• VAN DE VOORZITTER door Rob van der Wel
• VAN DE REDACTIE door Jan Driegen
• VAN DE WEDSTRIJD ORGANISATIE COMMISSIE door Nel Zwerver
• SPORTVERKIEZINGEN door Rob van der Wel
• SPORTVERKIEZINGEN OF STEENWIJKERLANDVERKIEZINGEN? door Jan Driegen
• THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo
• FOTO'S 30 VAN DE 30ste middagprogramma
• DE 30 VAN DE 30ste door Freddie Bouma
• FOTO'S 30 VAN DE 30ste avondprogramma
• DE PEN... van Rudy Wanders
• EGMOND 2003 door Jannie Kielema
• FOTO'S RAADSEL + NIEUWJAARSRECEPTIE
• "ACHTERIN DE BUS" op weg naar de halve marathon van Egmond aan Zee door Yvonne & Yvonne
• START MET PRET door Sietske Sterkenburgh
• EEN BERICHT UIT LEKKERKERK door Hans Kuiper, d.d. 30 januari 2003
• VERSLAG VAN DE FEESTAVOND van 21 december '02 geschreven door de aanwezige leden
• VERJAARSKALENDER door Sietske Sterkenburgh
• Wat lopen.....? Nee: WADLOPEN !!!!! door Grietje Boxum
• DE JURYTRAP door Piet Hendriks

VAN DE VOORZITTER door Rob van der Wel

Allereerst feliciteer ik jullie allen met het 25-jarig bestaan van onze vereniging. Het is een prachtige mijlpaal die wij nu bereikt hebben. Natuurlijk wordt er in dit jaar wat achterom gekeken. Hoe hebben wij het gedaan, wat is er bereikt in die 25 jaren. En hoe gaan wij verder? Wij kijken dus ook wat vooruit. Je kunt daar boeken over schrijven die waarschijnlijk door niet meer dan een enkeling worden gelezen. Die moeite bespaar ik mij dus. In ieder geval is het zo dat in het ontstaan van Start’78 enkele mensen een grote rol hebben gespeeld. Ik noem dan in de eerste plaats Evert Roffel, een van onze twee ereleden. Zonder Evert –zo durf ik eigenlijk wel te stellen- zou er in 1978 geen atletiekvereniging zijn opgericht. Evert is inmiddels al lang gepensioneerd. Nog altijd is hij zeer geinteresseerd in onze vereniging en regelmatig is hij dan ook met zijn echtgenote Jannie in de kantine of op de baan te vinden bij wedstrijden. Bij de oprichting en vaststelling van de statuten was ook Jan de Krijger nauw betrokken. Jan is nog altijd als trainer actief in Wolvega! Hans Hes, ook zo’n man van het eerste uur. Zonder al die kanjers zou Start’78 niet hebben kunnen bestaan. Natuurlijk, er waren meer personen bij betrokken, maar ik laat het hier even bij.
De tijd gaat snel en voordat je het weet besta je 25 jaren. Dat gaat gevierd worden en wel op een bijzondere wijze. Op 17 mei wordt er een estafetteloop gehouden door de twee gemeentes waar Start’78 een trainingsaccommodatie heeft. Die loop wordt exact 100 kilometer en momenteel is een aantal mensen druk bezig met de organisatie daarvan. De route is klaar. Binnenkort worden er uitnodigingen gestuurd en gaan wij de werving van deelnemende teams oppakken. Schrijf die dag maar in de agenda als bijzondere dag waarop er voor iedereen iets op of rond de baan te doen zal zijn.
Dat 25-jarig bestaan vieren is natuurlijk helemaal mooi wanneer het goed gaat met de vereniging. En ja, er blijft altijd iets te wensen maar… wij hebben nu meer dan 300 leden, de structuur van de vereniging staat helder, de commissies zijn redelijk tot goed gevuld met enthousiaste vrijwilligers, wij hebben een prachtig clubblad en een net zo fraaie accommodatie enzovoort… Ook op sportief gebied presteren wij goed tot zeer goed, dit mede omdat wij kunnen beschikken over goede en gekwalificeerde trainers. Ons beleidsplan voor het jaar 2002 heette Vasthouden, Verbeteren, Voortuitzien. Naar mijn mening gaat het dus goed. Houden zo. Dat kan alleen wanneer de structuur goed blijft en misschien dan toch aan het einde een kleine wens. Op 6 maart is er de Algemene Ledenvergadering. Jan de Lange treedt uit het bestuur en is niet herkiesbaar. Zelf stop ik ook met het voorzitter zijn. Er is binnen ons bestuur plaats voor 9 leden. Er zijn dus diverse vacante posten straks en ik verzoek jullie dan ook na te denken over de vraag of een bestuursfunctie niet iets is wat je een aantal jaren zou willen of kunnen doen. De reguliere periode is 3 jaren. Zonder bestuur kan de vereniging niet blijven bestaan. Er staan veel interessante zaken te gebeuren, bijvoorbeeld omtrent het ARBO-gebeuren of de onvermijdelijke privatisering en om dit alles op een zorgvuldige wijze te begeleiden moet je een sterk bestuur hebben. Dus; wanneer je enige bestuurlijke ervaring hebt of bijvoorbeeld in de werkkring raakvlakken hebt met zaken waar wij binnen het bestuur gebruik van kunnen maken, meldt je dan aan als kandidaat-bestuurslid. Nogmaals, van harte gefeliciteerd met onze eigen verjaardag en tot ziens.

VAN DE REDACTIE door Jan Driegen

Wat zal het nieuwe jaar brengen? Denkend aan Wim en Marry van Oosten, Ans Guikema, Hans Hes en wie weet wie we nog hebben vergeten, kan er veel in een jaar gebeuren. Laat ons hopen dat alle lezers een goed, gezond, gelukkig en sportief 2003 toekomt.
Een zekerheid is dat met deze Starter het eerste clubblad van de nieuwe jaargang uit is. Alweer de 26e! We zijn blij met weer een gevarieerd aanbod aan kopie. Naast de pennenvruchten van de vaste schrijvers (incl. bestuur en commissies), is deze keer het aanbod van enkele ‘freelance‘ medewerkers verheugend. Zo doet Freddie Bouma ons verslag van de "30 van de 30ste", Yvonne van den Brink en Yvonne Heidinga vertellen over het reisje naar de halve marathon van Egmond gezien door de bril van de supporter "achterin de bus", Jannie Kielema vertelt als loopster op haar eigen karakteristieke wijze over "Egmond 2003" en Rudy Wanders verhaalt over hetzelfde op zijn manier, maar niet nadat hij zich heeft voorgesteld. Om die reden hebben we zijn bijdrage toegekend aan de wat in het slop geraakte rubriek "De Pen". Een mooie gelegenheid om anderen, met name nieuwe leden, op te wekken eveneens iets over zichzelf te vertellen. En misschien geldt dit ook voor zij die langer lid zijn, maar ook iets aan het papier willen toevertrouwen!

VAN DE WEDSTRIJD ORGANISATIE COMMISSIE door Nel Zwerver

Cursus voor ouders en leden v.a. 16 jaar
Het is leuk om de jeugd atletiektraining te geven. De groepen van pupillen zijn aardig groot aan het worden. Om ze de nodige aandacht te geven zijn er eigenlijk meer Train(st)ers nodig.
Hiervoor is de cursus jeugdatletiekleider (JAL) nodig.

Zeer binnenkort start de JAL cursus:

Voor meer informatie en opgave bij Nel Zwerver tel 0521-381285.

Materiaal (WOC)
Elke week wordt het materiaal geïnspecteerd, opgeruimd en eventueel gerepareerd. Omdat materiaal duur is, willen we graag, dat het na de training weer op de juiste plaats terugkomt. Helaas gebeurt dit niet altijd.
Iedereen is verantwoordelijk voor het materiaal.

DUS: IEDEREEN MOET CONTROLEREN OF ER OPGERUIMD IS.

Nog een dringend verzoek:
Willen de atleten HET MATERIAALHOK NIET GEBRUIKEN ALS KLEEDKAMER!?
Dus op de trainingen de tassen, jassen en schoenen IN DE KLEEDKAMER!
Als aan ons verzoek na enige tijd geen gehoor wordt gegeven, moeten we maatregelen nemen, b.v. helpen opruimen, schoffelen enz.
Dus: doe je best en alvast bedankt voor de medewerking!

De wedstrijdorganisatiecommissie.

Het is jaren geleden dat ik een kater heb gehad. Ik bedoel niet zo’n poezenbeest, maar een kater gewoon veroorzaakt door het nuttigen van iets teveel drank.
Maar nu, volkomen onverwacht, heb ik opnieuw een kater. Nu niet veroorzaakt door meneer Beerenburg of mevrouw Bacardi, nee door een Steenwijkerlandgevoel dat ik zou moeten hebben na de verkiezingen van de sportman, sportvrouw en sportploeg van 2002 in De Meenthe.
Bij de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Steenwijkerland sprak burgemeester Apotheker over dat gevoel dat zich nu toch van ons meester zou moeten gaan maken. Ik begreep dat en stond er achter. Een nieuwe gemeente, ruim 40.000 inwoners, qua oppervlaktegrootte de 8^e gemeente van Nederland. Nieuwe kansen, vele mogelijkheden; ook op sportief gebied. Dat gevoel echter, heb ik nu even niet.

Als kandidaat-sportman van het jaar werd onder andere Jan de Lange gepresenteerd. Medekandidaten voor de titel waren een pijltjesgooier en een ex-karate of jiu-jitsuman. Ex, want hij was inmiddels met sporten gestopt. Zijn verdiensten voor zijn sport zijn echter groot geweest. ‘Onze’ Jan de Lange –nog altijd actief in de sport- werd echter niet gekozen tot sportman. Colin Kist, de vechtsporter, ging met die titel aan de haal. Nou ja, denk je dan. Foutje…. moet kunnen. Komt zo wel goed met de verkiezing van de sportploeg van 2002. Wij hadden immers een ijzersterke ploeg! Nota bene tweemaal achter elkaar kampioen van Nederland in de 3^e divisie. In 2002 zwaar bevochten op onze eigen atletiekbaan onder het oog van wethouder Steinmetz. Wat genoot zij van onze prachtige sport. En wat leverden onze atleten voor schitterende prestaties. Dat zou toch ‘kat in het bakkie’ moeten zijn. De avond eindigde voor mij en eigenlijk voor iedereen met een Start-hart in een absolute teleurstelling. Tot sportteam van het jaar 2002 werd namelijk het voetbalteam van FC Oldemarkt gekozen. Ik zakte bijna door mijn stoel van verbazing en verbijstering…. Dit kon toch niet? Wat een feestelijke avond had moeten worden werd voor mij de grootste baaldag uit de geschiedenis van Start’78. En ik hoor daar al heel lang bij…

Ben ik dan onsportief? Gun ik het de spelers van FC Oldemarkt niet? Ik zeg dan; jongens, van harte gefeliciteerd met jullie verkiezing. Tegen de organisatie zeg ik: mensen, dit klopt niet. Hier is met sporters gesold. Door de jury werd in geen enkel geval een motivatie gegeven. Waarom werd er gekozen voor voetballers? Waar is die keuze op gebaseerd? Welke argumenten hebben een rol gespeeld in het maken van die keuze en welke waren de wegingsfactoren? Uitermate belangrijk wanneer je appels met peren gaat vergelijken (aerobicdanseressen, voetballers en atleten). Deze jurering was op geen enkele wijze transparant en voor mij dan ook niet passend op zo’n avond waar zo hoopvol naartoe was geleefd. Je zou toch mogen verwachten dat de keuze minimaal door de voorzitter van de jury wordt gemotiveerd. Niets van dat alles echter.

En nu? Even laten bezinken maar en straks lekker een stuk gaan hollen. Dan loop ik de frustratie er misschien wel uit.

Vijf juryleden, vanwege het Steenwijkerlandgevoel verdeeld over de drie voormalige gemeenten Steenwijk, Brederwiede en IJsselham, komen bijeen om uit het door hen per categorie gekozen drietal genomineerden de sportvrouw, sportman en sportploeg 2002 te kiezen.

Wie zal de eerste sportman van het Steenwijkerland zijn? Geen probleem. De atleet is weliswaar Nederlands kampioen, maar de jiu jitsu sportman is dat ook en heeft daarnaast nog een lijstje om U tegen te zeggen. Dat is niet niks. Die moet het zijn!

Wie komt in aanmerking voor de titel sportvrouw? Iets lastiger. Een regerend Nederlands kampioene tegenover een voormalig Nederlands kampioene… Laten we toch de laatste maar nemen. Ze ontlopen elkaar niet veel en daar de sportman uit de voormalige gemeente Steenwijk komt, is het wel aardig om een sportvrouw uit de voormalige gemeente Brederwiede te kiezen.

Nu de sportploeg van het jaar. Dit lijkt weer eenvoudig. Goed, de aerobic-meiden werden Nederlands kampioen, maar de mannenatletiekploeg van Start'78 was twee jaar achtereen Nederlands kampioen 3e divisie. Maar wacht even… moeten we niet consequent zijn? Als de sportvrouw en sportman uit de voormalige gemeenten Brederwiede en Steenwijk komen, dan is het voor het Steenwijkerlandgevoel veel beter de kampioenen voetballen in de 5e klasse van de regio tot sportploeg uit te roepen. Zij komen immers uit de voormalige gemeente IJsselham!

Zou het zo gegaan kunnen zijn waarom een jury met hoog voetbalgehalte geen moeite had tot een dergelijke politieke keuze te komen?

THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo

Wat eindigde het vorige jaar toch heftig! Wilhelm de Fokkert raakte in vuur en vlam en gelukkig er ook weer uit, omdat het hier in letterlijke zin werd bedoeld. Ondertussen maakte Margreet McWhorter Euwes van Doorn met haar automobiel een glijpartij. Daar bovenop kwam de onheilstijding dat juist in jullie jubileumjaar het indoorgala geen doorgang kan vinden, omdat Steenwijk (en de regio?) niet meer met zekerheid voldoende ruimte kan bieden aan een groot indoor-sportevenement! Of dit alles al niet genoeg was werd de prachtige foto van jullie loopgroep met de nieuwe trainingspakken van Mestselbedrijf Meijerink, dat later Metselbedrijf Meijerink bleek te heten, afgescheept met een nauwelijks te onderscheiden foto in de Steenwijker Expres. In het bijzonder sneu voor Gijs Tienstra en zijn baas. Tenslotte verscheen de Starter van december nog niet eens voor de kerstdagen. Als wij in het bestuur zouden zitten, dan werd die Starter-redactie rap ontslagen…
Bij al dit leed viel eigenlijk in het niet dat Marion Sloot-Weg en Bennie van over de Velde trachtten de uitslagen-administratie van Hans van Jolanda Monica om zeep te helpen door een ander met hun startnummer het bos in te sturen (zie hun niet gelopen tijd in de vorige Starter). We zijn benieuwd of de seizoenranglijst van Tukker Roberto tegen deze frauduleuze praktijken bestand is! Over dit soort praktijken gesproken, opa Jan Driessen zegt te lijden onder een post marathonale depressie. Dit zou eventueel waar kunnen zijn, maar wij verdenken hem er eerder van dat hij zich aanstelt om in aanmerking te komen voor een attentie uit de lief-en-leed-pot (of zoals de Jonge Kitty dat noemt de liever-leeg-pot), het liefst zeker inclusief huisbezoek van de dames Aetske volop-in-beweging Oenema en de Jonge Kitty, die de pot legen! Om iedere schijn van kwaadwilligheid en/of voorkeur te vermijden lijkt ons dat de dames spoedig voor de dag moeten komen met een duidelijk reglement voor uitkering uit de pot.

Gelukkig zijn er ook prettiger dingen te melden. Op de nieuwjaarsreceptie zagen wij een ontroerend weerzien van schoolmeester Frans Fluitenberg en zijn oud-leerlinge Yvonne Heidi Heidinga. En over de ene Yvonne gesproken, die andere, Yvonne aan de Brink dus, toonde zich gastvrij toen op een zaterdagmiddag een groepje ongeschoren duurlopers aan haar huis voorbijliep en zij desondanks koffie aanbood. Nog meer positief nieuws? Ja zeker! Die sierlijke hinde Anneke B. uit Zuidveen, zich het lot aantrekkend van Gijs Tienstra met zijn tijdens een training verdwenen pylonen, schonk Start'78 maar liefst 12 vervangende pylonen. Net zo formidabel dus, als de schenking van het aggregaat, dat Joop Boomsma uit Wanneperveen even regelde. En wat te denken van de alternatieve zondagochtendloopgroep voor notabelen, zichzelf noemend "dissidente loopgroep Start 8:30"! Zij schonken spontaan uit dankbaarheid voor het mogen meelopen en welslagen van de ‘30 van de 30ste’ een geldbedrag in de pot van de feestcommissie. Die lui zijn dus eigenlijk best wel aardige mensen…
Wat vernamen we verder? Heeft de Lange Jan zijn sluwe streken weer eens uitgeprobeerd? Na het Chinees buffet ter gelegenheid van de ‘30 van de 30ste’ vroeg hij wie een trekkerrijbewijs heeft, om zo Kallenkoter Kees te strikken voor een stukje in de Starter! Maar een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, dus ook Kees niet. Immers was hij op Ameland nog het haasje toen hij zich onbewust opgaf over dát evenement te schrijven. Overigens lazen we met belangstelling een stukje over de Honolulu-marathon en zagen dat de Starter ook mee op reis was geweest, nadat jullie clublad al eerder in New York, Kroatie en de Dolemieten was opgedoken. Dat doet ons denken aan het eerder genoemde damesduo Aetske en Kitty, dat met de Starter naar Tenerife vloog om zich aldaar met het clubblad te laten vereeuwigen. Echter hebben we die foto’s nooit gezien! Censuur?

"Wat dogge myn poaten sear, pap in de benen", luidde Aetske Oenema’s verklaring na de ‘30 van de 30ste’.

Weten jullie dat Boer Berenburg op Hawaii zijn 32-ste marathon gelopen heeft? Zonder tegenbericht van Hans van Jolanda Monica of andere Start'78-deskundigen, nemen we aan dat de trainer van loopgroep "ûs Folkert" daarmee recordhouder-aantal-marathons moet zijn van jullie club! Ondanks deze staat van dienst maakte BB een spannende tijd door. Ter gelegenheid van een evaluatie over zijn trainingen, werden onlangs zijn pupillen geënquêteerd (zie bovenstaande van 12 vragen) en tja, voor zijn CV is het toch van belang dat de uitkomsten wat gunstig uitvallen…

Was het toeval dat in het kader van het jubileum van Start’78 tijdens de ‘30 van de 30ste’ 38 30km-lopers, 35 10km-lopers en 5 wandelaars deelnamen, dus totaal 78? Gingen Yvonne & Yvonne als supporter speciaal voor Eros Gijs Tienstra mee naar Egmond? En moest Dokkummer Fredje Bouman zich daarom nu ook bewijzen? Waarom valt Bertje Slachter altijd in de prijzen, ook al wint hij bij het lopen nooit? Dit en nog veel meer van die verrassende Start-nieuwtjes in de komende edities van uw eigen cluborgaan!
Beste redactie, wij danken u voor plaatsing van dit stukje in uw blaadje, wensen een ieder het allerbeste, enne... doet u toch vooral deze keer de echte sportploeg van het jaar, dus jullie mannenploeg, van the Outsiders de hartelijke groeten! 

FOTO'S 30 VAN DE 30ste middagprogramma

Voorloper Folkert Sterkenburgh heet de 30 km-lopers van harte welkom	Kees Slootweg moest het deze keer zonder een mental coach doen
Verzameling van de 10 km-lopers bij de hunebeden in Havelte	Pauze voor Lysbeth Gijsen, Marina Petiet en voorloper Sybrand Sterkenburgh
De 5 km-wandelaars op de kiek gezet door wandelaar nummer 5	Ontmoeting van de 30 km-lopers (links) en de 10 km-lopers (rechts)

DE 30 VAN DE 30STE door Freddie Bouma

Op maandag 30 december was het weer zover. De traditionele (recreatieve) oudejaarsloop van Start’78 werd weer georganiseerd. Vooral de laatste jaren lijkt deze loop een echte groei door te maken. Met 38 lopers op de 30 km, 35 lopers op de 10 km en 5 wandelaars op de 5 km werd er opnieuw een record aantal deelnemers genoteerd.

De weergoden waren ons gunstig gezind, want hoewel het ’s ochtends nog geregend had, en de voorspellingen niet best waren, was het droog geworden.

Om 1 uur ’s middags ging de 30 km van start, waarbij we begonnen met een rondje om de baan om er zeker van te zijn dat we niet te weinig zouden lopen. Naar verluidt hebben de organisatoren dit gedaan om in ieder geval te voorkomen dat er achteraf geklaagd zou worden over het aantal kilometers.
We vertrokken met een gemêleerd gezelschap, zowel Start’78-leden, lopers uit "dissidente loopgroepen", individuele lopers uit Steenwijk en omgeving en zelfs lopers van over de grens (de Tjonger in dit geval). Kortom een gezelschap met een zeer gevarieerde ervaring en dito hoeveelheid trainingskilometers. Enkele dapperen liepen zelfs voor het eerst meer dan de halve marathon. Was dit overschatting of een reële test voor het echte grote werk?
Vanaf de baan liepen we in een rustig tempo in de richting van Kallenkote. Op het eind van het Oerthepad had Kees Slootweg de eerste supporters staan. Waarschijnlijk had hij gezegd dat ze maar in het begin moesten kijken want na 30 km ziet hij er meestal niet meer zo fris uit.
Hierna staken we het oefenterrein over, via de mountainbikeroute, richting Darp. Hier was de eerste verversingspost na een afgelegde afstand van ongeveer 8 kilometer.

Na de nodige verversingen werd er verder gelopen. Blijkbaar was iedereen nu op temperatuur gekomen want het tempo ging aardig omhoog (zo voelde het voor mij althans). Via Overcinge ging het nu richting Havelte waar bij de golfbaan de tweede verversingspost was. Er verdwenen de nodige dames en heren in het struikgewas rondom de golfbaan om de eerste verversing weer kwijt te raken. Piet Timmerman maakte van de gelegenheid gebruik om aan iedereen te laten zien hoeveel hij aangekomen was in de kerstvakantie en tegelijk een droog shirtje aan te trekken.
We waren nu iets over de helft van de afstand. Tot nu toe geen problemen bij de lopers en loopsters.

Via een soort omtrekkende beweging wist onze grote voorloper Folkert ons weer in Darp te krijgen zonder dat een aantal in de gaten had dat we hier al eerder waren geweest. Voorstel voor volgend jaar Folkert is, om deze mensen maar gewoon 30 km op de baan te laten lopen. Scheelt een hoop gedoe met de bevoorrading en ieder rondje is voor hen toch weer nieuw. Het kan natuurlijk ook zijn dat dit al de eerste slijtageverschijnselen waren.
In Darp was de laatste bevoorrading geregeld. Alie Driegen had ook in de gaten dat we hard gelopen hadden want ze was bijna niet in staat om zo snel op deze plaats te komen. Ik denk ook dat het voor Alie minstens zo zwaar was als voor ons, en toch had ze het bij iedere bevoorrading weer perfect voor elkaar. Hartelijk dank hiervoor Alie.

We vertrokken nu voor de laatste 8 kilometers. Hier en daar werden de gezichten al wat strakker maar tot nu toe kon iedereen het tempo volgen. Willem Fokkert had zich (voor zijn doen) optimaal voorbereid. Hij had meer dan 10 minuten voor de tocht al besloten om mee te gaan en had ook gezorgd dat de voeding (in tegenstelling tot vorig jaar) optimaal was. Het gevolg was dan ook dat Willem op kop bleef sleuren waarbij hij meerdere malen gemaand moest worden om het wat kalmer aan te doen.
In de omgeving van de Hunebedden kwamen we de 10-kilometer groep tegen. Verscheidene lopers kwamen in de verleiding om bij deze groep aan te sluiten, maar uiteindelijk wist Folkert zijn schaapjes bij elkaar te houden (daar heeft hij tenslotte ook ervaring mee).
De laatste kilometers waren voor een paar mensen toch erg zwaar maar het is natuurlijk ook een heel eind. Uiteindelijk wist de complete groep na een netto tijd van 2 uur en 50 minuten toch de tocht uit te lopen. Zelfs het laatste rondje op de baan werd, voor zover ik gezien heb, nog door iedereen gedaan.

Nawoord :

Na het uitlopen van de 30 km vonden de meesten toch wel dat er erg veel vocht verloren was gegaan tijdens de loop wat nodig aangevuld moest worden. Hierbij deden ook de "gasten" goed van zich spreken en werd het erg gezellig.
’s Avonds was er door de organisatie een chinees buffet geregeld wat iedereen zich goed liet smaken. Na het buffet bleven de meeste mensen nog even hangen (en werd er en passant nog even een auto losgetrokken uit de modder. Sorry nog hiervoor Joop, we weten dat je op zoek bent naar de dader maar het ging even niet anders).
Zo rond een uur of elf gingen de laatste mensen naar huis waarna ook voor de kantinemedewerkers een eind aan de avond kwam.

Rest mij niets anders meer dan al diegenen die op één of andere manier iets geregeld hebben daarvoor te bedanken. Ik weet zeker dat ik dit ook doe namens alle andere lopers. Het was weer perfect geregeld en ik denk ook dat iedereen het met mij eens is dat dit een waardige afsluiting van het jaar was.

FOTO'S 30 VAN DE 30ste avondprogramma

Aan tafel met Marina Petiet, Sybrand Sterkenburgh, Ella & Rob de Jong en Nel van Hilst	Kennelijk verbaast niemand er zich over dat Kees Slootweg net als z'n koeien staande eet...
Vrouwen: Prijzen worden door Ella de Jong uitgereikt aan Aetske Oenema, Sabrina de Lange en Riki Creemers	Mannen senioren: kampioen Wolter van der Veen in de bloemetjes gezet

Mannen 40+: Gerard Bolding, Jebbe Westerbeek, Wolter van der Veen (namens Klaas), Heerke Postma en Thijs Stienstra

Mannen 50+: Nico Janssen net naast het podium kijkt met respect naar Folkert Sterkenburgh, Jan de Lange en Jan Driegen

DE PEN ……… van Rudy Wanders

Beste Starters,

Mij is vriendelijk (doch dringend, hierover later meer) verzocht een stukje te schrijven over ons Egmond avontuur. Bij deze dus, maar eerst iets over mezelf.

Mijn naam is Rudy Wanders, en voor de statistieken: ik ben van 2-10-57. Ik doe aan actieve sport sinds een jaar of 10, 12. Ik ben begonnen met 1x per week in een sportschool een uur te bewegen. Het was een zogenaamd "heren conditie uurtje". Gaandeweg begonnen die uurtjes in steeds ruwere spelletjes te ontaarden: touwklimmen, met een zak zand slepen. De ietwat sadistische trainer had er namelijk zijn zinnen op gezet, ons eens met een echte survival-wedstrijd mee te laten doen. En zo gebeurde het dat we met een man (en vrouw) of 20 bij een mini-survivalrun aan de start verschenen. Een parcours van ongeveer 7 kilometer lang en een 20-tal hindernissen. Variërend van touwklimmen, door sloten waden tot over paardenhindernissen ploeteren.
Vanaf dat moment waren er een aantal van ons conditie-uurtje verkocht. Waaronder ik ook. Dus werd het door de sportschool allemaal wat serieuzer aangepakt: 2x per week, anderhalf uur afbeulen. En naar zoveel mogelijk wedstrijden. Dat ging allemaal erg goed. Ik ben in mijn beste jaar 5^e geworden bij de veteranen. Daarna had ik die korte runs wel een beetje gezien en ben ik mij op wat langere runs gaan oriënteren. Eerst eens een 12-uurs run, later ook 24-uurs en 72-uurs gedaan. Enorm afzien maar erg veel voldoening als je na een paar dagen en nachten door de finish komt. Vorig jaar ben ik 6^e geworden bij de open Nederlandse kampioenschappen. Maar niet alleen hoor, samen met een loopmaat en 2 verzorgers. Al met al hebben we toen 110 km gelopen, 225 km gemountainbiked, 25 km paard gereden en zo’n 60 km kano gevaren.
Nou, dat was het zo’n beetje wat ik hiervoor aan sport gedaan heb (en nog steeds doe, zij het wat minder).

Ik ben getrouwd met Janetta, ook lid van Start78, maar die is even uit de running door een schaatsongelukje: pols gebroken. Ik moet jullie van haar allemaal nog bedanken voor de beterschapskaart. Over 2 weken traint ze weer mee.
Het is ook vanwege haar werk, dat wij nu in deze omgeving wonen. Het is weer een beetje thuiskomen, want de eerste 4 jaar van ons huwelijk woonden wij in Steenwijk. Eerst in het centrum, later in de Torenlanden. Daar hebben we nog altijd plezierige herinneringen aan en een aantal kennissen van.

En dan nu Egmond.
Het was knap vroeg opstaan: kwart voor 7, want de hond moest er ook nog uit en ik wilde even lekker ontbijten en toiletteren. De bus was keurig op tijd en ik zag met grote verbazing dat er 3 (!) kratten bier ingeladen werden. Ik dacht dat die atleten altijd geheelonthouders waren, alhoewel ik er op de woensdagavond ook regelmatig een paar heb zien drinken. En dan niet 1 biertje. Nee, ik noem geen namen. Op de heenweg in de bus zat de stemming er al aardig in, alhoewel er een aantal mensen ietwat zenuwachtig leken. Had ikzelf ook nogal last van, dit was mijn 2^e halve marathon. In Egmond aan gekomen viel mij op hoe enorm zo'n organisatie is. Wat een politie, verkeersregelaars en vrijwilligers! De stad was voor niet-sporters compleet afgesloten volgens het bord boven de snelweg. Dat belooft wat. In de sporthal omgekleed en even naar buiten voor een laatste controle van het weer: een zonnetje en niet koud (dat laatste bleek bij het startvak niet geheel correct).
Samen met Frenk en Kees Kallenkote (ik weet zijn achternaam niet) wat warmgelopen, maar ik werd alleen maar kouder voor mijn gevoel. Zullen wel de zenuwen zijn geweest.

Op naar het startvak van de wedstrijdlopers. Tja, ik had een foutje gemaakt bij de inschrijving, maar dat was achteraf niet zo erg, ik had goed de ruimte op het strand. De start en weg, eerst door de straten, heb ik lekker kalm aan gedaan, want ik was knap koud. Toen die strandopgang en daar dacht ik: als het zo mul blijft, wordt dit een drama. Dat viel dus mee. Het was goed te doen op het strand, wel een harde wind. En dan die sliert met mensen voor je. Zo ver je kon kijken! Prachtig! En dan die toeschouwers, overal en langs het hele parcours. Dat stimuleert ook enorm moet ik zeggen. Het lopen op het strand ging lekker. Op een gegeven moment ben ik schuin achter een iets snellere loper gaan hangen: die hield mij mooi uit de wind. Toen kwamen de duinen. Bergop ben ik niet zo snel, maar naar beneden rennen vind ik machtig. Grote passen en even die sensatie van snelheid. Later in de duinen kwam er nog een behoorlijk lang en glad stuk klinkerweg. Daar mocht niet gestrooid worden omdat het natuurgebied is hoorde ik later. Afijn, ging verder prima. Het laatste stuk linksaf, Egmond in, dacht ik dat ik helemaal stuk zat, maar de weg liep daar iets omhoog bleek even later. Vandaar dat de snelheid er wat uit was. Daar heb ik nog een blinde loper met begeleider (aan een stuk elastiek) ingehaald. Petje af, lijkt me erg moeilijk.
Toen de laatste meters, bij het bord van 300 meter nog maar eens stevig de sokken er in gezet en over de finish gevlogen (voor mijn gevoel). Alhoewel die 300 meter wel erg lang was. Tja, daar sta je dan met je AA-drink en een netto tijd van 1:43:38. Een PR voor mij en dat heb ik helemaal aan de trainers (bedankt Rob en Thijs) te danken. Snel naar de sporthal. Douchen en omkleden. Naar de kantine en wat eten en drinken.

Om half 5 met de bus weer richting huis, eerst nog wat file gehad, maar dat interesseerde niemand iets volgens mij, want het was beregezellig in de bus. De verloting leek eerst rampzalig uit te pakken: alles ging naar achterin de bus, waardoor de wegligging niet meer optimaal was. Gelukkig had Bert nog een flink aantal winnende loten, dus uiteindelijk kwam het allemaal nog goed.
En toen sloeg Kees toe. Ik was moe, slaperig, gelukkig en had ook nog een biertje op, toen hij vriendelijk vroeg of ik een stukje wilde schrijven. Een listig mannetje, die Kees……..

Iedereen bedankt voor de fijne dag.

Rudy.

EGMOND 2003 door Jannie Kielema

We vertrokken om 8 uur vanaf het station met spandoek en de Start-beer, we stopten in Wolvega, Heerenveen en Bolsward om mensen op te halen. Gelukkig was het niet glad op de weg, het was mooi helder weer. Om 10.15 kwamen we aan in Egmond, daarna gingen we lopen naar de sporthal, kleden we ons om, wat een mensenmassa, overal tassen, halfblote mensen, een gezellige drukte. Een paar dames kleden zich om in een dameskleedkamer en als je dat gedaan had moest je achter in de rij staan voor de w.c. Daarna gingen we naar buiten, wandelden naar de start, in een lange sliert van mensen ging je naar je gedeelte afgezet met hekken, de plaats waar je nog een half uur kon blauwbekken voordat het eindelijk tijd was om weg te gaan, want koud was het wel op het strand van Egmond.

We begonnen met een paar straten, en toen kwam het strand vol de wind in je gezicht, wat is 7 km dan lang. In de bus hadden ze me verteld dat ik door het water moest lopen, omdat het hoog water was maar dat was niet waar gelukkig. Op het strand was het koud, maar door de duinen was het heerlijk, het scheelde een jas bijna, wind in de rug, zonnetje in m'n gezicht. Iedereen was blij dat het strand erop zat. Door de duinen ging het iedereen beter af, de sfeer was prima, de laatste km's waren weer zwaarder, ik was blij dat ik er was. Drinken opgehaald en meteen doorgelopen naar de sporthal. Freddie Bouma zie ik in z'n zwembad, hij had heerlijk gezwommen en Piet was in een stoombad geweest, dat wou ik ook wel, maar dan moest ik een lange gang door en helemaal buitenom, de zin ging er bij mij al af. De douche was heel koud, dus niet te lang gedoucht. Toen gingen we wat drinken en velen gingen patat eten in de sportkantine van Egmondia. De een had goed gelopen en de andere wat minder maar dat mag de pret niet drukken. Freddie is op het laatst ingehaald door een goede vriend Bram Verhoef, dat vond hij niet leuk, dat zat hem erg hoog. Bert Slagter had in de bus verteld dat hij alleen en singlet en en tangaslipje aan deed, Ria en ik zeiden dat is veel te koud. In Egmondia vroeg ik of hij dat ook aan gedaan had maar gelukkig was hij verstandig geweest om het niet te doen.

Om half vijf vertrok de bus met 48 man en vier kratten bier weer terug. Op de heenweg heb ik met Ria 13 euro opgehaald voor de buskosten. Er was ook een verloting in de bus, Piet en Ria die de dag hebben verzorgd hebben heel wat prijsjes gekregen van een viertal Start mensen. De nieuwe penningmeester Frenk hielp met de verloting. Hij stond voor in de bus om de nummers op te roepen. Het viel op dat achter in de bus veel prijsjes zijn gewonnen, ze begonnen te zingen "achter in de bus". Bert Slagter had de grootste vangst met vier prijzen. Bert is gelukkig in het spel en niet in de liefde (je kunt niet alles hebben). Joop Bomert was ook mee, volgens mij had hij een nieuw fototoestel dat uitgeprobeerd moest worden. Z'n vrouw Lummy was ook mee. Ze zat achter in de bus, ik vroeg of ze ruzie hadden, ze ontkenden allebei. Ik ben nog met de pet rondgeweest voor de chauffeur, een hele aardige "ouwe hoer" met veel humor. Piet en Ria heel erg bedankt werd gezegd en ik mocht de chauffeur met drie zoenen bedanken. Jannie

FOTO'S RAADSEL + NIEUWJAARSRECEPTIE

RAADSEL: Welke Starters tonen hier hun ware gezicht?

Voorzitter Rob van der Wel tijdens zijn nieuwjaarstoespraak

Yvonne van den Brink, Yvonne Heidinga, Klaas de Haan, Folkert Sterkenburgh en Frans Kluitenberg

Alie Driegen en Anne Marie Kluitenberg (tuigt Ella de Jong de kerstboom al af?)

Nel Zwerver, Ans Guikema, Addy Ritsema, Corien Zwerver, Rob de Jong en erelid Arjen Guikema

"ACHTERIN DE BUS" naar de halve marathon van Egmond aan Zee door Yvonne & Yvonne

In aanwezigheid van de mascotte Beer Teddy, de clubvlag en het spandoek togen we per bus, om 8.00 uur ’s morgens al(!) richting Egmond aan Zee (wat een vroege vogels zijn die marathonlopers maar ja die zijn de vorige avond waarschijnlijk ook niet wezen stappen!). Natuurlijk laat de 1^e stop niet lang op zich wachten; WEDSTRIJDSTRESS uit zich kennelijk in uitgebreide plaspauzes bij onze lopers! En in stiltes … want die werden nl. steeds langer naarmate we dichter bij Egmond kwamen.

Rond 11.00 uur waren we in de sporthal en alle deelnemers vertrokken in rap tempo om in te gaan lopen. Wij dachten dat dat inlopen wel bij die 21 km. in zou zitten maar nee, sommigen vonden 21 km. nog niet ver genoeg en dus werd er stevig ingelopen! In de tussentijd zochten wij een mooie locatie voor ons spandoek en het eerste het beste cafeetje dat wij tegenkwamen leek ons daarvoor zeer geschikt. Na de nodige koffie, we moesten immers nog wakker worden, bedachten ook wij dat dit niet het doel van onze missie was en dus togen we, wederom met spandoek, naar buiten om het vervolgens in de ijzige kou te ontrollen. Tja, je moet er wat voor over hebben! Door al dat geloop op de "zware" trainingen zijn er inmiddels de nodige kilo’s afgegaan (de trainer houdt vast en zeker van mager!) en het was dan ook zaak om onze hakken stevig in het zand te zetten en vooral niet weg te waaien. Vanwege het verdwijnen van al dit overtollig vet kregen we het echter al snel koud en leek het ons veel verstandiger om vooral een warme locatie op te zoeken en de inwendige mens te versterken. Tegen de tijd dat de finish voor onze lopers in zicht kwam zouden wij wel weer met het doek aan de kant staan. Vanuit de VIP-tribune, hier hadden wij ons zeer slim ingekletst en dit nog eens onderbouwd met steekhoudende argumenten (lees: vrouwelijke charme), haalden we de eerste lopers juichend binnen. Daarna kregen we het al snel weer koud maar daar hadden we inmiddels een remedie op gevonden! Cappuccino met jawel, een oerhollands Berenburgertje!

De lopers gingen zich douchen en omkleden in de grote hal, wij konden ons in de tussentijd vergapen aan al dat mannelijk schoon (een schitterend gezicht!), en na een bezoek aan de voetbalkantine van Egmond werd de terugreis aanvaard. Zo rustig als het op de heenweg in de bus was zo uitgelaten was de stemming nu. Dit kwam voornamelijk door de aanwezigheid van licht alcoholische versnaperingen en een bloedstollende bingo, waarbij het ons opviel dat bepaalde mensen achterin de bus wel erg veel prijzen in de wacht sleepten, waardoor het al snel door de bus galmde: "achterin de bus", "achterin de bus", "ole", "ole". Doorgestoken kaart?

Maar goed, waar het nu eigenlijk om ging vandaag: het supporten komt erbij een halve marathon vooral op neer dat je juicht bij de start en gilt bij de finish en tussendoor vooral zorgt dat je warm blijft!

Yvonne & Yvonne

"Wat? Nu weet je nog niet wat er op het spandoek staat?"
"Kan niet missen dachten wij zo"

EEN BERICHT UIT LEKKERKERK d.d. 30 januari 2003 door Hans Kuiper

Zo Jan, daar zijn we weer. Na een editie afwezig te zijn geweest zal ik proberen de draad weer op te pakken. Ik heb natuurlijk je verslag van de Honolulu marathon gelezen. Ik kan me volledig bij je laatste regels aansluiten, bij dit soort marathons moet je niet kijken naar je (eind)tijd maar naar de prestatie op zich. Ik, als bezitter van de enige echte "Kuper en Superkuper tiet" kan dit beamen, het blijven 42 km en 195 meter, en dat is gewoon een heel eind.

Verder schreef ik in één van m'n laatste stukjes dat ik het er verdacht veel op vond lijken dat Taxi Hans-I mij probeerde te ontlopen. Maar zaterdag 25 januari: plotseling loop ik hem per ongeluk tegen het lijf, en nog wel in de showroom van een garage. Even zie ik aan zijn reactie dat hij probeert weg te duiken, maar ik had hem al in het vizier en er was geen vluchten meer aan voor de beste man. Wat kon hij anders doen dan mij de hand te schudden en zeggen dat het wel allemaal heel toevallig is dat als hij eens een keertje niet naar de clubtraining gaat ik daar dan toevallig wel ben. Ik aanvaard zijn excuses en nodig hem natuurlijk onmiddellijk uit voor een duurloopje die middag. Ook hier kon hij natuurlijk niet omheen en het zou zowaar nog een plechtige middag worden. Eerst Opa Driessen maar eens bellen, of er zich al meerdere clubgenoten hebben gemeld voor de zaterdagmiddagduurloop. Het bleek dat er ondanks de slechte weersvoorspellingen een grote groep deelnemers zich had aangemeld voor deze middag. Was het wellicht het "plechtige" moment van die middag wat zoveel deelnemers trok, of was het gewoon toeval? We zullen het waarschijnlijk nooit weten.

Het "plechtige moment" Het was de bewuste zaterdag ongeveer een jaar geleden dat Opa Driessen op zeer ongelukkige wijze ten val kwam -door op een glad wildrooster te stappen- en daarbij meerdere ribkwetsuren opliep. Dit had schijnbaar zoveel indruk op hem gemaakt dat hij een jaar na dato toch nog éénmaal terug wilde naar de plaats waar het onheil zich voltrok om daar een moment van bezinning in acht te nemen. Aangekomen op de plaats van het onheil werden de aanwezigen verzocht hun hoed of pet af te nemen en bleek Opa Driessen zowaar heel de weg al een enorm bloemstuk in zijn jaszak mee te hebben gezeuld dat hij met groot emotioneel vertoon op het bewuste rooster drapeerde.

Om een lang verhaal maar een stuk in te korten kwamen we na een kleine twee uurtjes moe, nat, maar voldaan weer bij de auto’s aan

Zomaar een aantal deelnemers voor de start.	Woar blieft Kuper toch?

Dan het volgende Jan, wist jij dat Taxi Hans I sinds een aantal weken op het internet is te bespeuren? Het schijnt zelfs dat hij zich al bezighoudt met e-mailen. Hij vertelde mij dit in vertrouwen en wilde zijn e-mail adres nog niet prijsgeven, maar ik denk dat ik dit toch wel aan jou mag doorvertellen…

Kuper

Speciaal voor Taxi Hans-I, reacties graag naar hans.kuiper@hccnet.nl

Beste Hans,

P.S. Ik ken het e-mailadres van Taxi-Hans-I nog niet. Of bedoel je het internetadres www.ter-idzard.nl alwaar Hans en Rinske als bekende Nijeholtwoldigers onder het kopje ‘nieuws’ gepresenteerd worden?

VERSLAG VAN DE FEESTAVOND van 21 december '02 geschreven door de aanwezige atleten

Judith de Groot en Freark Koopman Zaterdag 21 december was er door de jeugdcommissie (Sybrand, Suzanne, Corien en Guido) een feestavond georganiseerd in het clubhuis. Omdat het tussen Sinterklaas en Kermis viel, moest iedereen vier cadeautjes meenemen van ongeveer een euro. Twee cadeautjes waarvan je het leuk zou vinden om te krijgen en twee cadeautjes waarvan je het niet leuk zou vinden om te krijgen. In het clubhuis aangekomen moest je groepjes maken van ongeveer zes personen. Dit was allemaal nodig voor het spel waarbij het de bedoeling was om zoveel mogelijk leuke cadeautjes te verzamelen en niet-leuke cadeautjes kwijt te raken door middel van het gooien van een dobbelsteen. Het werd in twee rondes gespeeld. Ronde een ging als volgt: je gooide met de dobbelsteen en bij een even getal mocht je een cadeautje pakken en bij een on-evengetal mocht de volgende. Dit ging zo door tot alle cadeautjes bij iemand terecht waren gekomen. In ronde twee was het de bedoeling vijf of zes gooide, want dan mocht je een cadeautje pakken van iemand anders. Als je een of twee gooide, moest je een cadeautje weggeven, wat uiteraard altijd het minst leuke cadeautje was. Als je drie of vier gooide mocht de volgende gooien. Na een uur was het spel afgelopen en had iedereen cadeautjes verzameld en als je geluk had kreeg jij de leuke cadeautjes en de ander de niet leuke. De cadeautjes die je nu had waren degenen die je ook mee naar huis mocht nemen. Na het spel was er gewoon nog tijd tot 12 uur waarin de meeste gingen kaarten of zoals als kleine Judith-jes rond rennen. Het was heel leuk en iedereen heeft het erg naar z’n zin gehad. De jeugdcommissie Als slot wil ik alle aanwezigen en natuurlijk de kantinecommissie nog bedanken voor de gezellige avond. Er zullen dit komende jaar uiteraard nog vele verschillende activiteiten aan bod komen en hierbij zijn alle ideeën altijd welkom!

Robert Zwerver Zeer geslaagd en een gezellige sfeer. Nikki Woudstra Supper!!!! Boudwijn Luijten Was wel leuk. De nootjes waren lekker! En de muziek ook! Karin Bruinsma Toplieieieieieieie! Bas Kluitenberg Was grappig! Erg grappig! Sander Zwerver Veel gelachen en voor herhaling vatbaar. Frank Mintjes Ik vond het een leuke avond met leuke spelletjes en het was ook zeker heel gezellig. Hierbij wil ik ook de jeugdcommissie bedanken en ik hoop dat ze zulke avonden blijven organiseren.

Wat lopen.....? Nee: WADLOPEN !!!!! door Grietje Boxum

Beste Start-leden!

Wij zijn gewend om elke week "wat" te gaan lopen. De één iets verder dan de ander, maar we zijn behoorlijk in beweging. Onder dat lopen, op mijn niveau in ieder geval wel, wordt er lekker wat afgebabbeld. Zo kon het gebeuren dat ik in september vorig jaar een training afzei, omdat ik ging wadlopen met mijn collega's. Na een enthousiast verslag mijnerzijds gingen er al gauw stemmen op dat anderen deze ervaring ook wel eens wilden hebben. Tja, een beetje zijn we er nu zo langzamerhand wel aan gewend: blubber, regen, plassen, alles hebben we tijdens de looptrainingen al getrotseerd. Ik ben er dan ook niet bang voor dat er mensen zijn die een oversteek naar Ameland niet aankunnen.
Zelf heb ik nu 3 verschillende tochten op het wad gemaakt en neem van mij aan dat een wadlooptocht naar Ameland goed te doen is.

Wat zijn de plannen:

Op zaterdag 4 oktober om 8.30 uur staat er een wadlooptocht naar Ameland gepland.
De kosten zijn € 22,00, bij benadering. De overtocht en de boot voor de terugreis en de mogelijkheid vanaf het aankomstpunt op Ameland (in de buurt van natuurreservaat Het Oerd) per boerenkar naar Buren of Nes vervoerd te worden zijn hierbij inbegrepen. Het vervoer van en naar Holwerd wordt onderling geregeld en gaat met personenauto's. De tocht duurt ongeveer 4 uren en is ongeveer 11 km. lang. Onderweg wordt zo nu en dan wel even stilgestaan bij de natuur op het wad. 's Middags kan een ieder doen wat ie wil, en mijn voorstel is om met de laatste boot van rond 18.30 / 19.00 uur weer naar het vaste land te vertrekken. Misschien vraag je je af waarom we dit in het najaar willen doen en niet in het voorjaar. Dat heeft een duidelijke reden: het water is dan warmer. Kijk, we willen best een prestatie leveren, maar als er ook maar iets is wat het aangenamer maakt, dan moeten we daar toch maar gebruik van maken. Overigens hebben we in de maanden mei en juni vaak genoeg activiteiten.
Ik heb een optie gevraagd voor deze dag om te kijken of er binnen Start '78 genoeg belangstelling bestaat om mee te doen. Voor 20 februari 2003 moet er een bericht zijn of het doorgaat en zo ja, met hoeveel personen we komen.

Denk nu niet dat ik zo verlegen zit om de organisatie hiervan: daar is ons aller Thijs verantwoordelijk voor. Die weet iemand al gauw over de streep te trekken als het om gezelligheid gaat. Omdat ik nog niet eens een jaar bij de club ben en slechts 1 keer per week op zaterdagmorgen train, zie ik natuurlijk lang niet iedereen. Vandaar deze oproep. Ik zou graag van elke loopgroep een contactpersoon willen die voor zijn/haar groep de deelname regelt. Gewoon even vragen wie mee wil, laten betalen en aan mij doorgeven. Valt mee, of niet?
Ik hoop dat er voldoende deelnemers zullen zijn, zodat Ameland zich kan opmaken voor weer een Start-invasie (moet ik ze nog waarschuwen??).

Wie zich eerst nader wil laten informeren over het wadlopen kan de internetsite www.wadloop-dijkstra.nl bezoeken. Met sportieve groeten, Grietje Boxum. NB Natuurlijk mag je mij ook mondeling inlichtingen vragen, maar dat kan dan wel ietsje meer tijd in beslag nemen…….

DE JURYTRAP door Piet Hendriks

Dit is de vierde Jurytrap, een maandelijks artikel in de STARTER met wetenswaardigheden, belevenissen, reglementswijzigingen en vragen voor en door juryleden.

Na in de vorige STARTERS een en ander over verschillende topjury-functies gezegd te hebben, zou ik nu een begin willen maken met één van de belangrijkste taken binnen de atletiek: het jurylid algemeen.
Hij/zij doet, zichtbaar voor de toeschouwers, het echte werk en is daardoor tamelijk kwetsbaar. Het is o.a. daarom dat een jurylid eerst goed opgeleid dient te worden voor hij/zij goed kan functioneren. Helaas is er een natuurlijk verloop onder de juryleden en dus moet er vanuit de vereniging voor aanvulling gezorgd worden. Op dit moment is er weer een cursus gaande dus hopen we binnen korte tijd weer een aantal nieuwe juryleden te mogen begroeten.

Op deze pagina kan ik niet alles kwijt wat ik over het jurywerk zou willen, dus moet ik een selectie maken. Ik ben onlangs weer actief geweest als scheidsrechter bij de nationale indoorkampioenschappen voor junioren A te Zuidbroek en ook dit keer mocht ik weer acteren bij het door mij geliefde hoogspringen en heb Stephan Boers kampioen zien worden. Dat er meer deelnemers waren dan de A-junioren moge blijken dat op zaterdag van 9.30 uur tot 21.30 uur (hoezo pauze!) op drie matten tegelijk werd hoog gesprongen. Op zondag was het iets rustiger, de gehele dag werd op twee en s‘middags weer op drie matten gesprongen.

Zaterdag werd begonnen met de pupillen en daar zag je af en toe een atleetje drie keer aanlopen. Dat mag bij de pupillen, maar bij die derde keer moet hij wel springen, anders is het een foutsprong. Vanaf de D-junioren mag dat alleen als dat binnen de toegestane (talm)tijd van 1 minuut plaats vindt. Daar zag ik een aantal keren een atleet zeer snel van de mat komen, voordat de hevig aangeraakte lat van de staanders dreigde te vallen. Het is een fabeltje, dat als je maar van de mat af bent, je dan veilig bent voor als de lat alsnog valt. Als de lat door toedoen van de atleet valt, is de poging gewoon ongeldig. Ook al is het een minuut nadien. Het jurylid bepaalt wat redelijk is om een eventueel trillende lat weer stil te leggen.
Doordat vaak op drie matten tegelijk door eenzelfde categorie werd gesprongen, was het vaak best een lastige klus om de einduitslag op te maken. Ik heb dit keer geen barrages meegemaakt. In dat geval moet er verder gesprongen worden nadat meerdere atleten op de eerste plaats eindigen. De scheidsrechter bepaalt dan de vervolghoogten. Wel heb ik een keer twee tweede plaatsen en een keer vier (!) derde plaatsen moeten toekennen. Hoe dat in zijn werk gaat zal ik proberen uit te leggen met het volgende voorbeeld.

Hoogte van de lat	1,25 m	1,30 m	1,35 m	1,40 m
Naam					Aantal foutsprongen	Uitslag
Jan	0	0	0	XXX	0	1
Kees	-	X0	X0	XXX	2	2
Eric	XX0	X0	XX0	XXX	5	5
Sjors	0	X0	X0	XXX	2	2
Wim	XX0	0	X0	XXX	3	4

Jan heeft 1,35 als enige in één keer gehaald en is dus winnaar.
Kees, Sjors en Wim haalden 1,35 m na één foutsprong en komen in aanmerking voor de tweede plek.
Eric heeft op 1,35 m twee foutsprongen en wordt vijfde.
Kees en Sjors hebben in totaal twee foutsprongen en Wim drie. Daarom worden Kees en Sjors allebei (ex aequo) tweede en Wim vierde.

Met 48 deelnemers op drie matten is het iets meer rekenwerk, doch is goed te doen als je de regels consequent blijft volgen.