• VAN DE VOORZITTER en de jubileumcommissie door Rob van der Wel
• SPONSORS "VIJFTIEN VAN STEENWIJK"
• VAN DE REDACTIE door Jan Driegen
• SPORTIEF WANDELEN met Nel Zwerver
• UIT DE HISTORIE VAN START'78 (6) door Jan Driegen
• THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo
• LAMBERTUSLOOP 31 mei 2003 door Yvonne Kemp
• FOTOGALERIJ LAMBERTUSLOOP foto's: Jan Driegen
• LASERGAMEN EN STAPPEN IN HEERENVEEN door Bas Kluitenberg
• DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG! door Sander Zwerver
• EK GEHANDICAPTEN TE ASSEN door Piet Hendriks
• DE JURYTRAP door Piet Hendriks
• STARTERSPRET door Sietske Sterkenburgh
• EEN BERICHT UIT LEKKERKERK door Hans Kuiper, d.d. 16 juli 2003
• DE PEN ... door Roderic Luijten
• JARIG IN SEPTEMBER + NIEUWE LEDEN door Sietske Sterkenburgh
• ENKELE START'78 LEDEN OP EEN ANDERE MANIER IN HET NIEUWS... knipsels
• GROTE CLUBACTIE - Wie wint een bioscoopbon?
• ENKELE START'78 LEDEN OP EEN ANDERE MANIER IN HET NIEUWS... Akke Ruinemans Special! knipsels
• NOORD NEDERLANDS KAMPIOENSCHAP C/D JUN. d.d. 7 JUNI 2003 foto's: Rob de Jong
• DE VIJFTIEN VAN STEENWIJK d.d. 28 JUNI 2003 foto's: Alie Driegen

VAN DE VOORZITTER en de jubileumcommissie door Rob van der Wel

Zo, het gaat dus gebeuren. Op 30 augustus vieren wij ons 25-jarig bestaan met een 100 kilometer estafetteloop en diverse activiteiten op de atletiekbaan.
Het belooft een gedenkwaardige dag te worden, zo’n dag die je maar eens in de 25 jaar houdt bijvoorbeeld en het wordt steeds duidelijker wat ons allemaal staat te wachten.
Ik vertel niet alles, want sommige dingen moeten een beetje een verrassing zijn. Maar ik schuif het gordijn een beetje open en laat jullie wat mee kijken!

’s Ochtends om 6 uur al, zal de kantine zijn geopend om daar onder andere de lopers en loopsters van de eerste etappe naar Kallenkote te verwelkomen. Die start is om 7 uur. De estafetteloop is daarmee begonnen en gedurende de gehele dag zullen tientallen atleten kunnen genieten van de prachtige omgeving waarin wij wonen. De kantine blijft vervolgens tot een uur of 9 open.

’s Middags vanaf ongeveer 14 uur zal door de Wedstrijd Organisatie Commissie voor alle  leden een spelletjesmiddag worden georganiseerd. Wat er allemaal gedaan moet worden? Geen idee… kom maar kijken en eventueel meedoen! Dit alles duurt dan tot ongeveer 17 uur waarna alles in gereedheid moet worden gebracht voor de receptie die om 19 uur begint (tot 20.30)  en de binnenkomst van de deelnemers aan  de estafetteloop.
Het wordt dan erg druk op de baan. Voor alle deelnemers aan de estafetteloop wordt er dan als afsluiting van een hopelijk onvergetelijke dag een pastamaaltijd opgediend met natuurlijk een bijbehorend drankje, wij zijn immers een beetje jarig! Dat gebeurt dan in partytenten die op de baan zullen worden opgesteld en waarvoor jullie elders in dit blad een oproep kunnen lezen.

’s Avonds is er als afsluiting dan nog een gezellige avond in de kantine waarbij fijne muziek wordt gedraaid en er ruimte is voor een praatje en eventueel een dansje. Vanwege het feit dat er dan ook alcohol wordt geschonken is de minimum-leeftijd voor de gezellige avond vastgesteld op 16 jaar.

Zo’n dag kan dus eigenlijk niet mislukken. Natuurlijk hopen wij op fraai weer maar dat wordt het natuurlijk ook (je bent optimist of niet). En alle deelnemers en bezoekers zijn natuurlijk sowieso gezellig want anders kom je natuurlijk niet.

Om ongeveer half een zal de dag dan worden beeindigd. Niet met het zingen van het Wilhelmus maar met het aanbieden van een laatste drankje. Overigens zijn niet alle drankjes gratis, wel de eerste 2 terwijl er voor de rest eenheidsprijzen zullen worden gehanteerd waarbij wij jullie het atletenvel echt niet over de neus zullen trekken. Aan het einde van die dag zal dan van menige mede-organisator voor de eerste maal die dag een beetje rust kunnen worden genomen, maar dat mag dan ook wel.

Er zijn op het moment dat ik dit schrijf 14 deelnemende teams en enkele ultra-lopers die het hele parcours alleen zullen lopen.

Tot ziens op 30 augustus.

• C 1000 voordeelmarkt, T. van Etten, ‘t Schar 3, STEENWIJK
• C 1000 voordeelmarkt, B. Vis, Steenwijkerdiep 59-65, STEENWIJK
• Oostenbrink banden, Produktieweg 18, STEENWIJK
• Mazda-dealer J. Mos, Dijkhuizen 12, RUINERWOLD
• Peugeot-specialist J.H Mos, Koematen 42, STEENWIJK
• Pilkington Benelux B.V., glashandel, Koematen 16-18, STEENWIJK
• Kornelis, kunsthars producten industrie, Eesveenseweg 2, STEENWIJK
• Bloemisterij Gaal, bloemen/planten, Gasthuisstraat 10, STEENWIJK
• De Vos verf, Kaasweg 1, STEENWIJK
• De Jong optiek, Markt 16, STEENWIJK
• Autoschade Groen, Korte Venen 6, STEENWIJK
• Stoffeerhuis Waldus, Gasthuisstraat 47, STEENWIJK

VAN DE REDACTIE door Jan Driegen

Hoera, de Starter is weer terug van vakantie en biedt vooral vanuit de leden weer een aantal welkome bijdragen. Dat is het goede nieuws! Minder goed blijft de respons van bestuur en commissies. Of de kopie wordt te laat ingeleverd waarna wij, ons in bochten wringend, zo gek zijn om dit toch te plaatsen vanwege het aanzien en de aktualiteit van het blad, of er wordt in het geheel geen bijdrage ontvangen, waardoor de leden het moeten doen met verouderde informatie of blijven zitten zonder informatie. Wordt er niet vergaderd, zijn er geen beleidsplannen, zijn er geen mutaties?
Omdat deze constatering niet nieuw is, kost het mij persoonlijk moeite gemotiveerd het redactiewerk te blijven doen. Het is mooi werk, maar vergt veel tijd, tijd die ik ook aan andere leuke en nuttige bezigheden kan besteden. Vandaar hierbij mijn oproep wie zich in mijn plaats beschikbaar wil stellen als lid van de redactie. Wie het eerst komt, het eerst maalt!

Nog een mededeling op het personele vlak. Vanwege verhuizing naar Zwolle heeft Rolien Duiven helaas moeten bedanken als lid en stopt derhalve ook met het stickeren en verspreiden van de Starter naar de diverse distributiepunten binnen Steenwijk en verzenden naar onze ‘ver-weg-leden’. Gelukkig heeft Sylvia Vreeling zich bereid verklaard de taken van Rolien over te nemen. Welkom Sylvia, en we zouden zeggen: een prettige samenwerking toegewenst!
Rolien, wij danken je hartelijk voor het werk dat je voor Start’78 en met name voor het clubblad hebt gedaan! Wij vonden dat het steeds erg plezierig is verlopen en mocht je eens op het verkeerde moment verhinderd zijn dan kwam jouw moeder in actie, zodat de Starter toch altijd op tijd verscheen. Bij dit bedankje nemen we Wolly dan ook graag mee!

Tenslotte een mededeling betreffende de volgende Starter. In verband met de jubileumactiviteiten op 30 augustus, hebben we besloten het september-nummer één week later uit te brengen dan gebruikelijk, opdat verslagen betreffende de jubileumactiviteiten reeds in dat nummer kunnen worden meegenomen. De redactievergadering vindt dus pas plaats in de tweede week van september!

SPORTIEF WANDELEN met Nel Zwerver

Het ligt nog steeds in de bedoeling om door te gaan met het opzetten van een groep sportief wandelen. Deze sport is zeer geschikt voor mensen die niet meer zo goed intensief kunnen sporten.
Kan men wel goed sporten, dan is men natuurlijk ook welkom.

Denk niet lang na en geef je op!
En maak andere mensen ook enthousiast!
Er hebben zich "al" vier personen spontaan opgegeven.

Heb je zin om de leider van zo’n groep te zijn (of weet je iemand in je omgeving) geef je dan voor 1 oktober op.

Voor opgave en informatie een telefoontje naar Nel Zwerver: 0521-381285

P.S. Ze heeft zichzelf ook opgegeven. Wie volgt?

THE OUTSIDERS SLAAN TOE... over wedstrijden en trainingen en zo

Allemaal weer tot rust gekomen in het afgelopen Starterloze tijdperk? Is misschien ook wel nodig, want er zijn van die lezers die het al stuitend vinden wanneer zij in het clubblad iemand een ritje zien maken op een struisvogel of niet zulke ‘vleiende’ stukjes over zichzelf lezen. Maar voor wie niet tegen dit soort dieren- en persoonlijk leed kan, is er altijd de mogelijkheid bij jullie ledenadministrateur Hendrikus van der Veen een lidmaatschap van Start’78 aan te vragen ZONDER clubblad. Dachten we.... Zij missen voortaan dan wel de avonturen van Schapel Houman Wolters, Bertje Swiers, Grietje Boksum, Nanneke uit Wenen, etc., etc., en bijvoorbeeld de nieuwtjes uit de dinsdagloopgroep van Gijs Tienstra.
Zo hoorden we dat deze groep onlangs zó werd afgebeuld over de bulten van Vanessa op het oefenterrein in Kallenkote dat het duo Yvonne & Yvonne verzuchtte –we citeren letterlijk- “De trainer was onverbiddelijk en ongevoelig voor onze mooie blauwe ogen en dus... moesten ook wij maar liefst 5x de bulten op! Had ze niet gewoon een AA-cupje kunnen nemen?” OK, laten wij het eens voor trainer Gijs opnemen! Wij denken dat hij slechts goede bedoelingen heeft om deze dames op de eerstkomende ‘30 van de 30ste’ afgetraind aan de start te krijgen. Hoewel, volledig in strijd met die theorie luidt het verhaal dat minstens één Yvonne bij een training in het Kuinderbos op de rug van Gijs de daar aanwezige hoge trap is opgedragen! Zo maak je van dames geen ‘diehards’!

De dinsdagloopgroep afgebeuld op Vanessa’s bulten en de hoge trap in het Kuinderbos... zou trainer Gijs Tienstra de zaterdagafdeling van zijn eigen loopgroep soms voortrekken? Deze lopers gingen naar de Witte Bergen in IJhorst, maar hoefden niet te klimmen. Gijs verblijft de ganse zomer met zijn Grian daar op de camping en ontving gastvrij zijn zaterdaglopers. Fredje Bouman uit Dokkum werd hierbij zelfs in de gelegenheid gesteld bij een wonderboom om genezing van zijn blessure te vragen... Jawel, zo kent de populariteit van de trainer geen grenzen. Trainer Boer Berenburg ervoer dat onlangs weer eens na afloop van de Oldenijeloop. Treesje van Veen had het na de finish koud -we geloven dat niet, maar ze zei het wel- en vroeg ûs Folkert of ze zijn trainingsjasje én -broek mocht aantrekken. Kijk dit zijn zo van die kleine intimiteiten, waar we zowel ontroerd als jaloers van kunnen zijn.
Trouwens, de nieuwste trend lijkt dat de lopers nu ook onderling hun kleding ruilen. Toen de woensdagavond-loopgroep ook naar Vanessa ging, leende Marjan Steveling haar jasje uit aan voornoemde Fredje in de hoop dat hij flink zou zweten, en Aetske altijd-in-beweging Oenema liet na de Vijftien van Steenwijk expres haar trainingspak in de kleedkamer liggen om te kijken welke snuffelaar dáár op af zou komen...

Helaas zijn er ook ernstiger voorvallen te vermelden. Voor de arme Lies Beth Gijsen bleek 800 meter net 80 meter te lang en raakte geblesseerd. Mother Mary werd aangevallen door een buizerd en raakte gewond. En een vos stal enkele kippen uit het kippenhok van Boer Berenburg. Dat die beesten geen eerbied hebben voor een pake en beppe... Over BB, MM en beesten gesproken, toen zij eens in de loop van een morgen thuiskwamen stond –  o schrik - de dierenambulance voor hun deur. Deze bleek een schaap die vanwege het mooie weer in de Tjonger was gaan zwemmen, weer veilig te hebben thuisgebracht toen het beest teveel in de richting Kuinre afdreef. Bijzonder van dit verhaal was dat zoon Sybrand na een lasergame- en discofeestje door het ambulancepersoneeel niet wakker te krijgen was en Zwervende Coriene, die in een tentje buiten sliep, met haar mobieltje dit wel voor elkaar kreeg....

“Wat rûn Sabrina bêst net,” sprak Aetske Oenema na de Lambertusloop haar bewondering uit voor haar concurrente uit Tuk, “Wy hielen har yn it sicht mar koenen der net by komme, want it is in tempobeul fansels

Zeg, bij die Vijftien van Steenwijk viel er óók wat merkwaardigs te melden! Rijn Gaastra beheerde op de Wold-meenthe een drinkpost en vatte deze taak ruim op. Behalve water en sportdrank had hij wijn in de aanbieding! Maar, alleen dat laatste – wat moeten we daarvan denken - exclusief voor Kallenkoter Kees en Jaap uit Wenen... En wat te denken van onze plaatselijke fotograaf Sieb? Hij slaagde er wéér in Schapel Houman Wolters, die vanwege de foto altijd vooraan start maar vervolgens snel achterop raakt, heel effectief uit beeld te houden.
Van Frans Fluitenberg valt al jaren als merkwaardigs te melden dat hij zich gewoonlijk zeer kort voor een wedstrijd bij de inschrijving meldt. Daar waar andere lopers liefst een uur van te voren aanwezig zijn, komt hij een kwartier voor de start en zegt dan ijskoud: Zullen we eerst een kop koffie nemen? Zo lazen we in een kranten-knipsel letterlijk: Frans Fluitenberg uit Tuk won verrassend de wedstrijd bij de heren veteranen. Op het laatste nippertje verscheen hij aan de start. Onlangs in Heerenveen ging het bijna mis toen hij, mede door een verstrooide opa Jan Driessen op een dwaalspoor gebracht, de startstreep op de verkeerde plek zocht en bijna de start miste!

Ging Pietje Timmermans samen met Ria T. naar Noorwegen? Wat deden Kallenkoter Kees en Marjon Sloot-Weg in Latijns Amerika? Snelheidsduivel Yvonne Heidi Heidinga op de bon. Margreet Euwes Van Doorn eindelijk terug uit de States. De Jonge Kitty: Ameland boppe. Verzorgt Hendrik Pieters een cursus ‘Leren tellen tot 25’ voor 10.000m-aankomstjuryleden Start ‘78? Dit en nog veel meer van die verrassende Start-nieuwtjes in de komende edities van uw eigen cluborgaan!

Beste redactie, wij danken u voor plaatsing van dit stukje in uw blaadje, wensen een ieder het allerbeste, enne... doet u toch vooral deze keer Rolien Duifjes die ons helaas gaat verlaten van the Outsiders de hartelijke groeten!

LAMBERTUSLOOP 31 mei 2003 door Yvonne Kemp

Na maandenlange “voorbereiding” was het dan zover: “De Lambertusloop”.
Iedere dinsdagavond en zaterdagochtend werd na een zware training de te volgen tactiek vol enthousiasme bij café “De Karre” in Tuk doorgesproken. Volgens “Trainer” (lees Eros Stienstra) is het nl. erg belangrijk om het verlies van het kostbare trainingsvocht zo snel mogelijk weer aan te vullen als onderdeel van de tactiek, ja ja, waar zijn ze toch gebleven die serieuze trainers van vroeger, toen alles nog goed was.
Na een gespannen en nerveuze dag die o.a. bestond uit veelvuldige bezoekjes aan het toilet liep de spanning op tot ondraaglijke hoogte. Om 18.30 uur verzamelen bij Dalzicht in Oldemarkt, voor sommigen onder ons (lees Yvonne Heidinga) was dit 18.00 uur zodat we er zeker van zouden zijn dat iedereen ook daadwerkelijk om 18.30 uur aanwezig zou zijn. Nadat we de volgeladen sporttassen met drankjes en fruithapjes in de kleedkamers hadden neergezet (dat doen we alleen bij wedstrijden zodat we serieus overkomen bij de andere topatleten), liepen we richting het inschrijfpunt. Al met al begon de tijd te dringen en bemerkten we dat het al bijna 19.00 uur was en dat we nog moesten plassen, inschrijven, inlopen en ons startnummer met 4 spelden op een voor ons juiste hoogte moesten opspelden, pfffff, dat zouden we nooit gaan redden. Vooral wij dames zijn toch wel enige tijd bezig om ons zo voordelig mogelijk te presenteren, dit uiteraard ook voor de foto’s, die gemaakt werden door onze eigen Start ’78 huisfotograaf Jan Driegen. De speldjes zorgden toch wel voor de nodige extra spanning, moet ‘ie hoger of moet ‘ie lager, meer naar links of meer naar rechts etc, etc. Nadat Grietje op de valreep het laatste speldje bij Eize vastprikte met een klein beetje vel erbij klonk het startschot of was het de gil van Eize ?

Daar gingen we, allemaal strak en luchtig in het pak, de temperatuur was die dag inmiddels al opgelopen tot zeker over de 25 graden. Wij hadden ons tactisch achterin opgesteld zodat we de eersten die te snel van start gingen later met gemak voorbij konden gaan, dit op advies van “Trainer”. Dit was een illusie, helaas waren wij degene die alleen maar werden ingehaald. Jan Pol moest helaas na 3 rondes opgeven, z’n blessure begon zo op te spelen dat het verder niet meer ging. Inmiddels had het theekransje, wat bestond uit Grietje, Janneke, Sietske, Yvonne en ik zich opgesplitst en Sietske, Yvonne en ik begonnen ons tempo ietwat te verhogen, we hoorden dat achter ons de theepot nog lang niet leeg was. Ons streven was natuurlijk het verbeteren van onze pr’s en daar gingen we ook voor. Yvonne en ik gingen nog ietwat versnellen, we werden natuurlijk flink opgepept door medestarters Freddie en Aetske, zij gingen uiteraard als een speer en zijn onze grote voorbeelden !!! Nog ’n paar jaar zeiden we tegen elkaar en dan gaan wij ook zo snel.
Jan Driegen maakte inmiddels de meest spectaculaire foto’s van ons die we inmiddels op ons mailadres hebben ontvangen, bedankt hiervoor Jan ! Yvonne en ik liepen lekker samen op en konden het tempo goed vasthouden, ons streven was het laatste rondje nog iets meer te versnellen, om te kijken of we daar nog wat uit konden halen, inmiddels wisten we dat ons pr verbeterd zou gaan worden en dit gaf ons voldoende puf tot aan de eindstreep. We gingen tegelijkertijd de streep over en  waren trots op onszelf, dat hadden we toch maar mooi gedaan.
Nadat Yvonne en ik op slinkse wijze én ons startnummer én een medaille hadden afgetroggeld van een vrijwilliger, die al 31 jaar hielp met de organisatie van “De Lambertusloop” en aan deze praktijken nog nooit had willen meewerken, liepen we moe maar voldaan terug naar Dalzicht. Dat biertje hadden we zeker verdiend, waren al die bezoekjes aan café “De Karre” met “Trainer” toch niet voor niets geweest. Het werd een hele gezellige avond, Grietje en Jan zijn onder invloed op de fiets richting Steenwijk naar huis gegaan en, na we later hoorden, waren ze daar pas de volgende dag ! “De Lambertusloop” is zeker voor herhaling vatbaar, dus: volgend jaar weer met toch wel iets meer lopers !

Yvonne Kemp

FOTOGALERIJ LAMBERTUSLOOP d.d. 31 MEI met een opmerkelijk resultaat foto's: Jan Driegen

Terwijl de mannen zich concentreren op de wedstrijd, lijen de vrouwen zich vooral bezig te houden met hoe zij zo goed mogelijk op de foto komen, want bijna allen lopen (glim)lachend door het beeld...

De onderlinge strijd van Klaas van der Veen en Hendrik Jan Doevendans	De onderlinge strijd van Wolter van der Veen en Jan de Lange

Riki Creemers stapte zelfs lachend uit	Al doet alles pijn, Marrie Sterkenburgh lacht altijd

De brede smile van Trees van Veen	Een dubbele lach van Yvonne Kemp en Yvonne Heidinga

Annet Wiersema lacht zelfs haar tanden bloot	Aetske Oenema, de enige zonder lach, maar uitzonderingen bevestigen de regel...

Zaterdag 21 juni was er door de jeugdcommissie voor de ‘wat oudere jeugd’ een avond in Heerenveen geregeld. Het begon allemaal bij het huis van de familie Sterkenburgh. We zouden daar overnachten in tentjes, dus moesten die vooraf natuurlijk opgezet worden. Nadat dat was gebeurd zijn we met z’n allen naar Heerenveen gefietst (toch wel 30 minuten fietsen.) Toen we daar ‘eindelijk’ aankwamen zijn we gaan lasergamen in: "de Zevende Hemel."

Voor iedereen die niet weet wat lasergamen is. Je loopt rond in een soort doolhof. Het is donker, je hebt een vest aan met sensoren en een laserpistool in je handen. Er waren twee teams, het rode en het groene. De bedoeling was om het team tegen jou ‘neer te schieten’. Als je op de sensoren van het vest dat je droeg geraakt werd, kon je 10 seconden niet schieten (dan was je dus eigelijk dood) gelukkig kon je na die 10 seconden weer vrolijk verder met het schieten op de anderen.

Iedereen vond het erg leuk. Het maakte niet uit of je er goed in was. Ook als je er helemaal niks van kon (zoals bij Klaas, en ja ook bij mij het geval was) kon je toch veel lol maken.

Na het lasergamen zijn we met z’n allen naar café Bak geweest. Daar hebben we een tijdje gezeten, en wat gedronken, want je krijgt van dat lasergamen wel ontzettende dorst, en honger. Dat bleek wel weer nadat we met een aantal man bijna de hele snackbar op de hoek hebben leeg gegeten. Nadat we een beetje waren bijgekomen van het lasergamen zijn we naar de discotheek: "Heaven" geweest. Dat was erg leuk. We hebben daar de hele avond een beetje staan dansen en drinken (want ja dat is wat je in een discotheek doet…)

Toen het weer licht begon te worden, zeg maar om ongeveer half 5 ’s ochtends gingen we met z’n allen op de fiets terug naar de familie Sterkenburgh. Daar hebben we toen tot een uur of 10 geslapen, voor zover dat mogelijk was, want het was heel erg benauwd. Daarna hebben we met z’n allen ontbeten weer bij de familie Sterkenburgh en toen werd het zo langzaam aan tijd om weer naar huis te gaan. Tot slot wil ik de familie Sterkenburgh nog hartelijk bedanken voor de gastvrijheid. We komen graag nog een keer terug.

Bas Kluitenberg

Ties en Roderic, die de hele avond hebben staan dansen op een soort van podiumpje (natuurlijk zonder t-shirt en met key-koord...)	Ook Corien en Sybrand op de foto in Heaven (op de achtergrond zie je Arjen en Klaas wat sneu kijken, zij hadden ook graag samen met Corien op de foto gestaan)

DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG! door Sander Zwerver

Ja, wat gaat de tijd weer snel. Voor ik het wist was het al weer tijd om een artikel in de Starter te schrijven. Maar… het is er dus weer op tijd bij.

Zoals jullie kunnen lezen in het stukje (nou ja, stukje…STUK) van Bas K. zijn wij uit geweest in Heerenveen. Daar wil ik wel iets aan toevoegen. Zo heeft Bas K. namelijk vergeten te vermelden dat Douwe de J., onderweg naar huize Sterkenburgh, van z’n fiets is gevallen. En Douwe de J. maar blijven ontkennen dat het aan de drank lag. Hij zal wel in de ontkenningsfase zitten.
De volgende ochtend werden we gewekt door de (je raadt het NOOIT!!)… de dierenambulance. Wat bleek: er lag shoarma in de sloot (ja, in ABN is dat een schaap). Verder heb ik er op de een of andere manier niet veel van meegekregen.

Wist je dat…
* Gele Asics spikes erg ‘in’ zijn bij een aantal onder ons?
* Rugby erg blessuregevoelig is……?
* Ties C., Roderic L., Gerjan P. en Christiaan B. ruim ruig waren (jaha, heb ik ergens gehoord) in hun ontblote body’s in Heaven?
* Klaas W. zijn eerste autorijles heeft verricht in een echte Ferrari? Zie het bewijs!

Klaas W. op het punt van vertrekken. Effe het circuit over.

Straks als de scholen beginnen gaan de ‘gewone’ trainingen ook weer van start. De trainingen worden veranderd. Nu wij (de junioren) per 1 augustus een trainer minder hebben is er een nieuw plan ontwikkeld. Ingrid Tolsma verzorgt de trainingen op dinsdag. Donderdag nemen Suzanne en ik het grootste gedeelte van de trainingen waar. Warming-up doen we allemaal gezamenlijk. Suzanne zal de technische nummers onder haar hoede nemen en ik mag me bezig gaan houden met een loopgroepje (middenlange afstanden). De trainingen zullen volgens een strak trainingsschema gegeven worden. Met andere woorden: er wordt weer serieuzer getraind!

En nog even dit:
Alle pupillen opgelet!
Wij hebben in een aantal Starters terug een logowedstrijd bedacht. Helaas werd hier niet al te veel op gereageerd. Dus we geven jullie nog één kans om iets leuks te winnen. Dus ontwerp nog even snel een mooi, leuk en artistiek logo die we kunnen gebruiken als herkenningssymbool van de jeugdcommissie. En wie weet win je nog ook!
Lever je ontwerp in bij je trainer/ster of mail het mij voor 30 augustus.

Tot over een maandje!

Sander Zwerver
sanderzwerver@hotmail.com

EK GEHANDICAPTEN TE ASSEN Een impressie door Piet Hendriks

Zaterdagmiddag 14 juni 16.00 uur, Drents museum, Technical meeting EK gehandicapten.
Eindelijk, na diverse voorbesprekingen kan het spel beginnen. De atleten zijn ondergebracht en de ploegleiders krijgen hun laatste instructies. ITO’s (international technical officials) en wedstrijdleiders worden voorgesteld. De zeven scheidsrechters niet. Zij zitten in hun jasje/dasje het bloedheet te hebben. De andere topjury (starters, microfonisten) zijn zelfs niet uitgenodigd. Na de meeting ontvangst door de provincie. Daarna als wedstrijdleider naar Zwolle voor de halve marathon (starttijd 20.00 uur) met opvallend weinig atleten van Start’78.

Zondag 15 juni 07,00 uur. Een auto stopt voor mijn huis. Samen met Rob de Jong naar Assen waar voorafgaand aan de opening van het EK een internationale jeugdwedstrijd voor gehandicapten zal plaats vinden. Tijdschema nog onbekend, maar we moesten er toch vroeg zijn omdat Rob zijn kledingpakket nog moest ophalen.
Grote verrassing: De starters (normaal in het rood) en microfonisten waren gelijk getrokken met de normale veldjury en hadden van de organisatie een blauwe polo en een blauw windjack gekregen. De wedstrijdleiders en scheidsrechters waren net als de ITO's (international technical official) in een zwarte broek met vuurrode polo of vuurrood windjack.

Het was een eerste EK en was georganiseerd door een aantal paralympische sportbonden. Zo waren er geamputeerden, wheelers, spastici, visueelgehandicapten en dwergen.
Ik was de gehele week scheidsrechter springen, dus ook nu. Mijn juryteam kreeg al direct te maken met het verbeteren van een wereldrecord bij het verspringen. Dus dat begon goed.

Dagindeling maandag t/m vrijdag EK gehandicapten.
08.30 Bespreking met wedstrijdleiders en collega scheidsrechters.
09.00 Juryoverleg met de op die dag bij mijn onderdeel ingedeelde juryleden (meestal 8 personen).
09.30 Samen met mijn jury en evt. baanploeg en TV mensen de springaccommodatie in orde brengen.
09.35 De eerste groep atleten uit de callroom laten ophalen en atleten laten inspringen.
09.55 TV presentatie van de atleten voor het eerste onderdeel.
10.00 Start eerste onderdeel.
20.30 Nabespreking met wedstrijdleiders en reeds aanwezige scheidsrechters en evaluatie.
22.00 Pendelbus naar een bungalowpark in Borger (indien sowieso aanwezig, vaak waren wij de laatsten en dachten de chauffeurs dat er niemand meer vervoerd moest worden na het afvoeren van de laatste atleten plm. 21.00).
22.30 Nog even warm eten, net voor het restaurant sluit.
23.00 even een drankje en dan naar bed.

Na afloop van een onderdeel uitslagenlijsten controleren met de online laptop, atleten terug laten brengen naar de callroom, voor dopingcontrole in aanmerking komende atleten (wordt mij vlak voor afloop van de wedstrijd meegedeeld) meegeven aan doping begeleider, winnaars naar de medaille-ceremonie laten brengen en tenslotte de door iedereen getekende uitslagenlijsten en windmetingen naar het rekencentrum brengen. Daar was ondertussen de uitslag al verwerkt en doorgegeven aan de medaille-ceremonie. Daar zat de gehele dag een graveur alle medailles te voorzien van datum, naam winnaar, onderdeel en behaalde prestatie. Bij een wereldrecord moest ik ook nog een recordformulier invullen (is mij 5 keer verkomen).

De planning was om 20.30 klaar te zijn met de onderdelen, doch dat lukte bij het zittend werpen geen enkele dag. Ik was met mijn team steeds binnen de afgesproken tijd gebleven, ondanks het regelmatig in de houding moeten springen voor weer een medaille presentatie (volkslied 60-120 seconden).

Mijn juryteam bleek totaal te verschillen van het team dat ik zondag tot mijn beschikking had. Dus we moesten opnieuw beginnen met taakafspraken. Iedereen bleek geweldig positief te zijn en vaak ter zake kundig en de verstandhouding was van dien aard dat een door mij veroorzaakte irritatie snel uit de wereld kon worden gehaald. Op een gegeven moment kregen sommige dames uit mijn  team in de gaten dat de verzorger van Elmo (kleine camera gericht op de afzetbalk) een wel zeer aardige jongeman bleek. Er werden heel wat fratsen uitgehaald om hem steeds maar weer naar ons toe te laten komen (o.a. briefje of poppetje voor de camera. Dat kwam af en toe ook in beeld op het megascherm dat in het stadion was opgesteld).
Bij elk springonderdeel was er een min of meer zwijgende ITO aanwezig (een paar van hen waren in opleiding voor met name de Olympische Spelen in 2004). In de loop van de week werden er door hen steeds meer complimenten over mijn team uitgestrooid. Ik voelde me er op mijn bescheiden wijze zeer goed bij.

Naast een team verspringen en hinkstapspringen, had ik ook nog een team voor het hoogspringen, doch dat onderdeel kwam in het gehele toernooi (helaas) minder vaak voor. Omdat dit team vaak van andere onderdelen werd weggehaald waren ze in eerste instantie minder op elkaar ingespeeld, doch bij de 2^e hoogspringwedstrijd bleek met een kleine wijziging in de samenstelling dat het ook hier op rolletjes liep.

Hoogtepunten?
De eerste dag een wereldrecord hoogspringen bij de slechtzienden van 2.03 m
Ook het hoogspringen met beenamputaties heeft op mij erg veel indruk gemaakt.
Op de laatste dag had ik twee maal het onderdeel hink-stap-springen voor de twee zwaarste klassen bij de visueel gehandicapten en wel bij de zeer slecht zienden (zien nog enig licht) en de blinden (die zien echt niets en krijgen bovendien een afgeplakte zwarte bril op hun neus).
Geholpen door meestal 2 guides, die alleen verbaal met de atleet mogen communiceren, worden ze in een muisstil stadion over de aanloop geloodst. Zeer indrukwekkend en erg gevaarlijk. Toch deden er nog 11 atleten mee met de blinden.

Het weer bleek gemiddeld niet al te slecht. In het begin van de week wat warm, later meer wind.

Zaterdag weer met beide benen op de grond. Ik was als scheidsrechter betrokken bij de 10 EM van de Zeebodemloop te Lelystad. Daar kreeg ik een heftig protest te verwerken van een atleet die door een collega opzettelijk tegen de achillespees zou zijn getrapt. Als je dan van een EK gehandicapten af komt, waar de atleten geen achillespezen hebben, maar die arm in arm na hun onderdeel de baan aflopen begrijpen jullie wel dat ik, na zeven dagen geweldige atletiek en verbroedering, de achtste dag bij de professionele atleten als een afgang heb ervaren.

DE JURYTRAP door Piet Hendriks

Voor jullie ligt de negende Jurytrap, een maandelijks artikel in de STARTER met wetenswaardigheden, belevenissen, reglementswijzigingen en vragen voor en door juryleden.

De afgelopen weken kon men mij veelvuldig op vreemde atletiekbanen en bij wegwedstrijden aantreffen. Een mooie gelegenheid om bij de diverse verenigingen een aantal flyers voor de 100 km estafetteloop van Start’78 achter te laten. Ik was echter verrast, toen ik op een tafel in de tent voor vrijwilligers tijdens het Europees kampioenschap voor gehandicapten te Assen de laatste STARTER zag liggen. Ik neem aan dat één van de daar aanwezige juryleden van Start’78 (Jan de Krijger?) hem heeft neergelegd. Ik zag dit exemplaar dus eerder dan het bij mij thuis bezorgde exemplaar. Ook menig jurylid (met name het team waarmee ik mocht werken tijdens het EK) heeft zich verbaasd over kwantiteit, maar vooral ook over de kwaliteit en diversiteit van ons clubblad. Of ik de redactie maar wilde complementeren (bij deze…).

Weer enigszins tot rust gekomen heb ik besloten, met de mogelijkheid dat er meerdere betrokkenen van Start’78 hetzelfde zullen doen, elders in dit blad een kleine impressie te geven van voornoemd EK. Nu wil ik me weer beperken tot het “normale” jurywerk.

Op de vorige keer aangehaalde persconferentie van de Thales FBK games werd door de inleider vermeld dat er dit jaar geen wijzigingen in het wedstrijdreglement waren geweest ten aanzien van kogelstoten en discuswerpen. Dat leek ook zo te zijn als je de eerste wedstrijden in de vaderlandse atletiek competitie bekeek. Echter, op menig atletiekaccommodatie had men verzuimd de sectoren van 40° naar 34,92° te versmallen. Een aanpassing van het IAAF reglement, waar overigens weinig begrip voor bestaat. De reden voor deze versmalling is het makkelijker uitzetten van de sector (!?). De breedte van de sector neemt met 6 m toe bij elke 10 m toename van de sector gemeten vanaf het midden van de ring. Elke vereniging had natuurlijk de oude maten gemarkeerd op het terrein staan, dus het uitzetten van de sector kostte geen enkele moeite. Natuurlijk heeft Joop Bomert op onze baan de nieuwe markeringen al lang aangepast. Bij veel verenigingen bleek dat nog niet gebeurd. Zelfs in het FBK stadion, waar ik een week van te voren wedstrijdleider was in de C/D competitie, was de sector nog op 40° uitgezet. Ik heb de organisatie van de FBK op de hoogte gebracht en tijdens de Thales FBK Games was het wel in orde.
Een belangrijk punt waarin (nog steeds) niet is voorzien is de afmetingen van de kooi. Het kan toch niet zo zijn dat als je de sector versmalt, je niets behoeft te doen aan de opening! Daar wordt echter nog over nagedacht. Het is nogal een kostenpost voor een vereniging als de kooi verandert dient te worden. Overigens zou het mij als wedstrijdleider wel goed uitkomen als die reglementswijzigingen t.a.v. de kooi er snel komen. Als we dan toch moeten aanpassen, dan maar meteen de ingang van de kooi iets meer naar het midden van het veld draaien. Dan wordt de accommodatie een stuk veiliger. De verspringaccommodatie is bij aanwezigheid van goede discuswerpers zeer gevaarlijk terrein. Het meer naar het midden verdraaien van de sector geeft veel meer veiligheid.

Twee dingen wil ik nog even opmerkingen over het jureren bij kogelstoten en discuswerpen. Het gebeurt nog regelmatig dat de juryleden die bij de ring staan niet in de gaten hebben dat de atleet in zijn voorbereidende draai met zijn voet de stalen ring aan de bovenkant raakt aan de achterkant van de ring (het verst verwijderd van de afwerpplaats).
Het tweede punt wat ik nogmaals wil opmerken is dat de atleet de ring pas mag verlaten als de kogel of discus geland is en niet als het projectiel nog in de lucht hangt.

Ik kom er niet om heen: VEILIGHEID
- Bij speer- en discuswerpen is het middenterrein alleen toegankelijk voor jury en absoluut niemand anders.
- Het jurylid bij de discuskooi dient zich twee meter buiten de kooi op te houden. Bovendien ziet hij er op toe dat ook atleten en mogelijke fotografen de juiste afstand bewaren. Een lens van een camera door een maas in het net gestoken geeft natuurlijk een mooi plaatje, maar even zo goed kan het wel eens een (voorlopig) laatste plaatje zijn. Hierin is duidelijk een taak weggelegd voor elk (top)jurylid. Haal ze er vandaan, desnoods kwaadschiks.

Voor vragen en opmerkingen over DE JURYTRAP: Piet Hendriks, Bergsteinlaan 48, 8334MP Tuk (piet.hendriks@hi.nl), of via de redactie van de STARTER. Ook reacties zijn van harte welkom.

EEN BERICHT UIT LEKKERKERK d.d. 16 juli 2003 door Hans Kuiper

Zo Jan daar zijn we weer. Tjonge jonge wat hoor ik toch allemaal, zijn er nog veel meer Opa’s en dus ook Oma’s op komst bij jullie vereniging daar in Steenwijk en Wolvega? Wist je eigenlijk dat één van de (toekomstige) Beppe’s nu al bezig is zich letterlijk in de kijker te plaatsen. Je zult je afvragen wat ik eigenlijk bedoel. Nou ga maar eens rustig achterover zitten en lees aandachtig verder.

Het zal een aantal weken geleden zijn dat ik – na een periode van (hard) werken - even rustig op een post van de ambulancedienst wat zit te zappen op de tv. Al zappend kom ik het programma “Man Bijt Hond” tegen. Even blijven kijken dan maar, je weet tenslotte niet wat er nog komt. Plots zie ik echter een bekende van mij – en ook van jou – voor de cameralens verschijnen. Wie dat was zal ik je nu nog niet verklappen, maar je zult begrijpen dat ik naar het puntje van m’n stoel schoot. Ik wist eigenlijk niet eens goed of zij het wel was, en moest echt nog een keer goed kijken of mijn ogen mij niet bedrogen. Nee, het was heus waar: (bijna Beppe) Rinske Sterkenburgh stond voor de camera! Maar wat deed zij daar? Ik zal proberen dit in het kort uit te leggen.
In het bewuste tv programma zit de rubriek “de babbelbox”. In deze rubriek wordt een vraag gesteld aan het voorbij lopende publiek en de reactie hierop wordt opgenomen. Deze keer was de vraag: “Waar smolt u vroeger voor?” Wel Jan, Rinske verklaarde dat ze smolt bij het zien van ADAMO, ze kon er zelfs helemaal bij weg zwijmelen. Ik moest echt diep nadenken en mijn gedachten dwaalden helemaal af. Wie was toch Adamo ook al weer? Was het een leuke automonteur uit een klein plaatsje ergens op de grens van Overijssel en Friesland? Of is het toch een (wereld)beroemde zanger? Ik weet het niet, waarschijnlijk ben ik gewoon te jong om te weten wie Adamo echt is, maar ook nu schieten de vragen door mijn hoofd.

Hebben jullie daar in Wolvega gewoon een wereldberoemde zanger als lid en geeft hij zich uit als Hans Sterkenburgh met als alias Taxi Hans I? Of zag Rinske al op jonge leeftijd in dat Adamo onbereikbaar was en stortte zij zich dus maar volledig op de vrijgezellenmarkt van Wolvega en wijde omgeving? Jan, ik begrijp dat ook jij geen antwoord kan geven op mijn vragen maar wie weet klimt Rinske nu wel in de pen (of toetsenbord) om deze kwestie voor eens en altijd uit de wereld te helpen. Ik neem tenminste aan dat Hans en Rinske je emailadres wel hebben zodat ze een stukje kopij digitaal aan kunnen leveren.

Verder heb ik deze keer niet veel te vermelden, dus ik wilde de rest van het A4tje maar eens aan jou toevertrouwen. Dan kun je deze keer niet zeggen dat ik je geen ruimte geef om fatsoenlijk te antwoorden. Ik ga een borrel nemen op onze vakantie en zal in de Starter van september weer present zijn.

Kuper.

Groeten van Jan

DE PEN……… door Roderic Luijten

Hallo, Ik ben Roderic Luijten, 17 jaar en zit in 3 Havo, 'k heb het dus nog niet zo ver geschopt, maar dat geeft niet. Verder is mijn grootste hobby mijn sport, Atletiek. Ik doe 5 trainingen in de week, sinds een week ben ik uit de selectie gegaan en dat geeft mij dus een stuk meer trainings vrijheid. Ik doe namelijk graag aan krachttraining en daarbij vind ik het ook leuk om duurlopen te doen en sprinten vind ik ook leuk, dus dat is niet zo'n fantastische combinatie om me te gaan specialiseren dus dat ga ik ook maar niet doen. Vorig jaar was ik voornamelijk gericht op de 400 meter, het trainen ging wel goed, maar met de blessures iets beter en zo heb ik twee periodes van ongeveer 8 weken gehad dat ik niet vol kon trainen en naar de Fysiotherapeut moest en dat komt doordat het sprinten mijn pezen te zwaar belast, dus dat moest ik maar niet meer zo veel doen. Daar voor in de plaats komt nu duurlopen. Ik doe het nu 2 weken en tot nu toe gaat het erg goed.

In de vakanties werk ik op een Boerderij. Het is een EKO boerderij vlak bij Blokzijl. Ik werk daar nu 3 jaar en het bevalt me nog steeds goed. Ik werk 5 dagen in de week, en ik stop om 16:00 uur met werken om naar trainen te gaan, behalve op woensdag, dan ga ik door tot 18:00 uur. Maja...>

Na mijn middelbare school wil ik waarschijnlijk de ALO gaan doen, maar ik moet dan bekijken hoe het zit met mijn leeftijd want ik wil ook een opleiding tot piloot gaan doen of een andere opleiding bij de Landmacht, en er is dan wel een leeftijdsgrens. Maar dat zie ik dan allemaal wel, ik moet het niet alvast vol gaan plannen.

Nou, erg veel meer valt er niet met jullie te delen dus houd ik er maar mee op. Ik zal de pen wel aan een meisje doorgeven en de gelukkige is Nikki Woudstra. Daar zal ze me vast erg dankbaar voor zijn.

De Groeten Allemaal, Roderic

NOORD NEDERLANDS KAMPIOENSCHAP C/D JUN. d.d. 7 JUNI 2003 foto's: Rob de Jong

Ydo Homma, Ingrid Tolsma, Arnold Wasschebalie, Judith de Groot en Sjors Verheijde	Ydo Homma, Inge Bootsma, Pauline Keuzekamp, Tineke Jonkman, Gerda Korpershoek, Leonie Halman en Ingrid Tolsma

DE VIJFTIEN VAN STEENWIJK d.d. 28 JUNI 2003 foto's: Alie Driegen

Dame van de jury en blitse atleten klaar voor de start...	Jan Driegen neemt een slok voor de tweede ronde