammelde er flink op los met potten en pannen, en Sybrand speelde ook nog voor levende vuilniszak. Al met al een zeer geslaagd feest en hopelijk komt er nog een foto in de Starter zodat iedereen kan zien wat voor een spoken er rondliepen. Er liepen heksen van alle maten en soorten, groene en oranje gezichten, en er zal zich ook wel een vader zich afgevraagd hebben waar het beddenlaken was want er liepen aardig wat spoken rond. Een dokter zou zich een hoedje schrikken en zeggen dat atletiek niet gezond is.
Voor de wat grotere kleuters hebben we een surprise-avond. Wat daar uitkomt zullen we dan wel zien. Met de komst van Patrick is mijn buitentraining komen te vervallen en van wat ik er zo van hoor bevalt het bij alle drie de partijen wel. Van de middengroep gaan er ook een aantal jongens naar de donderdagavond-training en ik schrijf er nu wel bij dat dit in overleg gebeurt tussen Patrick en mij, dus we gaan niet zomaar naar de andere groep.

Gelukkig zijn we in het bezit van twee computers want anders had ik niet geweten hoe dit stukje op tijd bij de redactie moest komen want Sabrina moet de Pen inleveren en in tegenstelling tot vroeger kan er niet meer gesjoemeld worden. De pen wordt nu door de redactie uitgereikt en niet meer door de vorige schrijver, dus er kan nu niet meer omgekocht worden zo van: als ik jou een reep chocola geef wil jij dan de pen aan iemand anders geven? Dat kan niet meer, hoewel de leden van de redactie ook niet vies zijn van een lekkere slagroomtaart. Van onze redactie weet ik dat zij heel erg letten op de actualiteit van een artikel. Andere clubbladen doen dat niet zo, want van de week viel er een bij ons in de bus en daar stond een artikel in over een kerstloop en dat is nog tot daar aan toe maar het ging over 1998 en dat is wel erg verleden tijd. Daarom toch even een schouder klopje voor onze eigen redactie die altijd bij de tijd is.

Zoals gebruikelijk krijgen de kinderen een briefje mee van wanneer tot wanneer zij vakantie hebben. Het is gewoonlijk dat er tijdens de schoolvakanties geen trainingen bij de jeugd gegeven worden, en met deze geschreven woorden neem ik afscheid van al weer een jaar vol belevenissen en zien we wel wat volgend jaar ons brengt. Rianne veel succes bij je nieuwe atletiekvereniging en een ieder fijne kerstdagen en een heel goed begin van 2001 toegewenst.

DE REDACTIE GEEFT DE PEN AAN ……… Sabrina de Lange

Eindelijk, na een tijd van al dertien jaar bij Start, heb ik dan toch de pen gekregen, niet dat dat nou zo bijzonder is aangezien de meeste mensen mij al wel kennen, maar voor degenen die dat nog niet doen, zal ik even uitleggen wie en wat ik precies ben. Allereerst sta ik bekend om "de dochter van Jan de Lange" (hijzelf staat weer bekend als de man van Petra van Jan van Petra, dus dat zegt wel genoeg want die kennen we allemaal). Afijn, dat ben ik dus, als klein meisje meegesleurd naar de atletiekbaan in de hoop dat ik me daar vermaakte. Nou, het is ze gelukt en ik vermaak me nog steeds, al is het dan wel niet meer spelend in het water van de steeplebak of de blubber van het verspringen. Als dochter van een lange afstandloper, is het dan toch zo gekomen dat ik ook steeds wat verder en wat langer ben gaan lopen en het dit jaar dan ook voor het eerst voor mekaar heb gekregen om de LA-competitie te voltooien en ik het er best wel redelijk van af heb gebracht, al zeg ik het zelf. Als klein meisje fietste ik altijd met vaders mee als hij ging trainen maar tegenwoordig lopen we samen, tja hij is nou ook wat ouder en dan is het voor mij ook wat makkelijker om het bij te houden.

Tukse Sabrina de Lange deelt een stoot uit

Nou, tot zover het loopgebeuren, de meesten onder ons hebben daar allemaal wel verstand van, maar dan nu, de grote reden waarom ik toch de pen kreeg, het is ook eigenlijk mijn eigen schuld. De mensen die geabonneerd zijn op De Steenwijker Krant, die moeten blind zijn om het niet gelezen te hebben, want je kon het niet missen, een grote foto van twee wilde meiden die mekaar een pak slaag aan het geven waren en daarboven de tekst: "Tukse Sabrina geeft Marieke boksles". Nou, beste mensen die Sabrina dat was ik, ja echt de dochter van…, die bekend stond om het hardlopen, deelde nou een portie klappen uit. Zo zie je maar weer, een heel andere kant van mij, ja ja, want naast het hardlopen waar ik als klein kind ben mee begonnen, heb ik ook eerst aan judo gedaan, op m’n twaalfde overgestapt op karate omdat ik graag erbij wilde trappen en zo van karate verder-gegaan met kickboxen en dat doe ik nou zo ongeveer een jaartje en tot nu toe vind ik het nog steeds leuk, fijne groep, goede trainers, dus voorlopig zolang mijn geestelijke en lichamelijke toestand het allemaal toelaat, ga ik er ook nog wel even mee door, ik begin nog maar net. De wedstrijd in de Meenthe was mijn allereerste partij en afgelopen zaterdag (2 dec.) had ik mijn tweede er ook alweer op zitten. Als je begint dan kom je eerst in de nieuwelingen-klasse uit en dan draai je twee rondes van twee minuten met een minuut rust ertussen, na de N klasse ga je door naar de C klasse, waar je rondes draait van drie keer twee minuten en door mijn tweede winst ben ik daar nu in beland. Na de C klasse komt nog een B klasse waarin men vijf keer twee minuten vecht, en na de B klasse heb je nog een A klasse en dat is de hoogste klasse waarin je terecht kan komen. Daarin vecht men vijf keer drie minuten. Meestal wordt de partij beslist op punten maar het kan ook zijn dat er gewonnen wordt op een knock-out, dan ligt er één voor pampus op de mat. Verder mag je slaan en schoppen, alles wat raak is is een punt, tenzij er een dekking tussen zit, je mag knieën naar het lichaam niet naar het hoofd, en ook geen ellebogen naar het hoofd.
Nou, dat waren zo’n beetje de regels van het kickboxen, dus dan weten jullie ook zo’n beetje wat ik doe. Moeders had graag gezien dat het bij één keer knokken was gebleven, niet dus, en vaders vindt het volgens mij allemaal wel best, zolang ik nog met hem in het bos ga hollen, is er niks aan de hand. En dus doen we straks de hardloopschoenen weer aan en gaan we lekker in de blubber stampen, want naast het winnen van een wedstrijd is er niks lekkerder dan om helemaal bezweet en besmeurd met modder thuis te komen na een lekkere training.

De redactie prikt elke maand een naam uit de ledenlijst. De gelukkige die in het volgende clubblad iets van zichzelf of over iets anders mag vertellen, was Nederlands kampioen karate, verhuisde van Moordrecht naar Noordwolde, en testte zijn conditie ook in Nepal, dus heeft ons vast veel te vertellen, namelijk… Nico Essing.

CURSUS TRAINER LOOPGROEPEN door Nel Zwerver

Voor deze cursus zijn min. 8 personen nodig. Atletha uit Grouw heeft 5 kandidaten. Dus als er liefhebbers zijn, kunnen zij zich opgeven bij Nel Zwerver, tel. 0521-381285.
Men hoeft niet perse lid te zijn van een atletiekvereniging of de KNAU.
Duur: ca 20 weken op de zaterdag.
Plaats en datum onbekend.

JURYCURSUS ALGEMEEN (2001) door Nel Zwerver

Alle atletiekverenigingen hebben veel juryleden nodig. Meestal zijn dit oudere leden vanaf 16 jaar en vooral ouders van jeugdleden.
U hoeft na het behalen van dit diploma alleen bij eigen wedstrijden te jureren.
De cursus vindt plaats op een centrale plek en in samenwerking met andere verenigingen. Deze keer is de cursus bij AV’55 in Heerenveen.
Duur: 4 x 1 avond per week + 1 examenavond.
Kosten: niets.
Datum: in maart 2001 op de woensdagavond (exacte data volgen).
Deze cursus is echt niet moeilijk.
U bent van harte welkom en wij hopen op veel deelname, zodat de cursus door kan gaan.

Opgave bij: Nel Zwerver, tel. 0521-381285.

Wie van deze drie Duiven is de echte Rolien?

THE OUTSIDERS SLAAN TOE... (2) over wedstrijden en trainingen en zo

Welkom terug in deel (2)! Hoe verliep eigenlijk jullie Loopclinic? We hoorden vooral positieve geluiden. Natuurlijk zijn er altijd van die lieden die er meer van verwachtten. Zo dreigde Kallenkoter Kees Slootweg op te stappen toen voorzitter Rob kan het Wel tijdens zijn welkomstwoord zei dat er geen alcohol geschonken werd. Ook werd er beweerd dat er in die clinic een cursus veterstrikken had moeten zitten, daar opa Jan Driessen juist tijdens de Fitheidstest met losse veters rondliep. Zagen jullie onderweg naar de clinic de twee neerklapbare paaltjes staan die auto's de toegang naar de baan versperren? Had Lange Jan om gevraagd! Toen deze paaltjes net waren geplaatst lagen ze nog plat, omdat de bijbehorende sleutels nog niet waren uitgereikt, waarop Lange Jan er nog gewoon met z’n automobiel dacht langs te rijden. En wat gebeurde? Zat-ie mooi klem toen hij terug wilde! Gevangen in zijn eigen val! Hadden ondertussen enige hockey-jongetjes alle paaltjes overeind gezet, waardoor ze vanzelf in het slot vielen… Sprekend over sloten, doet ons ook denken aan Frans Fluitenberg. Er zijn van die gelukkige mensen die tijdens hun vakantie het werk vergeten. Dat bleek bij bovenmeester Fluitenberg die, toen hij tijdens de herfstvakantie toch even op school moest zijn, vergeten was dat de geheime code om het alarm af te zetten annemarie123 was.

Hebben jullie dat ook gezien? De Dalton Brothers Klaas Joe en Wolter William op TV! We zagen ze op het scherm voorbijkomen tijdens hun Zevenheuvelenloop in Nijmegen, en dat is nogal bijzonder want echt niet alle 17.000 lopers kwamen in beeld. Helaas, al ging het hier om de Daltons, niet iedere Starter nam ze waar. We zouden ze dan ook willen aanraden voortaan in hun boevenpak te lopen. Vallen ze nog meer op! En hebben jullie ook gehoord dat Harmen Bakker, nog net wel of net niet meer uit Blankenham, niet wist wat hij zag? Onlangs kwam hij in Emmeloord voor een wedstrijd en zag in de kleedkamer een tas met een Start’78-logo staan. Verhip dacht hij, serieuze concurrentie! Naarstig ging hij op zoek naar een Start’78-atleet maar vond hem niet. Wat bleek? De tas behoorde toe aan een trimmer uit Oldemarkt, die de fraaie tas ooit gewonnen had bij een verloting onder leiding van Dalton Klaas Joe, in de Start’78-bus naar de halve marathon in Egmond.

Taxi-Hans I na een inspannende week: "Ik ha de leste dagen te folle traind. Ik haw tongersdei noch rûn mei Pietje Timmermans oer tolve kilometer en dat is my no opbrútsen. Alles docht my sear, it gie gewoan net".

Taxi-Hans I na het lopen van een verstandige race: "Kinst blyn efter Folkert oanrinne, mar dan giest wol moai kapot. Ik fladdere no moai fan it iene groepke nei it oare".

Verder nog enige hele en halve primeurtjes! Boer Berenburg mocht speakeren bij de AVD-cross in Dwingeloo omdat de vaste spreekstalmeester Jan de Kreiger was verhinderd. Eigenlijk net zoals Jan eens begon toen Evert Roffel niet kon komen. We bedoelen maar, er ligt nog een hele carrière voor ûs Folkert in het verschiet. Voor een geweldige verrassing zorgde Jantje Scheenstra uit Steenwijkerwold. Jan Scheenstra liep een wedstrijd uit! Nog wel de Diepe Hel Loop van Holten naar Nijverdal en terug. Boer Berenburg uit Wolvega werd zeer complimenteus in Meppel ingeschreven als 30-plusser! Nog opvallender was de deelname van Anne Bartels uit Havelte aan de 4 Mijl van Groningen. Ondanks dat hij netjes was gefinisht stond hij niet in de uitslag, dacht hij. Totdat Dalton Klaas Joe hem vond als eerste dame 55-plus! Zou Anne een LadyShave hebben gewonnen? Nee, neem dan kickbokser Tukse Sabrina. Deze dame zouden we niet alleen in het bos durven tegen te komen…

Rinske van Taxi-Hans I heeft telefoonboek van Wolvega nu uit en begint enthousiast aan dat van Steenwijk. Heeft reizen wel zin als je bedenkt dat Cindy van den Akker in Parijs dezelfde mensen tegenkwam die ze ook in Canada ontmoette? A.E.T.S.K.E. Aetske spreekt een woordje mee! Nelleke Z. en Akkefietje Ruinemans genomineerd als "zo-slank-als-je-dochter-moeder 2000". Meester der penningen Hendri Schokker en zijn paard. Wat had drs Kees Slootweg op Lanzarote te zoeken? Boer Berenburg en Mother Mary op computerles! Dit en nog veel meer van die verrassende Start-nieuwtjes ook in de komende edities van uw eigen cluborgaan!

Beste redactie, wij danken u voor plaatsing van dit stukje in uw blaadje, wensen een ieder prettige feestdagen, en doet u vooral verjaardagskalender hekkesluitster Corien Zwerver van THE OUTSIDERS de hartelijke groeten!

VERSLAG HALOWEENPARTY door Sybrand Sterkenburgh

Op 10 november was het dan zover. Er was voor de jeugd van Start’78 een Haloweenparty georganiseerd. Iedereen van de club mocht een vriendje of vriendinnetje meenemen, en als extraatje kwam iedereen in een griezelig kostuum. Omdat er ook lampionnen waren meegenomen was het direct al een feestelijk gebeuren.
Om half 7 was de ontvangst, hier stond een vreemde maar vriendelijke heks die iedereen mee naar binnen nam. Binnen werden er allerlei spelletjes gedaan zoals een estafette spelletje waarbij er diverse voorwerpen van de ene kant naar de andere kant werden gebracht.
Na de spelletjes binnen was er nog een spannende speurtocht, waarbij elk groepje onderweg wat moeilijke vragen moest beantwoorden. Deze speurtocht werd nog verstoord, omdat er zich spoken in het bos hadden verstopt. Zo zaten ze in vuilniszakken en in bomen, en probeerden iedereen bang te maken. Gelukkig hebben zij niemand te pakken genomen en kwam iedereen weer heelhuids terug in het club-gebouw.
Teruggekomen bij het clubgebouw kreeg een ieder nog een lekkere kop warme chocolademelk, en kreeg iedereen bij het einde nog een zakje snoep van de vriendelijke heks.

Alle griezels bij elkaar

Als slot wil ik iedereen nog even bedanken die mee heeft geholpen om ook dit feest weer in goede banen te leiden (en ik hoop ook dat sommige ouders ook weer zijn bijgekomen van de schrik).

LOOPCIRCUIT FRIESLAND door Folkert Sterkenburgh

In Noord – Oost Groningen draait al enkele jaren een loopcircuit met succes. Vorig jaar met een totaal van 4300 deelnemers aan twaalf wedstrijden.
De Friese clubs, inclusief Start'78, hebben de koppen bij elkaar gestoken om tot een loopcircuit te komen. In dit loopcircuit zouden de volgende lopen opgenomen kunnen worden:

Halve marathon Leeuwarden.	Halve marathon Drachten.
10 Engelse mijl Franeker.	Vijftien van Steenwijk.
Ronde van Ried.	Sneek – Bolsward – Sneek.
10 Engelse mijl Heerenveen	Merenloop Grou.

Deze lopen houden hun eigen karakter met hun eigen prijzen en sponsors. Momenteel is men aan het zoeken naar een hoofdsponsor voor dit loopcircuit. Er wordt een prijzenschema en een reglement opgesteld. Het zou in september 2001 van start kunnen gaan. Over een verder verloop houden we u op de hoogte.

DE 30 VAN DE 30STE gepresenteerd door de feestcommissie

ZATERDAG 30 DECEMBER

Middagprogramma: Er zijn twee gezellige duurlopen van 30 en 10 km, voor lopers met resp. meer en minder kilometers in de benen, en een wandeling van 5 km. De deelname aan de duurlopen en de wandeling is geheel gratis en ook toegankelijk voor niet-Start'78-leden. Opgave vooraf niet nodig.
De start van de 30 km is om 13.00 uur vanaf de kantine van av Start’78 in Steenwijk. De start van de 10 km en 5 km is om 15.00 uur vanaf de pas aangelegde parkeerplaats bij de hunebedden in Havelte.

Avondprogramma: Opgave tot 20 december a.s. bij één van de leden van de feestcommissie. Dit avond-programma is toegankelijk voor alle senior Start'78-leden, juryleden, donateurs en partners en bestaat uit een Chinese maaltijd in de vorm van een lopend buffet, prijsuitreiking van de LA-competitie en voor wie dat wil een borrel na. De lokatie is de kantine van av Start’78, Middenweg 22 in Steenwijk, tel. (0521) 516853. Aanvang 18.30 uur. De kosten hieraan verbonden bedragen f 25,00 p.p. reeds bij inschrijving te voldoen.

Jan Driegen, Jan de Lange, Petra de Lange, Folkert Sterkenburgh

BOUWPLOEG KANTINE na gedane arbeid is het goed eten

Met deze foto blikken we even terug op dit voor AV Start’78 zo bijzonder verlopen jaar 2000. We zien de bouwploeg voor een pannenkoekenboerderij in Vledder bijeen. V.l.n.r. in de achterste rij staand Arjen Guikema, Piet Timmerman, Jan Noorman, Jan Ritsema, Wolter Bosscha, Albert Jan van der Veen, Wolter van der Veen, René Pouwels, Gerard Kielema en Rob van der Wel; daarvoor staand Petra de Lange, Hans Hes, Addy Ritsema, Nel Zwerver en Ria Timmerman; en zittend Paul Kaastra, Ankie Wullems, Jan de Lange, Jebbe Westerbeek, Rien Kors, Sander Zwerver, Klaas van der Veen en Jan Driegen.