• VAN DE VOORZITTER door Rob van der Wel
• VAN DE KANTINECOMMISSIE door Rob van der Wel
• BEDANKJE van Ans Guikema
• WEGATLETIEK EN RECREATIELOPERS door Folkert Sterkenburgh
• TRAININGSWEEKEND OP AMELAND van 01-11-02 t/m 03-11-02 door Jan Driegen
• DE REDACTIE GEEFT DE PEN AAN... Margreet Turenhout
• THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo
• BLOED- OF PLASMAFERESEDONOR? door Els Stolk, bondsarts KNAU
• DISCUSSIE LOOPGROEPEN door Jan Driegen
• UIT DE PRE-HISTORIE VAN START'78 (20) door Jan Driegen
• START MET PRET door Sietske Sterkenburgh
• EEN BERICHT UIT LEKKERKERK door Hans Kuiper, d.d. 1 september 2002
• FOLKERT'S SURVIVAL VAN 26-08-2002 door Jan Driegen
• FOTO'S FOLKERT'S SURVIVAL EN SPELLETJESMIDDAG
• VERJAARSKALENDER door Sietske Sterkenburgh
• NIEUWE LEDEN door Sietske Sterkenburgh

VAN DE VOORZITTER door Rob van der Wel

Soms is het wat komkommertijd en gebeurt er niet zoveel. Natuurlijk, alles gaat z’n gangetje en er wordt volop sport beoefend maar echt spectaculaire voorvallen deden zich niet voor. De zomer loopt op zijn eind, maar dat is ieder jaar weer het geval en de winterprogramma’s worden weer te voorschijn gehaald. Straks de lange trainingsbroeken weer en het sport-ondergoed opdat ‘wij allen warm blijven’. Ja, en waar moet een voorzitter dan over schrijven? Gelukkig heeft zich een kandidaat gemeld voor de jubileumcommissie, namelijk Joke van der Veen. Maar echt storm loopt het helaas nog steeds niet. Dat is óók niet het geval voor de noodzakelijke versterking van het bestuur. Want ja, volgend jaar is het toch écht mijn beurt om af te treden als voorzitter en het is natuurlijk wel de bedoeling dat het bestuur op sterkte blijft. Samen met de andere bestuursleden proberen wij nog wel het volledige ARBO-gebeuren goed op de rails te zetten voor het jaar 2003. Dan hoeft de nieuwe voorzitter zich daar in ieder geval niet erg druk over te maken...
Verder is er op 15 september natuurlijk een drukte van belang op de baan. Bij ons wordt dan de Finale van de Seniorencompetitie afgelegd en dat is een spektakelstuk van de 1e orde. Alle commissies en juryleden zullen dan op volle sterkte aanwezig moeten zijn om alles op de gebruikelijke goede wijze te laten verlopen en ik ben ervan overtuigd dat dat ons gaat lukken. Inmiddels heeft de pas opgerichte jeugdcommissie al een aantal succesvolle acties achter de rug. Kennelijk bestond er dus wel degelijk een behoefte aan iets nieuws, speciaal voor de jeugd.
Tot slot wens ik alle geblesseerde atleten van onze vereniging veel sterkte toe. Het lastige met hardloopblessures is, dat ze alle zo lang duren. Je moet iedere keer weer een wijze zien te vinden om én te blijven sporten en tóch weer voldoende rust te nemen en vooral (!) die oefeningen doen die niet al te belastend zijn. Dus: geen sprongtraining, geen heuveltraining, niet sprinten. Lastig, vooral wanneer je zo graag weer mee wil komen met je trainings-maatjes.

VAN DE KANTINECOMMISSIE door Rob van der Wel

Er zijn enige nieuwtjes te melden. Eerst een vervelend bericht; door omstandigheden is Nel van der Hilst geen lid meer van de commissie. Jammer, maar soms gaan de dingen nu eenmaal wat anders dan je hoopt of verwacht. In de tijd dat Nel lid was heeft zij zich met name ingezet voor die eisen die golden voor de hygiëne in de kantine en de daarbij behorende keuken. Bedankt Nel, dat je dat voor onze vereniging hebt gedaan. Een en ander houdt wél in, dat wij op zoek zijn naar versterking want mocht de voorzitter het elders in dit fraaie boekwerkje het hebben over komkommertijd; voor ons breken er drukke tijden aan. Immers, er wordt straks weer volop op de baan getraind zodat de kantine op maandag-, dinsdag- en woensdagavond geopend zal zijn. Dat dan vanaf de 16e september. En dan natuurlijk straks weer het klaverjassen op elke 2e vrijdag van de maand, te beginnen op 11 oktober (20.00 uur). Wanneer je nog nooit geweest bent (of het misschien niet durft...) kom dan toch maar eens. Het is altijd erg gezellig en er zijn altijd leuke prijsjes te winnen (ook een poedelprijs, hoewel die meestal naar Gert Jan van Dalen gaat).

Op 14 augustus ’02 hebben we als looptrainers en Klaas v.d. Veen als coördinator van de veteranen competitie ploeg de koppen eens bij elkaar gestoken en bepaalde dingen besproken zoals: a) trainingen b) training op Ameland c) veteranencompetitie.

Trainingen
De trainingen worden doorgaans prima bezocht. In verschillende loopgroepen is een behoorlijk prestatieniveau te zien. Voor veel snelle mannen is schijnbaar de stap naar de wedstrijd groep van Jebbe een te grote stap. Als trainers stellen we ons op het standpunt dat de klant koning is en zelf mag keizen waar en bij wie hij traint. Toch zouden we het willen aanbevelen dat degene die sneller dan 45 min loopt op de 10 km het eens bij de groep van Jebbe probeert. Verder geeft het niveau verschil niet veel problemen omdat men de snelste lopers terug laat lopen naar de langzaamste.

Training op Ameland
Het trainingsweekend op Ameland biedt tal van mogelijkheden voor een lekkere zware trainingen of lange duurlopen. De trainingsgroepen worden door de trainers samengesteld naar prestatieniveau. Er komen drie groepen die getraind worden door Jebbe, Folkert en Thijs.

Veteranencompetitie
De veteranencompetitie is elk jaar weer een moeilijk verhaal om de onderdelen bezet te krijgen. Bij de vrouwen doordat er weinig zijn met een wedstrijdlicentie en bij de mannen doordat de wil om mee te doen vaak ontbreekt. Daarom vragen we ons ook af of we volgend jaar wel weer mee moeten doen. Vooral op de loopnummers zouden we best mee kunnen komen, als de besten maar meededen. We stellen dan ook voor om alle veteranen na een trainingsavond eens bij elkaar te roepen in de kantine zodat we deze zaken eens met elkaar kunnen bespreken.
Het zou een eer moeten zijn om in een competitieploeg uit te mogen komen.

TRAININGSWEEKEND OP AMELAND van 01-11-02 t/m 03-11-02 door Jan Driegen

De tijd schrijdt voort! Nog slechts anderhalve maand rest ons voor het trainingsweekend op Ameland. De organisatie is bijna rond. Bij nader inzien hebben we afgezien van de prijsuitreiking van de LA-competitie ter plaatse, aangezien de Reest halve marathon, als laatste wedstrijd meetellend in het kader van de competitie, slechts één week voor Ameland zit. Daarentegen hebben we een alternatief typisch Amelands stukje invulling van de zaterdagavond op het oog!
We zijn bezig met een informatiefolder die in oktober aan alle 47 deelnemers wordt verstrekt. Eerst moeten nog enkele puntjes op de i worden gezet, zoals wie rijdt met wie naar Holwerd vv en wie slaapt met wie…
Wij passen met z’n allen precies in één slaapgebouw en hebben daar de beschikking over één 6-persoonskamer, één 5-persoonskamer, acht 4-persoonskamers en twee 2-persoonskamers.

Jan de Lange, Jan Driegen (secr./penningm., tel. 0521-514465), Folkert Sterkenburgh, Thijs Stienstra.

DE REDACTIE GEEFT DE PEN AAN ……… Margreet Turenhout

Goedendag beste atleten,

Dacht ik toch deze dans te ontspringen, ik loop immers al weer anderhalf jaar mee met Folkert in Wolvega, kom ik toch aan de beurt iets met die pen te schrijven.
En om maar met de deur in huis te vallen: LOPEN VIND IK ECHT HEERLIJK!!!!
Ik zou zelfs willen melden dat in moeilijke of superdrukke perioden ik, denk ik, dankzij het lopen steeds het hoofd boven water kon houden!
Lopen geeft mij naast de fysieke, zeker ook de mentale opkikker.
Verder zou ik dan nog kunnen melden dat een kleine twee jaar terug ons gezinnetje van Noordwijk aan Zee verhuisde naar Noordwolde.
Voorheen liep ik dan ook vele jaren bij de Spartaan in Lisse.
Ooit liep ik voor de competitie de 800 m ( vreselijke afstand ), later langere afstanden tot halve marathons en ook kwart triathlons vond ik erg leuk.
In plaats van superdruk heb ik het nu eigenlijk een beetje te rustig.
Als oefentherapeut-Mensendieck heb ik de afgelopen tijd wel waarnemingen gedaan, en ik doe wat klussen voor de Nederlandse vereniging voor oefentherapeuten-Mensendieck, maar ik heb weer zin in een echte werkplek.
Zo, nu vind ik dat ik eigenlijk al weer meer dan genoeg over mezelf heb verteld, dus geef ik die pen maar gauw door aan...

Naschrift redactie: deze pen is al enige tijd geleden geschreven maar op onverklaarbare wijze niet bij de redactie aangekomen. Gelukkig is nu de pen alsnog boven water gekomen, maar minder gelukkig dat Margreet inmiddels al geruime tijd geblesseerd is. We wensen haar dan ook beterschap en een spoedig weersziens bij Start ’78.
O ja, naar wie de pen nu gaat laten we deze keer over aan de spontaniteit van iedere potentiële schrijver!

THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo

Misschien komt deze rubriek wel eens over als een roddelrubriek. Nu vinden we het zelf wel meevallen en niet in het minst omdat de slachtoffers zelf hun eigen escapades kunnen nalezen. Maar bovendien willen we af en toe best graag een actieve positieve bijdrage leveren door niet alleen maar verder te vertellen wat elders wordt gehoord, maar ook door, op zoek naar de waarheid, op eigen onderzoek uit te gaan. Een voorbeeld? Naar aanleiding van het gerucht dat Nico uit Noordwolde en Margreet uit Noordwolde wat met elkaar zouden hebben, vonden we Taxi-Hans I en opa Jan Driessen bereid Margreet op een willekeurige zaterdagmiddag te overvallen met een bezoek. En? Het antwoord luidt: niets aan de hand! En wat als er wel wat aan de hand was geweest? Dan zouden we het hier niet hebben verteld...
Nu is het wel eens moeilijk om het juiste evenwicht te vinden tussen een volledige, niets verhullende berichtgeving en een onvolledig maar discreet verhaal. Neem het verhaal van de plastuit! Eén van de maandagavondtrainingen van de loopgroep "ûs Folkert" verliep onlangs opmerkelijk vanwege de vele sanitaire stops. Of het daardoor kwam weten we niet, hoe dan ook, de meelopende dames kwamen te spreken over een intiem onderwerp, de plaskoker, waarbij bleek dat één van de dames, die ook wel eens staande wilde plassen, deze nieuwerwetse uitvinding had uitgeprobeerd. Kijk hier laten we de naam discreet achterwege, maar willen we wel, zeg maar voor het algemeen nut, jullie informeren dat de ervaring van betreffende loopdame met de plastuit niet bijzonder succesvol verliep...

De lange-afstandcompetitie van de Lange Jan is al een flink eind gevorderd. Weten jullie dat Eètske ‘volop in beweging’ Oelema als eerste de vereiste 7 wedstrijden achter haar naam had staan? Terecht vroeg zij zich dan ook af of zij voor deze bijzondere prestatie in aanmerking zou kunnen komen voor extra punten (we denken dat zij extra puntenaftrek bedoelt). Nou die competitieleider en -lijder Lange Jan zoekt het maar uit, maar we zijn wel bereid een goed woordje te doen voor de goede Eètske, die zelfs hardlopend in haar buurt folders rondbrengt! Overigens, als we het hebben over dames ‘met stip’ dan schijnt volgens ingewijden van loopgroep "Tjebbe Trijntje Tjoeke Tjoek" die Riki Kremer uit Ossenzijl ook een dame te zijn waarmee terdege rekening dient te worden gehouden. Eén van de Dalton Brothers fluisterde ons toe dat Riki reeds met ontzag als Riki Fanatiki wordt aangesproken. Maar hoe dan ook, zal uiteindelijk de Lange Jan niet als winnares van de moeder-overste Ella de Jong-bokaal (damestrofee van de LA-competitie) zijn eigen dochter Sabrina aanwijzen? We zullen eens nagaan in de reglementen van de LA-competitie of dergelijke voordeeltjes binnen de familie zijn toegestaan!

Zo te horen van jullie voorzitter Rob kan het Wel nadert het 25-jarig jubileum met rasse schreden. Hoe zit het met de plannen? Wordt het niet weer eens tijd juist bij dit lustrum een nieuwe oplage Start '78-stickers aan te maken? En wie deze sticker achterop zijn auto plakt maakt kans op een jaar gratis bierdrinken? Een geslaagde feestavond compenseert de gemaakte kosten! We hoorden fluisteren over een estafetteloop door de regio. Een jubileumkrant en een reünie lijkt ons ook toepasselijk en is Adje Ritzen-Emmer al bezig met haar Start‘78-kalender?
O ja, die eh... jaarlijkse overlevingstocht van ûs Folkert, is daar weer iedereen van teruggekomen? We hebben daar nog geen informatie of opsporingsbericht over ontvangen, en zullen dus maar denken ‘geen bericht, goed bericht’. We zijn bijvoorbeeld benieuwd of de schoonmoeder der schoonmoeders, Akkefietje Ruinemans dus, ook geweest is.

Wanneer fotosessie Klaas Haan, de snelle hardloper, en Klaas de Haan, de fraaie haan van Gerrit Jabadoe Greven van de Tramlaan? Staat Dalton Brother Albert Jan Averell weer in de startblokken nu zijn huis klaar is? Voelt Jantje Scheenstra zich al een echte Zuidveniger? Over Zuidveen gesproken, hoe komt Anneke B. aan zulke ‘mooie bruine ogen’ (citaat drs Kees)? Nieuwbakken opa Nikolaas Janszen geeft eerste indrukken van hernieuwde kennis-making met de poepluier. Jannie Kielemans nodigt na verhuizing heel Start '78 uit voor house-warming party. Wordt Mother Mary binnenkort als bloemenmeisje in Honolululu ontvangen? Levert Kallenkoter Kees Slootweg hout aan Frenk Wubben wanneer Frenkie Boy zelf een hut wil bouwen en zegt slimme Frenk dan dat het voor zijn jongens is? Dit en nog meer van die verrassende Start-nieuwtjes in de komende edities van uw eigen cluborgaan!

Beste redactie, wij danken u voor plaatsing van dit stukje in uw blaadje, wensen een ieder het allerbeste, enne... doet u toch vooral de ziekenboeg, gevuld door Kittige Kitty, Jaap uit Weenen, Mother Mary, IJs Brand Visser, Ineke 2x van Dalfsen, Eètske Oelema en naar wij vrezen vele anderen van the Outsiders de hartelijke groeten! 

In het recente verleden kende de lange afstandloopgroep (LA-groep of ook wel eens wedstrijdgroep geheten) een relatief groot aantal deelnemers, zeker in verhouding tot de toen niet of nauwelijks bestaande recreatieve loopgroepen (trimgroepen). In de loop van de tijd is dit beeld veranderd. De recreatieve loopgroepen floreren nu meer dan ooit en de LA-groep staat qua omvang op een te laag peil, gezien het potentiële aanbod vanuit de recreatieve loopgroepen. Dit is jammer, zowel zakelijk gezien vanuit de club als sportief gezien vanuit de atleet.

Een aantal redenen voor deze ontwikkeling zijn naar mijn mening:

1. Bestaande atleten van de LA-groep vallen af doordat zij terugvloeien naar de recreatieve loopgroepen (vergrijzing);
2. Bestaande atleten van de recreatieve loopgroepen blijven ondanks stijgende prestaties, hangen bij hun eigen vertrouwde groep (groepsgebondenheid);
3. Nieuwe atleten stromen vooral in bij de recreatieve loopgroepen (beginnelingen);
4. Recreatief lopen is een trend van deze tijd ten koste van het wedstrijdlopen (wedstrijdlicentie raakt uit);
5. Wanneer een proces gaande is, dan versterkt dat proces zichzelf: men voelt zich het prettigst in de grootste (= gezelligste) groep.

Hoe is de huidige situatie te doorbreken om een meer evenwichtige verdeling van lopers over de diverse loopgroepen te bereiken? Mogelijkheden de doorstroming te bevorderen zijn:

a) Promoten dat lopers sportief het beste tot hun recht komen indien ze zijn ingedeeld conform hun eigen prestatieniveau;

b) Als indicatie voor een gewenste indeling de gelopen tijden hanteren op een 10 kilometer:

• tijd 10 km < 40 à 44 minuten: niveau LA-groep (maandagavond/woensdagavond: trainer Jebbe Westerbeek),
• 40 à 44 < tijd 10 km < 50 à 55 minuten: niveau recreatieve loopgroep voor gevorderden (maandagavond: trainer Folkert Sterkenburgh; woensdagavond: trainer Rob van der Wel),
• tijd 10 km > 50 à 55 minuten: niveau recreatieve loopgroep voor beginners (maandagavond: trainer Rob van der Wel; dinsdagavond/zaterdagochtend trainer Thijs Stienstra, vrijdagavond: trainer Folkert Sterkenburgh);

c) De LA-groep geen wedstrijdgroep noemen, maar is 'gewoon' de loopgroep met het hoogste niveau;

d) Om elkaar te leren kennen waar mogelijk gemeenschappelijk inlopen en warming-up uitvoeren;

e) Actieve opstelling van de TC, met name de looptrainers.

Met opzet heb ik in de opsomming onder punt b de grenzen gekozen met een marge van 5 minuten, immers loopt het letterlijk in de ene week niet zoals in de andere week (afhankelijk van vorm, blessures, programma) en moet er ruimte zijn op het grensvlak te kiezen voor welke loopgroep. Bovendien zijn de marges zo bepaald dat het niveau-verschil binnen een loopgroep tussen snelste en langzaamste loper op basis van de 10 km-tijd gemiddeld zo'n 10 minuten is (maximaal 15 minuten).
Verder heb ik de loopgroepen van Thijs op dinsdagavond/zaterdagochtend ingedeeld op hetzelfde niveau als de maandagavondgroep van Rob, omdat ik deze nog niet goed kan plaatsen. Hebben beide groepen dezelfde doelgroep of is met name de dinsdagavondgroep bedoeld voor de beginners onder de beginners?
Te overwegen valt dus deze laatste groep instroomgroep te noemen (geen tijd op de 10 km), waarmee dan in totaal vier niveaus loopgroepen zijn gecreëerd (in plaats van de onder punt b genoemde drie niveaus). Het schema komt er dan als volgt uit te zien:

Hoewel bovenstaand verhaal met mijn slotopmerking enigszins wordt onderuitgehaald, wil ik hiermee toch eindigen. Lopers die qua prestatie niet zouden thuishoren in een loopgroep moeten niet gedwongen worden te verhuizen. Het plezier staat voorop!

EEN BERICHT UIT LEKKERKERK d.d. 1 september 2002 door Hans Kuiper

Omdat het zolang geleden is zal ik eens een flinke stap terug doen in de tijd. We schrijven mei 2002. Kuper gaat voor de 4^e en laatste keer als loper met de Roparun naar Parijs. Niet dat het doel niet meer motiveert, maar je bent toch ieder jaar rond Hemelvaartsdag een dag of vijf niet thuis en dat wel in de periode waarin ook de kinderen vakantie hebben. En ook zij willen wel eens wat. Maar goed we zijn weer heelhuids thuisgekomen. Wel moet ik toegeven dat dit één van de zwaarste Roparuns was die ik heb meegemaakt. We hebben binnen ons team veel te maken gehad met blessureleed en dus is er hier en daar behoorlijk wat extra’s gevraagd van de nog fitte teamgenoten. Maar ook hier geldt het doel heiligt de middelen en we hebben dit jaar weer meer geld bij elkaar weten te lopen dan in de voorafgaande jaren. De opbrengst van dit jaar bedroeg ruim 5.5 miljoen gulden. Dus al met al toch weer een bevredigend resultaat.

We schrijven juni 2002, "Schoolkamp Burg-Haamstede". Zoals ik in mijn laatste stukje al aankondigde ben ik met Tessa (onze oudste dochter) op schoolkamp geweest. Tjonge jonge, ik dacht dat alleen geoefende sporters over een uitstekende conditie beschikten maar niets is minder waar. Neem een gemiddelde groep leerlingen uit groep acht, ga er een weekje mee kamperen en je komt compleet gesloopt weer thuis. Natuurlijk word je van alle kanten gewaarschuwd, en wordt er gezegd weet je wel waar je aan begint? En ik nog zeggen als je een Roparun en de marathon uit kunt lopen dan overleef je zeker op schoolkamp. Nou Jan, ik begin te twijfelen wat zwaarder is. Met de marathon sla je hooguit één nacht over van de zenuwen, met de Roparun sla je hooguit twee nachtjes over, maar op schoolkamp worden dat er al vlug vier. Ik heb nu proefondervindelijk ondervonden dat er van de vijftig schoolgaande kinderen er op welk tijdstip van de nacht dan ook altijd wel één of twee wakker zijn. Daar komt nog bij dat we behoorlijk wat regen te verduren hebben gekregen en de meeste kinderen wel eigenwijs zijn, maar geen kampeerervaring hebben. Wat weer resulteert in jankende en blèrende jeugd die er s’nachts om een uurtje of twee (drie) achterkomt dat hun slaapzak en bijna alle kleding die ze bij zich hebben zeiknat in de tent ligt. En echtwaar "Hans we hebben een poos(je) geleden nog goed gekeken toen was er niets aan de hand!"

We schrijven juli 2002, "Vakantie". Ja hoor, het is weer zover, de kuperties gaan weer richting Tsjechië. Om ook dit jaar weer heerlijk te wandelen, fietsen, eten, cultuur te snuiven, en lekker niksen. Dit jaar zouden we niet te ver Tsjechië intrekken want door omstandigheden zouden we ook nog een dag of acht kamperen in Nederland. Dat niet ver Tsjechië in hebben we wel erg letterlijk genomen. Om precies te zijn 6 km over de Duits / Tsjechische grens vonden we een camping die zo goed beviel dat we daar maar gelijk zijn blijven staan. De meiden konden hun hart ophalen met stoken van kampvuren en zwemmen in een nabij gelegen recreatiegebied. Pa heeft zich weer lekker kunnen uitleven op zijn mountainbike. En ma heeft weer menig boek verslonden tijdens het zonnen, en dus zijn we topfit aan de arbeid geslagen.

Kuper.

FOLKERT'S SURVIVAL VAN 26-08-2001 door Jan Driegen

"Survivalloop. Start 7.15 uur bij mij thuis Schoterlandseweg 6, Katlijk. Droge kleren meenemen. Na de tijd drinken we even wat, dus het wordt wat later".
Dat meldde voor de zesentwintigste augustus het trainingsschema van de recreatieve maandagavondloopgroep van Folkert. Kan het recreatiever?
Tot genoegen van allen die kwamen opdagen en ongenoegen van zij die verhinderd waren, vond deze inmiddels traditionele happening weer plaats. In tegenstelling tot vorige malen werd nu inderdaad gestart vanaf boerderij "de Bisschop" in het Friese Ketlik, waar Folkert en Marrie sinds december vorig jaar wonen. Sowieso stond die avond dus een nieuwe route op het programma.
Vol spanning op wat verder op die heldere, rustige en vrij warme zomeravond aan hindernissen stond te wachten, verzamelden zich deze keer een selectie van 22 deelnemers uit de recreatieve loopgroepen van zowel de maandagavond in Wolvega als de woensdagavond in Steenwijk.

Direct na het begin ging het in Mildam richting Tjonger! Wat, nu al te water? Nee, het bleek een schijnbeweging, want eerst werd er door landerijen en struikgewas gelopen tot… ja, hoor een sloot met - wat een toeval - een bijbehorende polsstok. Voor met name de dames in het gezelschap gaf deze eerste verrassing nogal wat problemen. Sommigen aarzelden met springen en sprongen alsnog met polsstok en al in de sloot, anderen aarzelden niet maar liepen meteen zonder polsstok tot hun middel dwars door het water. Verder werden tussen deze twee oplossingen nog meer varianten vertoond om de overkant te bereiken. Maar eerlijk is eerlijk, Harriët en Akke kwamen als enigen droog over en verdienen daarom een eervolle vermelding.

Na dit spektakel bereikte de survivalgroep door het struikgewas en via wat ongedefinieerde paden de Belvedère, een hoge uitkijktoren waarop enige tijd van het uitzicht werd genoten. Bea en Piet bleven beneden. Waren zij bevreesd dat zij op de weg terug omlaag moesten abseilen? Hoe dan ook, dit vermoeden bleek onjuist. Iets voor volgend jaar, Folkert?

Spoedig hierna volgden de survival-gangers een soort koeienpad door de weilanden tot... jawel, nu een breed zelfs lichtelijk stromend water Prinsenwijk geheten, waarvoor ook een polsstok tekort zou schieten. Hier moest een ieder dus echt te water! Folkert ging even voor om van de andere kant een ton te halen, waarmee desgewenst kleren en schoenen droog overgevaren zouden kunnen worden. 'Lange' Willem kon hier niet op wachten en bleek het lopend af te kunnen, net met zijn hoofd boven water en daar weer boven zijn droge schoenen geheven. De rest zwom, met opmerkelijk genoeg survival-debutant Akke als eerste. Gezien de zorgelijke gezichten van Harriët, Marion en Bea vroeg menigeen zich af of zij zouden zijn meegegaan als zij wisten dat zij dwars door het eendekroos moesten gaan… Nu hadden ze geen keus, dachten zij (de dichtstbijzijnde bruggen lagen net uit het zicht!).

Eenmaal aan de overkant werd er tijdens het omkleden iets te drinken en een speculaasje aangeboden door de cateringdames Marrie en Alie, waarna door de prachtige natuur van Oranjewoud de terugtocht werd aanvaard. Geen echte nieuwe obstakels meer. De invallende schemering was voldoende.

Terug in "de Bisschop" kon er geïmproviseerd worden gedoucht, de vrouwen in de paardenbox en de mannen in de schapenstal.
Even traditioneel als de survival zelf werd tenslotte door Folkert en Marrie een hapje en drankje aangeboden. Weliswaar misten we van de vorige jaren de knusse hooizolder aan de Scheeneweg. Bij Folkert in de schuur was nu een sfeervol zitje met strobalen ingericht, zodat toch genoeglijk kon worden nagebabbeld en tot ieders verrassing kon worden kennisgemaakt met Folkert's nieuwste vriendin Suzanna…
Volkomen terecht werden door Marion en Jannie namens iedereen het organiserende paar Folkert en Marrie bloemen aangeboden, als dank voor hun belangeloze inzet om deze avond tot een geslaagde avond te maken! Wederom hadden de vrijwillige thuisblijvers ongelijk en gedwongen thuisblijvers (zoals het met elkaar opvallend solidaire paartje Aetske en Kitty) dikke pech…

FOTO'S FOLKERT'S SURVIVAL 26 augustus 2002

Akke Ruinemans komt aan land na de oversteek van de Prinsenwijk

Napraten op strobalen in Folkert's boerderij De Bisschop in Katlijk

Middenin de kring legt Sybrand Sterkenburgh uit wat de bedoeling is

Ook hier na afloop op dezelfde strobalen de afsluiting van de spelletjesmiddag...

...georganiseerd door de jeugdcommissie (niet op deze foto...)